Nyumba ya Mama Rehema ilikuwa na viti vilevile vya plastiki vilivyokuwa vimezunguka meza tangu nilipokuwa shule. Jioni hiyo vilijaa mifuko ya vyakula, kitambaa cha kanga na sanduku la chai ambalo mama alikuwa amelifungua bila kunywa. Lulu alikuwa jikoni akikoroga wali, lakini mara kwa mara alitoka kuangalia kama nimepata ujumbe mwingine kutoka kwa Kelvin.
Mama alikaa mbele yangu akiwa ameshika simu yake kwa mikono miwili. “Kelvin atakuja kesho.”
Nilijua hiyo ilikuwa sentensi iliyokuwa ikinisubiri tangu nilipoingia.
“Kwa nini?”
“Kwa sababu mnapaswa kuzungumza mkiwa watu wazima.”
“Sikukubali aje.”
“Ni nyumbani kwangu.”
“Ni maisha yangu.”
Mama alishtuka kana kwamba nilikuwa nimemjibu kwa ukali. “Zawadi, huwezi kuvunja harusi baada ya kila kitu kufanyika halafu ukakataa hata kukutana.”
“Harusi imevunjwa na mtu ambaye alihamisha vitu vyangu kabla ya kuniambia.”
“Kelvin amesema alihamisha vitu kwa sababu ulisema hutaki kurudi apartment.”
“Sikusema hivyo.”
“Alisema kulikuwa na ugomvi.”
“Ugomvi si ruhusa ya kuweka sanduku langu kwenye ghala.”
Lulu alitoka jikoni na kuweka sahani juu ya meza. “Mama, umemwambia Kelvin asije bila agenda?”
“Agenda ni kuokoa mambo.”
“Kuokoa nini? Harusi au heshima?”
Mama alimtazama Lulu. “Mnapozungumza hivi, mnamsukuma Zawadi mbali na suluhisho.”
Nilitoa plastic sleeve yenye copies za ghala na kuiweka mezani. “Hii ndiyo hali ilivyo. Booking ya warehouse ilifunguliwa wiki tatu zilizopita. Vendors waliambiwa simamisheni setup wiki nne zilizopita. Msaada wangu wa mwezi ulisimama. Jana Kelvin akasema tumeishia hapa.”
Mama aligusa karatasi bila kuifungua. “Hizi ni documents za warehouse, si za ndoa.”
“Ndiyo. Kwa sababu ndoa ilikuwa tayari imeanza kugawanywa kwenye documents kabla sijajulishwa.”
“Labda alitaka kuzuia vurugu.”
“Vurugu zilitokea kwa sababu aliamua peke yake.”
Mama alisimama na kwenda kwenye shelf ya glass. Picha yangu na Kelvin ilikuwa bado imeegeshwa pembeni ya picha ya Lulu ya graduation. Alikiangalia, kisha akakaa tena.
“Ulipomwambia umeacha salon,” alisema, “ulijua unaweza kurudi?”
“Nilijua nilikuwa na wateja.”
“Kelvin alisema angekutunza.”
“Ndiyo.”
“Na wewe ukaamini.”
“Ndiyo.”
Alishika kanga yake karibu na goti. “Mimi nilidhani mlikubaliana.”
“Hatukukubaliana kwamba atanipangia kuachwa.”
Lulu alifungua simu yake. “Mama, angalia.”
Alionyesha calendar yangu yenye bookings mbili za wiki iliyofuata na appointment ya bride niliyemaliza Jumamosi. “Haanzi kutoka sifuri. Ana kazi.”
Mama hakuitazama calendar mara moja. Alisema, “Kazi inaweza kusubiri. Uhusiano ukivunjika mbele ya watu, jina lenu litabaki na aibu.”
“Aibu ni nini?” niliuliza. “Kusema kweli kwamba niliacha kazi kwa ahadi? Au kuficha kwamba mipango ilibadilishwa kabla yangu?”
“Watu watasema uliharibu.”
“Watu hawatalipa nyumba wala kurudisha tools.”
Mama alinyamaza. Niliona alivyokuwa akijaribu kupatanisha picha mbili: binti aliyekuwa karibu kuolewa na mwanamke aliyekuwa akirudi kwenye kazi yake akiwa na dryer iliyokufa na mfuko wa brushes. Picha ya kwanza ilikuwa rahisi kueleza kwa majirani. Ya pili ilihitaji mama akubali kwamba usalama wa fedha haukuwa sawa na usalama wa moyo.
“Kelvin amekuja mara mbili,” mama alisema. “Aliniuliza kama unaweza kuongea naye.”
“Ulimjibu nini?”
“Nilimwambia akuje kesho.”
“Bila kuniuliza?”
“Nilifikiri utatulia.”
“Sitatulia kwa kukutana naye bila accounting.”
“Accounting?” Mama alitamka neno hilo kama limeletwa kutoka ofisi ya watu wenye hasira. “Haya ni mapenzi.”
“Zilikuwa mapenzi, lakini kuna mali za pamoja, deposits na vifaa vya kazi. Sitaki kumdai kila kitu kwa sababu nimeumia. Nataka kujua kilicholipwa na nani.”
Lulu alitikisa kichwa. “Hilo ndilo tunalofanya.”
Mama alimgeukia. “Unamsaidia kuandaa kesi dhidi ya Kelvin?”
“Namuwasaidia kuandaa maisha yake.”
“Kesi haipo.”
“Basi tusimpe jina.”
Nilichukua copy moja na kuonyesha tarehe ya booking. “Mama, ulijua wakati huu?”
“Nilijua Kelvin alitafuta storage.”
“Lini?”
“Aliniambia alitaka kuondoa baadhi ya vitu apartment kwa sababu mlikuwa mnaingia kwenye nyumba mpya baada ya harusi.”
