BackAhadi ya Mkopo
This chapter is saved on your device for offline reading
Chapter 17

Msaada Umefika, Lakini Sio Kila Kitu

Notification ya Mfuko wa Mwanzo ilifika wakati Hamisi alikuwa library, si hostel. Kwa siku kadhaa alikuwa ameacha tabia ya ku-refresh portal kila baada ya dakika chache. Sasa aliangalia tu asubuhi na jioni, kwa sababu kila review ilikuwa na tarehe iliyoandikwa.

Simu ilitetemeka kwenye meza.

*Disbursement update available.*

Hamisi alikaa kimya kabla kufungua. Kelvin alikuwa mbele yake akifanya assignment ya basic circuits.

“Ni nini?” Kelvin akauliza.

“Portal.”

“Fungua.”

Hamisi akaingia.

Status ilikuwa scheduled. Chini yake kulikuwa na amount.

Kwa sekunde moja alifikiri amesoma vibaya. Akasogeza simu karibu. Amount ilikuwa halisi. Payment date ilikuwa imeandikwa.

“Imekuja?” Kelvin akauliza.

“Sehemu.”

“Sehemu?”

Hamisi akamwonyesha.

Kelvin alitoa pumzi. “Basi ni relief.”

“Ndiyo.”

“Na gap?”

Hamisi akafungua daftari lake dogo. “Bado ipo.”

Jioni alirudi nyumbani. Amina alikuwa amefunga kibanda mapema kwa sababu Juma na Halima walikuwa tayari wamefika. Hamisi hakutaka kutangaza kwa simu. Alitaka waone pamoja.

Aliweka portal printout mezani.

Amina alitabasamu kwa mara ya kwanza bila kuangalia tarehe kwanza. Juma akampiga Hamisi bega. Halima akasema, “Finally.”

Kwa dakika moja waliruhusu sherehe.

Kisha Amina akavuta daftari.

Juma akacheka. “Hata leo?”

“Especially leo.”

Amina akaandika amount iliyotolewa. Chini yake akaandika balance ya hostel, registration costs zilizobaki, transport ndogo, tools na supplier tranche ya workshop.

Hamisi akaona gap kabla hajafanya arithmetic.

“Ni ndogo kuliko tulivyofikiria,” alisema.

Amina akasema, “Ndiyo.”

Juma alinyamaza.

Wiki kadhaa zilizopita angeweza kusema, “Tutaona.” Safari hii alichukua kalamu mwenyewe.

“Supplier anahitaji kiasi gani ili meter ibaki?”

Amina akampa line.

Juma akaandika number.

“Na workshop cash ya wiki?”

Akaandika nyingine.

“Na hostel?”

Hamisi akasema review amount.

Halima akawaangalia. “Sasa mnafanya kama watu wa kawaida.”

Juma akamwambia, “Tulikuwa watu wa kawaida hata kabla.”

“Watu wa kawaida wenye siri nyingi.”

Hakuna aliyebishana.

Kesho yake Juma alienda Kondo Workshop Supplies na kulipa emergency tranche. Haikulipa account yote, lakini ilifanya balance irudi ndani ya arrangement mpya. Afisa wa supplier alitoa receipt na kuondoa pickup instruction ya diagnostic meter.

Juma alipoingia workshop na receipt, Hamisi alikuwa anamaliza job ya battery charging.

“Meter?” aliuliza.

“Inabaki.”

Hamisi alicheka kwa relief. “Good.”

Juma akasema, “Usiifanye kama imeokolewa na aid pekee. Tumeongeza cash ya jobs ndogo pia.”

Hamisi akatikisa kichwa. “Najua.”

“Na nimeacha kuchukua stock kwa credit wiki hii.”

“Najua.”

Juma alimwangalia. “Unajua mengi sasa.”

“Hilo ndilo tulikubaliana.”

Juma akatabasamu kidogo. “Ni annoying.”

“Lakini safer.”

Meter iliwashwa. Screen yake ikatoa reading safi. Juma aliweka cable mpya ambayo alikuwa ameahirisha kununua. Sauti ndogo ya beep ilisikika kama kitu cha kawaida kabisa, lakini kwa Hamisi ilikuwa ishara kwamba chuo chake hakikuwa tena kinameza biashara gizani.

Mchana, Hamisi alipokea offer ya kurudi night loading yard. Supervisor alimwambia kuna shift mbili za wiki ambazo zingeweza kumpa pesa ya gap haraka.

Hamisi alishika simu kwa muda.

