Booking kubwa ilianza hotelini kabla jua halijapanda vizuri. Bridal suite ilikuwa na vioo vitatu, meza za makeup mbili na masanduku ya nguo yaliyofunguliwa kila mahali. Bride alikuwa amekaa katikati akiwa ameshikilia simu, akipokea ujumbe wa familia kwa mkono mmoja na kujaribu kunywa maji kwa mwingine.
Nilifika na assistants wawili niliowapata kupitia Tunu. Mmoja alikuwa junior stylist kutoka salon, mwingine alikuwa msichana niliyewahi kufanya naye kazi kwenye event ya zamani. Hakuwa team yangu kamili, lakini nilikuwa nimegawa kila hatua kwenye spreadsheet: bride, mama, bridesmaids, touch-up na emergency kit.
Dakika ya kwanza tu, assistant mmoja alinisogelea. “Zawadi, kuna mtu wa groom family hapa anayekujua?”
“Ni nani?”
“Kelvin.”
Jina hilo liliingia ndani ya chumba kabla sijamwona. Bride aligeuka, akaniangalia. “Ametokea?”
“Amefika na upande wa groom,” assistant alisema. “Anasema anahitaji kuongea nawe.”
Nilifungua kit yangu na kuweka brushes kwenye towel. “Mwambie baada ya kazi.”
“Labda uende umalize sasa ili pasitokee drama.”
Nilimtazama. “Drama itatokea ikiwa bride atachelewa kwa sababu nimeenda kuzungumza.”
Alifungua mdomo, akaufunga. Niliwaomba wote warudi kwenye stations zao. “Kila mtu ana kazi. Bride aanze makeup. Mama yake baada ya hapo. Mtu wa touch-up ahakikishe clips na pins ziko kwenye tray.”
Bride alinisogelea kabla hajaketi. “Kama ni tatizo, unaweza kuondoka.”
“Si tatizo lako. Nimekubali booking yako, na nitaimaliza.”
Alinitazama kwa muda, kisha akakaa. Nilianza na ngozi yake kwa kuuliza kama alitaka makeup ya camera-light au ya kawaida. Alijibu kwa sauti iliyotulia baada ya kuona nilikuwa sikimbilii mlangoni.
Tulikuwa tumepanga kutumia delivery ya makeup iliyokuwa imeagizwa mapema, lakini saa moja baadaye simu ya assistant ililia. Dereva alisema ameshikiliwa na police checkpoint kwa sababu ya mzigo usio na receipt ya bidhaa. Kilichokosekana kilikuwa foundation shade mbili na setting spray. Bila hivyo, bride angeonekana tofauti kwenye picha za asubuhi.
“Zawadi, tufanye nini?” assistant aliuliza.
Nilichukua palette yangu na kufungua inventory. “Tuna shades zinazokaribiana. Tutachanganya hii na undertone ya warm. Setting spray tutatumia powder, lakini touch-up iwe ya karibu.”
“Na bridesmaids?”
“Gawanya bidhaa. Bride kwanza.”
Niliwatuma mmoja wa assistants kwenye duka la hotel kuchukua spray nyingine kwa pesa ya petty cash, mwingine akaanza kuchanganya shades kwenye palette. Nilimwambia bride kinachoendelea bila kumtisha.
“Tutatumia mchanganyiko gani?” aliuliza.
“Shade yako bado iko. Tunarekebisha finish tu.”
“Uko sure?”
“Ndiyo. Na nikikosa, nitakuambia mapema.”
Mikono yangu ilifanya kazi kabla ya mawazo kuanza kuuliza kama nilikuwa nitaweza kuongoza watu. Nilipanga muda wa kila mtu, nikabadilisha order ya hair styling na makeup, nikamwomba mama wa bride asubiri kwenye balcony ambako kulikuwa na mwanga mzuri. Kila mtu alipokuwa na swali, alikuja kwangu, si kwa sababu nilikuwa na jibu la kila kitu, bali kwa sababu nilikuwa nimeweka njia ya kutafuta jibu.
Saa nane, nilimwona Kelvin kwenye reflection ya kioo. Alikuwa amevaa suit ya navy, akizungumza na mwanaume mkubwa wa groom side. Aliniona pia. Macho yake yalikaa kwenye dryer yangu kwa muda mfupi, kisha yakarudi usoni kwangu.
Niligeukia bride. “Funga macho kidogo.”
Kelvin alituma ujumbe: “Nipe dakika mbili.”
Sikuujibu. Niliweka foundation, nikasawazisha upande wa kushoto na kumwomba bride atabasamu. Assistant alirudi na setting spray. Nilimshukuru, kisha nikaendelea.
Mara ya pili, Kelvin alisimama kwenye mlango wa suite. “Zawadi.”
“Si sasa.”
“Nahitaji tu—”
“Baada ya kazi.”
“Mambo ni muhimu.”
“Bride naye ni muhimu.”
Alitazama watu waliokuwa ndani, akashusha sauti. “Usifanye hivi mbele ya watu.”
Nilimwangalia kupitia kioo. “Wewe ndiye umefanya breakup iwe mbele ya documents, vendors na ghala. Mimi sasa nafanya kazi yangu mbele ya mteja.”
Chumba kilinyamaza kwa sekunde moja. Bride hakusogeza kichwa, lakini niliona vidole vyake vikikaza robe. Niliweka brush chini, nikamwambia Kelvin, “Toka nje. Nitakutafuta nikimaliza.”