“Uliamini?”
“Kwa nini nisimuamini? Alikuwa mchumba wako.”
“Na ulijua support ilisimama?”
Mama alikunja uso. “Msaada gani?”
Nilimtazama. “Hakukuambia?”
“Alisema mlikuwa mnagawana gharama.”
Nilifungua mobile-money statement yangu kwenye simu. Mwezi wa kwanza ulikuwa na deposit ya Kelvin. Mwezi uliofuata ulikuwa tupu. Sikumpa mama kila kiasi. Nilimwonyesha tu mstari wa mwisho. Mama alitazama screen kwa muda mrefu.
“Nilifikiri ulikuwa bado anakutumia,” alisema.
“Ndiyo maana nilirudi kazini.”
“Ulimwambia?”
“Nilimuuliza. Alisema mambo yatatulia.”
Mama alifunika mdomo. “Kwa nini asiniambie?”
“Kwa sababu alitaka mambo yaonekane rahisi.”
“Kelvin alikuja kwangu kusema bado anaweza kurekebisha.”
“Reconciliation bila accounting si kurekebisha. Ni kurudisha utegemezi.”
Mama alisukuma simu yake pembeni. “Unataka nifanye nini kesho?”
“Usimkaribishe kwenye mazungumzo ambayo mimi sijakubali. Kama ana jambo la kusema, atume kwa ujumbe. Kama kuna mali au pesa, tutaweka tarehe na risiti mezani.”
“Unamfanya ajihisi mhalifu.”
“Sisemi ni mhalifu. Nasema sitakubali huruma iwe mbadala wa taarifa.”
Lulu aliketi kando yangu. “Mama, baada ya harusi kuvunjika, ndiye atakayeamka kila siku na maisha yake. Si majirani.”
Mama alimtazama, kisha macho yake yakarudi kwenye picha ya mimi na Kelvin. “Nilitaka tu msimalize kwa amani.”
“Amani ambayo inanifanya nirudi bila tools na bila kazi si amani,” nilisema.
Alikaa kimya kwa muda. Kisha alifungua WhatsApp na kuangalia chat ya Kelvin. “Amesema atakuja na kaka yake.”
“Basi hakuna meeting.”
“Kwa nini?”
“Kwa sababu sikutaka familia nzima inishawishi mbele ya mtu aliyeshafanya maamuzi bila mimi. Nataka kwanza nijue namba.”
Mama alitaka kupinga, lakini Lulu alimzuia kwa sauti ya upole. “Muulize Zawadi anahitaji nini. Si kumwambia anachopaswa kuhisi.”
Mama alifuta ujumbe aliokuwa ameandika kwa Kelvin, akaanza upya. “Nitamuambia asiende kesho.”
Nilihisi mabega yangu yakilegea. Haikuwa ushindi dhidi ya mama. Ilikuwa mara ya kwanza familia haikuzungumza kwa niaba yangu.
Baada ya chakula, Lulu alifungua spreadsheet kwenye laptop. Tulipanga categories tatu: personal, shared na wedding. Mama alikaa mbali, akisikiliza tuliposema “deposit,” “mover” na “invoice.” Alipofika karibu, alisema anaweza kutafuta statement yake ya mobile money kwa sababu alikuwa ametuma pesa kwa Kelvin kwa ajili ya viti vya harusi.
“Lini ulituma?” niliuliza.
“Nilikuwa nimehifadhi ujumbe. Ngoja niangalie.”
Alifungua application, akasogeza screen juu na chini. Kwanza hakupata. Kisha akaenda kwenye history ya mwezi uliopita. Lulu akamletea miwani. Mama alitazama tarehe moja, akainua kichwa.
“Nilimtumia deposit hapa,” alisema.
“Kwa vendor gani?”
“Kwa Kelvin. Alisema anahitaji kumalizia malipo ya harusi.”
“Ulituma lini?”
Mama alisoma tarehe, kisha akatazama kalenda ukutani. Uso wake ulibadilika kabla hajajibu.
Mama alikaa kwenye kiti cha plastiki mpaka wali uliokuwa jikoni ulipoanza kupoa. Aliniuliza kama nilikuwa na mahali pa kwenda baada ya kukataa kukutana na Kelvin. Nilimwambia ningeendelea na Lulu kwa muda, lakini mpango wangu wa kwanza ulikuwa kurudi kazini, si kutafuta nyumba kubwa. Alisema alitaka kunilinda na maneno ya majirani. Nilimwambia maneno yao hayakuwa yameninunulia dryer wala kunirudishia deposits.
Kelvin alimpigia mama simu wakati tunatafuta statement. Mama alimweka speaker bila kuniuliza, nami nikamwambia asijibu maswali kwa niaba yangu. Kelvin alisema alitaka kumaliza mambo “kwa utulivu.” Nilimuuliza kama utulivu huo ungejumuisha tarehe za warehouse. Alikaa kimya, kisha akasema tutaongea baadaye. Mama alikata simu na kwa mara ya kwanza hakunitaka nimwombe msamaha.
Lulu alisaidia kufungua history ya mobile money. Tulipata deposit ya harusi, tukahifadhi reference na tukaiweka kwenye WEDDING badala ya PERSONAL. Mama aliandika tarehe kwenye bahasha. Mikono yake ilikuwa ikitetemeka, lakini hakunificha screen. Nilijua kesho angekuwa na maswali mengi. Usiku huo nilihitaji tu familia yangu ijue kwamba boundary haikuwa chuki.
Kwenye statement ya mama kulikuwa na deposit ya harusi aliyomtumia Kelvin siku ambayo Zawadi tayari alikuwa nje ya apartment.
---