Kabla, angekubali bila kuuliza timetable. Sasa alifungua schedule ya lab.

Night shifts zilikuwa kabla ya practical mbili.

“Ahsante,” alisema, “siwezi.”

Supervisor akasema, “Ulikuwa unahitaji pesa.”

“Bado nahitaji.”

“Basi?”

“Siwezi kulipia chuo kwa kazi inayofanya nikose chuo.”

Baada ya simu, alienda student support kuona list ya campus work-study. Mariam alimwonyesha nafasi ya inventory assistant kwenye lab store, jioni mbili kwa wiki, masaa machache tu.

“Pesa ni ndogo kuliko yard,” alisema.

“Najua.”

“Lakini timetable inalingana.”

“Hiyo ndiyo point.”

Aliapply.

Wiki iliyofuata alianza kuhesabu cables, switches na safety gloves kwenye lab store. Kazi haikuwa glamorous. Haingefunga gap yote mara moja. Lakini hakulala kwenye minibus asubuhi. Hakupoteza practical.

Baada ya shift yake ya pili, supervisor wa store alimpa overtime ya weekend. Hamisi aliangalia timetable kabla hajajibu. Overtime haikugonga lab, lakini ingemfanya akose safari ya nyumbani ambako familia ilikuwa imepanga kupitia budget. Zamani angekubali haraka kwa sababu kila shilingi ilionekana kama deni la lazima. Safari hii alimwomba supervisor saa chache za asubuhi tu.

“Unachagua masaa?” supervisor akauliza.

“Najaribu kutengeneza kazi inayokaa ndani ya masomo, si masomo ndani ya kazi.”

Supervisor akakubali nusu shift.

Hamisi alitoka akijisikia tofauti. Agency haikuwa kupata pesa nyingi. Ilikuwa uwezo wa kusema ndiyo kwa kiasi ambacho hakiharibu kitu kingine.

Jumapili familia ilikutana tena. Amina aliomba kila mmoja aseme jambo moja ambalo hatarudia. Juma alisema hatatumia asset ya workshop kama security ya elimu bila kuiweka mezani. Hamisi alisema hatarudi night shift inayovunja timetable. Halima alisema hatajiondoa kwenye course kabla hajajua options na debt ceiling.

Amina akasema, “Mimi sitaacha stock credit iwe siri kwa sababu ni ndogo. Deni dogo likifichwa linakuwa tabia.”

Juma akacheka, lakini akaandika.

Kisha akatoa receipt ya Kondo. Balance ilikuwa imepungua, si kufutika. Meter ilikuwa imebaki workshop kwa sababu walilipa tranche, wakakata stock credit mpya na wakakubali jobs ndogo za cash. Hakukuwa na miracle. Kulikuwa na discipline.

Halima akaleta brochure ndogo ya short course ya pattern design.

“Si admission,” alisema. “Ni plan tu.”

Juma aliichukua.

“Gharama?”

Halima akataja.

“Start date?”

Akatia kidole.

“Deadline?”

Akaonyesha.

Juma akamwangalia Amina. “Mmefanya familia iwe office.”

Halima akasema, “Office bora kuliko waiting room.”

Amina akaongeza line mpya kwenye shared budget: HALIMA — SHORT COURSE PLAN.

Hamisi alihisi kitu kikifungwa vizuri. Admission yake haikuwa tena project iliyofuta mahitaji ya wengine. Rule waliyotengeneza ilikuwa inaanza kuishi.

Juma akasema, “Tutaangalia kama inaingia bila kuvunja ceiling.”

Halima akamnyooshea kalamu. “Andika hivyo.”

Juma akaandika.

Hamisi akaonyesha work-study income yake. Ilikuwa ndogo kuliko night yard, lakini haikula practical. “Pesa ndogo inayolinda timetable ni bora kuliko pesa kubwa inayokula chuo,” alisema.

Amina akazungushia sentensi hiyo pembeni ya daftari.

Mwishoni mwa wiki, aid payment ilipoingia rasmi, walirudia sheet yote. Relief ilikuwa halisi, lakini si miracle. Supplier alikuwa bado na balance. Hostel ilikuwa na review. Hamisi alikuwa na work-study. Amina bado alikuwa na stock credit ndogo ya kibanda.

Aid statement ilionyesha kiasi kidogo kuliko walivyokuwa wameidhani mwanzoni.

Na kwa mara ya kwanza, hakuna mtu aliyesema **“tutaona”** bila kuandika hesabu.

<!-- S2_LOCK -->

---

Reading settings
Line spacing
Theme