Jioni, mlezi wa hostel alimwita Asha kwenye sehemu ya kufulia. Kwenye chumba cha Mariam kulikuwa na vitu vichache vilivyoachwa nyuma: shuka lililokunjwa, sanduku la plastiki, vitabu viwili vya zamani na mfuko wa nguo uliokuwa umewekwa chini ya meza. Mlezi, Mama Ndege, alikuwa amesimama mlangoni akiwa na funguo kadhaa mkononi.
“Sitaki uingie peke yako,” alisema. “Vitu hivi vitahesabiwa kabla havijahifadhiwa.”
Asha alimtazama Rehema aliyekuwa amefika pamoja naye. Rehema hakusema chochote; alitoa daftari na kuandika tarehe. Baada ya Mariam kuondoka jana usiku, Asha alikuwa amekataa kugusa kitanda chake. Lakini chumba hicho kilikuwa mali ya hostel, na Mama Ndege alisema vitu vilivyobaki vingehitaji kuhamishwa kabla ya kupewa mwanafunzi mwingine.
“Tutagusa tu kwa ajili ya inventory,” Asha alisema. “Kila kitu kiandikwe.”
Mama Ndege akafungua mlango. Hewa ya chumba ilikuwa na harufu ya sabuni na unyevunyevu wa nguo zilizokauka nusu. Kitanda cha Mariam kilikuwa tupu, lakini kwenye ukuta kulikuwa na mstari wa tape uliobaki baada ya picha kuondolewa. Asha alihisi mahali hapo kama mtu aliyekuwa amebeba pumzi yake na kuondoka nayo.
Rehema alianza kusoma vitu kwa sauti. “Shuka moja. Sweta nyekundu haipo. Vitabu viwili. Sanduku la plastiki limefungwa.”
Mama Ndege akafungua sanduku kwa ufunguo wake. Ndani kulikuwa na chupa ya mafuta, kadi ya zamani ya maktaba, na mifuko mitatu ya nguo. Asha aliandika bila kufungua mifuko. Kwenye kona kulikuwa na charger nyeupe yenye utepe wa njano, lakini haikuwa ile iliyokuwa imebaki soketini. Asha aliiashiria.
“Usiiunganishe,” Rehema alisema.
“Sijaunganisha.”
Mama Ndege akainua charger kwa kitambaa, akaweka kwenye mfuko wa inventory. “Hii itaandikwa kama accessory ya kielektroniki.”
Walipoinama kuchunguza mfuko wa nguo, kitu kilitetemeka. Sauti ilikuwa fupi, ikakatika, kisha ikarudi tena. Asha alinyanyua kichwa. Mlezi akasimama. Rehema akaacha kalamu hewani.
“Ni nini?” Mama Ndege aliuliza.
Mtetemo ulitoka ndani ya mfuko wa kitambaa uliokuwa umefungwa kwa kamba. Asha alihisi moyo wake ukipanda shingoni. Mariam alikuwa ameondoka na begi lake, lakini mfuko huu ulikuwa umeachwa chini ya meza. Sauti ya simu ikalia tena, bila ringtone, kama kitu kilichokuwa kikijaribu kuwafikia kutoka gizani.
“Usiufungue kwa nguvu,” Rehema alisema.
“Sikufungua.”
Mama Ndege alichukua glavu za plastiki kutoka kwenye kabati la usafi. “Tutaita security.”
Asha alikaa mbali hatua moja. Kwenye karatasi yake, inventory ilikuwa imefika kwenye mstari wa mfuko wa nguo. Hakukuwa na haki ya yeye kuchunguza simu ya Mariam, hata kama simu hiyo ingeweza kumsaidia. Baada ya sekunde chache, screen ya kifaa iliwaka kupitia pengo la kitambaa. Mwanga wake ulionyesha sehemu ya ujumbe ulioingia.
Kelvin.
Asha aliona jina hilo kabla screen haijazimika. Rehema alimsogelea Mama Ndege, lakini hakuna aliyegusa mfuko.
“Umeona?” Rehema aliuliza.
“Jina tu.”
Mtetemo ulirudi. Safari hii simu ilikuwa karibu na ukingo wa mfuko, na mwanga wa lock screen ukaonekana wazi. Mstari wa ujumbe ulikuwa mfupi:
Nilikuambia usitumie namba yake tena.
