Mchana ulipofika, nilikuwa nimevaa suruali ya jeans na shati nililoweza kuchafua bila kujali. Sikuwa nimerudi kwenye apartment ya Kelvin kuchukua kumbukumbu za mapenzi. Nilikuwa narudi kuchukua vitu ambavyo vilinifanya niwe na jina la kazi kabla yake.
Caretaker alifungua geti baada ya kunitambua, lakini hakuniangalia usoni kwa muda mrefu. Alikuwa amesikia sauti za usiku uliopita, au labda alijua kila wanandoa wanapogombana kabla majirani hawajui. Nilimuuliza kama Kelvin yupo.
“Yupo ndani,” alisema. “Alisema unakuja kwa inventory.”
“Nilimwambia nitachukua vitu vyangu.”
“Yeye alisema inventory.”
Maneno yale yalinigusa kuliko nilivyotaka. Kelvin alikuwa tayari ameita kile kilichokuwa maisha yangu kwa jina la jedwali.
Nilipanda ngazi badala ya kutumia lifti iliyokuwa ikisita kila ikifikia ghorofa ya tatu. Mlango wa apartment ulikuwa wazi. Kelvin alisimama kwenye corridor akiwa na karatasi mbili mkononi, kana kwamba alikuwa akinisubiri kwenye kikao cha kampuni. Nywele zake zilikuwa zimechana, shati jeupe limefungwa vifungo viwili juu. Hakukuwa na alama ya mtu aliyekuwa amemaliza uchumba jana.
“Umefika,” alisema.
“Nimefika kwa vitu vyangu.”
“Ndiyo maana nimeandaa list.”
“Sikukuomba.”
Alitoa pumzi ndefu. “Zawadi, tusifanye hii iwe ngumu.”
Nilimwangalia nyuma yake. Mlango wa spare room ulikuwa umefungwa, na lock yake ilikuwa mpya, ya fedha iliyong’aa bila mikwaruzo. Nilijaribu handle. Haikufunguka.
“Umebadilisha lock?”
“Baada ya movers kuondoka.”
“Kwa nini?”
“Kwa usalama.”
“Usalama wa nani?”
Caretaker alijifanya anachunguza bulb ya corridor. Kelvin aligeuza karatasi. “Tunaweza kuingia pamoja. Vitu vyote vitatolewa kwa mpangilio.”
“Umefunga chumba changu, halafu unasema kwa mpangilio?”
“Haikuwa chumba chako. Tulikuwa tunakitumia wote.”
Nilicheka bila furaha. Ndani ya spare room kulikuwa na rack niliyotumia kuweka wig cases, box za clips, nyaraka za wateja na masanduku ya bidhaa nilizonunua kwa bei ya jumla. Kabla ya kuacha salon, nilikuwa nimehamishia sehemu ya vifaa hapo kwa sababu Kelvin alisema apartment ilikuwa nyumba yetu. Sasa nyumba yetu ilikuwa imegeuka kuwa eneo lenye lock yake.
“Fungua,” nilisema.
“Tutafungua tukiwa na caretaker.”
“Fungua sasa.”
Kelvin alitoa ufunguo mfukoni. Hakuonekana kushangaa nilivyotambua kwamba alikuwa nao. Alifungua, akasimama pembeni ili nione ndani. Chumba kilikuwa kimepangwa kwa namna ambayo haikufanana na kumbukumbu yangu. Mabegi yangu yalikuwa yamewekwa ukutani. Masanduku ya jikoni yalikuwa yamejazana mbele. Kwenye kona, kulikuwa na sofa ndogo niliyokuwa nimeichagua kwenye duka la Manzese, lakini sasa ilikuwa imefunikwa kwa nailoni.
Nilitoa simu na kufungua picha nilizopiga kabla ya movers kuja. “Hili ni box langu la nyaraka. Hizi ni clothes zangu. Hii ni kit ya kazi.”
Kelvin aliangalia picha bila kunigusa. “Chukua vinavyoonekana wazi kuwa vyako.”
“Ndiyo nitakavyofanya.”
Tulifungua sanduku la kwanza. Ndani kulikuwa na invoices za bidhaa, passport yangu, vyeti vya kozi na daftari la zamani la wateja. Niliweka nyaraka kwenye file langu, kisha nikachukua picha ya kila ukurasa kabla ya kuufunga. Kelvin aliinua nyusi.
