Ahadi ya Mkopo

By Bakari Jua

Hamisi Mbarouk anapokea barua ya kujiunga na Chuo Kikuu cha Ufundi cha Mtoni akiwa kwenye workshop ndogo ya baba yake, mikono ikiwa na mafuta ya chain na simu ikitetemeka mfukoni. Kwa dakika chache familia inaamini vita vimekwisha: mtoto wao wa kwanza kuingia chuo ameshinda. Kisha portal ya msaada inaonyesha neno moja—`processing`—wakati hosteli inataka deposit ndani ya siku kumi na registration desk inataka uthibitisho wa malipo kabla ya orientation kumalizika. Juma, baba yake, anakataa kuona hofu kwenye uso wa mwanawe. Anasema pesa “zimepangwa.” Hamisi anaamini mpaka anagundua receipt ya supplier credit inayotaja kifaa pekee kinachoifanya workshop ipate kazi kubwa. Sasa chuo si tu ndoto ya kijana; kimekuwa dau juu ya riziki ya familia. Hamisi lazima aamue kama ataendelea kucheza nafasi ya mtoto anayelindwa au ataingia mezani kama mtu mzima anayestahili kujua gharama, deni na tarehe. Kadiri siku zinavyokwenda, anagundua kwamba tatizo haliko kwa familia yake pekee: deadlines za chuo, hosteli na mfuko wa msaada haziongei lugha moja. Riwaya inageuza swali kutoka “nani atalipa ada?” kwenda “ni nani anayebeba gharama ya mfumo unapotoa ahadi bila muda unaoaminika?”