Aliondoka. Assistant aliyekuwa ameshauri niondoke aliniangalia. “Samahani.”
“Usiombe. Jifunze kwamba ratiba ya mteja haiwezi kuendeshwa na mtu aliyekuja na tatizo lake.”
Tulimaliza bride saa tisa na dakika ishirini. Hair yake ilikuwa na updo iliyoshikilia vizuri, veil imewekwa bila kuficha detail ya mbele. Niliwaongoza assistants kwenye stations za bridesmaids, nikapitia kila pin na line ya makeup. Mama wa bride alipofika, alinishika mkono.
“Umeleta utulivu hapa,” alisema.
“Ni team.”
“Team inafuata mtu anayejua anaenda wapi.”
Nilihisi neno hilo likikaa mahali nilipokuwa nimeacha kwa muda. Si Kelvin aliyenirudishia. Ni kazi niliyokuwa nimeifanya mbele ya watu.
Tulipokuwa tukimaliza touch-up, nilisikia mmoja wa bridesmaids akimwambia mwingine kwamba Kelvin alikuwa amesimulia Zawadi alichagua kuondoka na kuacha wedding. Sikutaka kwenda kumrekebisha. Niliendelea kuangalia eyebrows za mama wa bride.
Bride alinisikia. “Hiyo si kweli?”
“Ni hadithi yake ya kueleza.”
“Na yako?”
“Yangu ni kwamba nilifanya kazi yako leo.”
Alinitazama kwenye mirror, kisha akasema, “Hiyo ndiyo nitaikumbuka.”
Picha za groom family zilipoanza, Kelvin alipita karibu na mlango bila kuingia. Hakukuwa na muda wa kumfuata. Nilifunga inventory, nikahakikisha assistants wamelipwa, nikapiga picha za before-and-after kwa ruhusa ya bride na kuandika balance kwenye invoice.
Kwenye lifti, assistant wa salon aliniuliza kama nilikuwa naogopa kumwona Kelvin.
“Ndiyo.”
“Uliwezaje kuendelea?”
“Kuogopa siyo order ya kazi.”
Kwenye lobby, nilipokea message yake: “Niko parking. Usiondoke bila kuzungumza.”
Nilimjibu baada ya kuhakikisha bride ameingia kwenye gari. “Nitakuja.”
Sikuwa nimeenda kwa ajili ya kuomba arudi. Nilikuwa nimeenda kwa sababu nilitaka kusikia offer yake bila kuiruhusu ivuruge kazi niliyomaliza. Kelvin alikuwa amesimama karibu na gari lake, mikono mifukoni, suit yake ikiwa safi kuliko siku yetu ya mwisho.
“Umefanya vizuri,” alisema.
“Ni kazi yangu.”
“Ulikuwa unaweza kuniambia unarudi kufanya bookings.”
“Kwa nini?”
“Kwa sababu nilikuwa nakuandalia njia rahisi.”
“Njia ya kunirudisha apartment?”
“Si hivyo.”
“Basi sema unachotaka.”
Alitazama nyuma yake, akaona watu wawili wa groom family wakipita. “Sikutaka tuzungumze hapa.”
“Uliomba tuzungumze kwenye parking. Sasa zungumza.”
Alifungua simu yake, akatazama screen kwa muda. “Kuna offer ambayo inaweza kuondoa pressure ya kila kitu. Mali, pesa, hata maneno ya vendors. Lakini lazima unisikilize mpaka mwisho.”
Nilitazama mikono yangu. Kulikuwa na mabaki ya foundation kwenye kidole cha gumba, alama ya kazi ya siku nzima. Nilikuwa nimeanza siku nikiambiwa niondoke ili kuepuka drama, nikamaliza nikiongoza team mbele ya watu waliokuwa wameamini hadithi yake. Sasa offer yake ilikuwa inakuja kama mlango wa kurudi kwenye utegemezi au mlango wa kufunga hesabu.
Baada ya delivery kufika, nilitengeneza shade chart ndogo kwenye karatasi na kuwaelekeza assistants wote badala ya kufanya kila kitu mwenyewe. Mmoja alishughulikia bridesmaids wawili, mwingine akapanga touch-up tray, nami nikamwambia bride hatua ambayo nilikuwa nimebadilisha. Kazi ilipokuwa ikisonga, nilisikia watu wa groom family wakisema Kelvin alikuwa amefika kwa sababu alitaka kuhakikisha “Zawadi ameamua kuondoka.” Sikutoka kwenda kumrekebisha. Nilimwomba assistant afunge veil vizuri.
Bride aliniuliza kama nilitaka apangilie mtu amtoe Kelvin. Nilimwambia asifanye hivyo; hotel ilikuwa yake leo. Nilimwomba tu mtu wa reception ahakikishe hakuna anayeingia bila ruhusa. Hilo lilinifanya nihisi ninaweza kuweka boundary bila kumwomba mteja awe shahidi wa ugomvi wangu. Tulimaliza kwa wakati uliopangwa, na team yangu ikapokea malipo bila kumuona Kelvin kama boss wa kazi.
Kabla sijaenda parking, bride aliniambia review yake itataja jinsi nilivyomaliza kazi bila drama. Nilimwambia aandike kazi, si maisha yangu. Nilipomwona Kelvin, nilikuwa nimechoka lakini nimesimama. Offer yake haikuwa tena kitu kilichoweza kunifanya nisahau siku nzima ya competence.
Kelvin hakumuomba arudi. Alisema, “Nina offer ambayo inaweza kumaliza hii yote leo.”
---