“Unaamini nitachukua vyeti vyako?”
“Naamini sitaki kitu changu kiwe mahali nisipoweza kukifikia.”
“Umeanza kuniona kama adui?”
“Ulibadilisha lock kabla hujanipa muda wa kuondoka.”
Alitaka kujibu, lakini caretaker aliingia na karatasi ya inventory. “Tuweke alama. Hii ni ya nani?”
“Yangu,” nilisema.
“Na hii?”
“Ni ya pamoja. Ilinunuliwa kwa pesa zetu zote.”
Kelvin alitikisa kichwa. “Tutaongea kuhusu ile baadaye.”
“Hapana. Tutaandika sasa.”
Nilichukua marker na kugawa vitu katika makundi matatu: Z, K na P. Vitu vya Z vilikuwa kazi yangu, nguo zangu na nyaraka. Vitu vya K vilikuwa vya Kelvin. Vitu vya P vilikuwa vya pamoja, kama meza ya kula, microwave na sofa. Kila nilipoweka herufi, nilihisi aibu ya zamani ikivuliwa kwenye kitu. Nilikuwa nimewahi kuona kuweka majina kwenye mali kama kutokuamini mapenzi. Sasa kutoweka jina kulikuwa kujiacha bila ushahidi.
Tulipofika kwenye cabinet iliyokuwa chini ya dirisha, niliona empty space yenye vumbi la mraba. Nilisimama.
“Case yangu ya brushes iko wapi?”
Kelvin aliendelea kugeuza karatasi. “Case gani?”
“Ya black. Ina handle ya brown. Iko na brushes, combs na pins.”
“Hiyo ilikwenda ghala.”
“Attendant alisema haikuwa kwenye pallet.”
“Labda umeichukua siku nyingine.”
“Sijawahi kuichukua.”
“Zawadi, vitu vingi vilikuwa vinaenda na movers. Sijui kila box.”
“Uliandaa move.”
“Niliandaa vitu vya nyumba.”
“Na ukajua ni vitu gani vilikuwa vya kazi?”
Alinitazama. “Nilijua ulikuwa unaacha salon.”
“Niliacha salon, si kazi.”
Kulikuwa na ukimya mfupi. Caretaker alisogeza karatasi karibu na dirisha. Nilifungua gallery nikatafuta picha ya case. Nikaipata ikiwa juu ya meza ya salon, lock yake mpya ikiwa bado na sticker ya dukani. Tarehe ilikuwa siku mbili baada ya Kelvin kutuma pesa yangu ya kwanza ya mwezi. Nilienda mbele ya cabinet na kupiga picha ya nafasi tupu.
“Case hii haimo kwenye inventory yako,” nilisema.
“Basi tutaitafuta.”
“Wapi?”
“Ghalani.”
“Attendant alisema haipo kwenye consignment kubwa.”
Kelvin alifunga folder kwa nguvu kidogo. “Unafanya kitu kimoja tu kionekane kama conspiracy.”
“Sitafuti conspiracy. Natafuta case.”
Nilipitia chumba cha storage, kabati la jikoni na balcony ndogo. Kila sehemu ilikuwa na alama ya kuhamishwa: vumbi lililokatika, tape iliyobaki chini, screw iliyotolewa ukutani. Nilipata sandals mbili, jacket, charger ya zamani na bahasha ya wateja watatu. Sikupata case. Kelvin alisimama mlangoni akinitazama, lakini hakusaidia.
Nilipoingia sebuleni, alinikabidhi karatasi. “Hii ndiyo list ya vitu utakavyotoka navyo.”
Niliisoma. Alikuwa ameandika dryer moja, brushes “set moja,” files, clothes, documents na personal effects. Kwenye mwisho aliandika: “No claim on furniture or household appliances.”
“Umeandika kwa niaba yangu?”
“Nimejaribu kuzuia ugomvi.”
“Umeacha case.”
“Kwa sababu sijui iko wapi.”
“Basi usiandike kwamba nimeichukua.”
Alikuna paji la uso. “Nitarekebisha.”
“Rekebisha pia tarehe ya inventory.”
“Kwa nini tarehe iwe tatizo tena?”
“Kwa sababu jana niliona booking ya ghala ya wiki tatu zilizopita. Leo naona lock ya spare room imebadilishwa kabla sijafika. Kila kitu unachokiita ‘ghafla’ kina tarehe.”