Asha alisoma kila neno. Namba yake. Si jina lake, si simu yake, lakini maana yake ilipenya haraka. Kelvin alikuwa akimwandikia Mariam kuhusu namba ya mtu mwingine, na simu hiyo ilikuwa imefichwa kwenye vitu vya Mariam baada ya yeye kuondoka. Huo ulikuwa ushahidi wa kutisha, lakini pia ulikuwa ushahidi ambao ungeweza kuharibiwa kwa kugusa vibaya.
“Piga security sasa,” Asha alisema.
Mama Ndege alipiga namba kwenye simu yake na kuomba mhudumu aje. Rehema alisimama upande wa mlango, akazuia wanafunzi waliokuwa wanataka kuingia kwa udadisi. Asha alishindwa kuzuia macho yake kurudi kwenye lock screen. Ujumbe mwingine ulianza kuonekana chini, lakini ulifutika kabla hajausoma.
“Usijaribu kusoma tena,” Rehema alisema.
“Ninajua.”
“Najua unataka kujua kila kitu.”
“Sitaki kuifungua. Nataka isibadilishwe.”
Mlezi alifunga mlango wa chumba bila kuufunga kabisa. Walibaki wamesimama kwenye korido huku simu ikitetemeka ndani ya mfuko. Dakika moja ilipita. Kisha mbili. Wakati huo Asha aliandika kwenye daftari: 18:17, device vibrated in cloth bag; lock screen visible; Kelvin message; no one unlocked.
Security attendant aliyefika alikuwa Bwana Juma, yuleyule wa exam block. Alipoona Asha, alisimama kwenye mlango.
“Unahusikaje na inventory?” aliuliza.
“Mariam alikuwa roommate wangu. Mama Ndege ameniita kama shahidi wa vitu vilivyoachwa.”
“Umeigusa?”
“Hapana.”
“Umeifungua?”
“Hapana.”
Bwana Juma alivalia glavu, akamwomba Mama Ndege athibitishe mfuko ulikuwa umefungwa. Rehema alisoma noti zake. Asha alimtaja Kelvin na maneno aliyoyaona kwenye lock screen bila kuongeza sentensi.
Bwana Juma hakukamata simu moja kwa moja. Alipiga picha ya mfuko ulivyokuwa, akaandika saa, kisha akauliza kama kifaa kilikuwa kimewekwa kwenye inventory kabla ya kutetemeka.
“Hapana,” Mama Ndege alisema.
Mariam alikuwa ameacha kitabu, shuka na simu iliyofichwa. Kila kitu kingine kilikuwa kimeenda kwenye begi la safari. Asha alifikiria maneno ya jana: Sitaki kila kitu kiwe kuhusu pesa. Lakini charger ya pili, simu iliyofichwa na ujumbe wa Kelvin vilikuwa vimeingia pamoja kwenye nafasi ambazo Mariam hakuwa amezifafanua.
“Unaweza kunipa simu?” Bwana Juma aliuliza.
Mama Ndege alisogeza mfuko kwenye meza kwa kutumia tray ya plastiki. Bwana Juma akauweka ndani ya bahasha ya ushahidi, bila kujaribu kuufungua. Aliandika namba ya seal, kisha akamwomba Asha na Rehema wasaini kama mashahidi wa handover.
Asha alisaini. Mkono wake ulikuwa thabiti zaidi kuliko alivyohisi.
“Ujumbe ulioniona unaweza kuandikwa kama observation,” Bwana Juma alisema. “Usiuweke kama confession ya Mariam.”
“Sitauweka,” Asha alisema.
“Na usimtumie Kelvin.”
Rehema akamwangalia Asha. Alijua simu yake ilikuwa mkononi. Ujumbe mmoja ungetuma habari ya device iliyopatikana na kumpa mtu mwingine muda wa kubadili hadithi.
Asha akafunga screen ya simu yake bila kuandika chochote. Kwa mara ya kwanza tangu appeal ianze, alikuwa amepata kitu ambacho kingeweza kubadilisha kila kitu, lakini nguvu yake ilikuwa katika kutokukigusa.
Bwana Juma alibeba bahasha ya ushahidi. Mama Ndege akafunga chumba kwa ufunguo. Rehema alibaki na inventory, akipitia kila mstari.
Asha aliangalia mlango uliofungwa, kisha akakumbuka mwanga wa lock screen ulivyokata giza. Jina la Kelvin lilikuwa limeonekana wazi, lakini ujumbe huo haukuwa unaomba msaada. Ulikuwa unaonya mtu ambaye tayari alijua namba ya Asha.
Kabla hawajaondoka, Asha alifungua daftari lake na kuandika maneno yale bila kuyapamba: Kelvin: Nilikuambia usitumie namba yake tena.
---