Sauti yake ilipungua. “Ulikuwa hutaki kusikia.”
“Na wewe uliamua nisijue.”
Nilichukua vitu vilivyothibitishwa: file la nyaraka, clothes mbili za kazi, dryer iliyokuwa kwenye box lenye invoice yangu, brushes zilizokuwa na alama yangu na daftari la wateja. Vitu vya pamoja niliviacha pale, hata nilipohisi kutaka kuchukua sofa kwa hasira. Caretaker alisaini kwenye karatasi ya muda, nami nikasaini chini ya list niliyorekebisha kwa mkono.
Kelvin alisimama karibu na mlango. “Unaweza kukaa kwa mama yako mpaka utulie.”
“Sihitaji ushauri wa mahali pa kuishi.”
“Nilimaanisha tu—”
“Najua ulimaanisha nini. Nimekaa hapa kwa pesa zako kwa muda ambao nilidhani ulikuwa mpango wetu. Sasa nitatafuta namna yangu.”
“Nilituma support mwezi uliopita.”
“Na ya mwezi huu haikutumwa.”
Alifumba mdomo. Sikuwa nimetaja kiasi, kwa sababu sikuwa tayari kufanya kila kitu kuwa mjadala wa pesa mbele ya caretaker. Lakini nilijua siku zile zilikuwa zimepita. Msaada uliokuwa umeitwa wa muda ulikuwa umefika mwisho kabla yeye hajasema mwisho kwa sauti.
Nilipoteremsha begi langu kwenye ngazi, Kelvin alisema, “Tafadhali usiwape watu version moja tu.”
Niligeuka. “Nitajua version yangu baada ya kupata vitu vyangu vyote.”
Nilitoka na dryer, file na mfuko mdogo wa brushes. Nilipofika chini, caretaker aliniita nyuma ya geti. “Kuna mtu alikuja kuchukua box moja jana usiku. Sikujua kama ilikuwa yako.”
“Ni nani?”
“Alikuwa na key ya Kelvin. Hakubeba vitu vingi.”
“Uliiona case nyeusi?”
Alifikiri. “Niliona box lenye tape ya njano. Lakini sikusoma label.”
Nilirudi nyuma kwa hatua moja, kisha nikasimama. Kelvin hakunipigia simu kuniambia mtu amekuja. Nilipofungua ujumbe wa jana, nilikuta sentensi yake ileile: “Vitu vyako viko kwenye ghala.”
Nilimwomba caretaker anitumie maelezo yote aliyokumbuka, kisha nikatoka kabla hasira haijanifanya nichukue kitu kisichokuwa changu. Nilipokuwa nikienda parking, nilijua nimeondoka kwenye apartment kwa mara ya mwisho bila kuwa na funguo ya kurudi. Nilibeba essentials, lakini niliacha nyuma nafasi kubwa isiyokuwa na jibu.
Caretaker alitoa kitabu cha wageni na kujaribu kukumbuka kampuni ya movers iliyokuja. Alisema walikuwa wamefika wakiwa na list iliyochapishwa, si kwa maelekezo ya ghafla ya kubeba kila kitu. Nilimuomba asikisie ni nani alikuwa owner wa box; nilihitaji tu tarehe, idadi ya watu na kama Kelvin alikuwa amesaini. Aliniandikia maelezo machache kwa mkono, kisha akasema asingeweza kunipa copy ya kitabu bila ruhusa ya building.
Niliporudi kwenye corridor, nilikagua kila kitu nilichokuwa nimechukua. Vyeti vilikuwa ndani ya file, dryer ilikuwa imefungwa vizuri, na daftari la wateja lilikuwa kwenye begi langu. Nilimpigia Tunu kumwambia ningeweza kuanza trial yake, lakini sikumtaja Kelvin. Lulu aliponipigia, nilimwambia apartment haikuwa tena sehemu salama ya kupanga kesho. Nilikaa kwenye parking mpaka moyo wangu utulie, kisha nikatuma kwa Kelvin ujumbe wa handover uliotaja case iliyokosekana na vitu nilivyoacha. Hakujibu. Nilijua hata kutokujibu kungekuwa sehemu ya chronology yangu.
Kelvin alisema hajawahi kuona case ile—lakini Zawadi alikumbuka ndiye aliyeinunulia lock.
---