Usiku nilirudi kwenye bedroom ya Lulu na kuweka simu yangu juu ya kitanda, screen ikiwa imejaa screenshots, voice notes na tarehe ambazo zilikuwa zimeanza kuwa na uzito kuliko majina ya watu. Lulu alikuwa amekaa sakafuni akifunga nywele zake, laptop ikiwa wazi pembeni.
“Nataka kusoma thread yote,” nilisema.
“Umesoma screenshots.”
“Screenshots zinaweza kuchaguliwa.”
Lulu alisogeza laptop. “Uli-backup chat?”
“Sehemu.”
“Basi tutaanza na iliyopo.”
Nilifungua mazungumzo yangu na Kelvin mpaka mwanzo wa kipindi nilipoacha salon. Ujumbe wa kwanza ulikuwa wa mimi nikisema nilikuwa nimechoka kuendesha appointments, kulipa chair fee na kukimbia kwenye bridal calls. Kelvin alijibu kwamba tunaweza kupanga maisha kwa utulivu. Nilihisi joto usoni, lakini sikuufuta.
Ujumbe uliofuata ulikuwa wake: “Ukibaki na clients wawili watatu pia ni sawa. Usikate kabisa njia yako.”
Nilisimama kwenye mstari huo.
“Uliwahi kuuona?” Lulu aliuliza.
“Nilijua ulikuwapo. Sikuwahi kuusoma mpaka mwisho.”
“Kwa nini?”
“Kwa sababu baada yake aliniambia mimi nitabeba gharama mpaka harusi.”
Lulu hakusema chochote. Niliscroll chini. Kulikuwa na mazungumzo ya kila siku kuhusu ukumbi, mama yake, wateja wangu na kodi ya apartment. Kelvin alituma voice note akisema, “Miezi michache tu. Ukipumzika sasa, utarudi ukiwa na nguvu.” Mimi nilijibu kwamba sitaki kukimbia tena nyuma ya clients.
“Nilimwambia nini?” niliuliza.
“Uliandika kwamba umechoka kuomba ruhusa ya siku moja.”
Nilisoma ujumbe huo kwa sauti. Nilikuwa nimechanganya uchovu halisi na ahadi ya usalama. Nilikuwa nimeamini kwamba kuacha kazi kwa muda kulikuwa aina ya mapumziko, si kukabidhi mtu mwingine funguo za mapato yangu.
Lulu alisogea karibu. “Usijipige kwa kuchagua kupumzika.”
“Sijipigi. Najaribu kutenganisha nilichochagua na alichofanya.”
“Basi usimfanye ujumbe mmoja kuwa ushahidi wa kila kitu.”
“Siufanyi.”
Nilifungua thread ya siku nilipomwambia Tunu naondoka. Kelvin alikuwa ameniuliza kama nina uhakika. Nilimjibu kwamba yeye alikuwa amesema atanibeba. Alijibu: “Sawa, lakini usiache wateja wote.” Nilimjibu kwamba nilihitaji commitment kamili. Baada ya dakika chache aliandika, “Kama hivyo ndivyo unavyojisikia, nitahakikisha haupungukiwi.”
Nilifunga macho. Sentensi hiyo ilikuwa ahadi na ilani kwa wakati mmoja. Hakusema wazi kwamba angekuwa na mamlaka juu ya kila kitu. Lakini nilikuwa nimeiweka maisha yangu ndani yake bila kuweka mpaka.
“Uliendelea na clients?” Lulu aliuliza.
“Wawili.”
“Kwa muda gani?”
“Wiki mbili. Kisha Kelvin alisema gharama za usafiri na bidhaa zingeweza kusubiri, akaniambia nipumzike.”
“Na wewe?”
“Nilifuta appointments tatu.”
Nilipata message ya mmoja wa clients akiniuliza kama nilikuwa nimehamia kazi nyingine. Nilimjibu, “Niko break mpaka harusi.” Niliweka simu chini.
“Usiseme hivyo,” Lulu alisema.
“Ndivyo nilivyosema.”
“Nilimaanisha usijifunge kwenye aibu hiyo.”
“Lazima nijue.”
Tulikaa kimya. Fan ya chumba ilipiga hewa juu ya screen. Kwenye messages za Kelvin kulikuwa na maombi ya mimi kutomchokoza mama yake kuhusu guest list, picha za meza na sentensi za kawaida kuhusu chakula. Hakukuwa na mpango ulioandikwa wa kunipeleka ghala. Kulikuwa na hatua ndogo za mtu aliyekuwa anapunguza mawasiliano, akiahirisha mazungumzo na kuendelea kutumia maneno ya utulivu.
Nilipofika kwenye wiki ambayo support ilisimama, niliona message yangu: “Nimeishiwa kwa bidhaa. Utaweza kutuma leo?”
Kelvin alijibu baada ya masaa sita: “Kesho.”
Kesho yake: “Bado nashughulikia.”
Baada ya hapo: “Usifanye pressure. Tutaongea.”
Nilipiga screenshot, kisha nikafungua tarehe ya booking ya ghala. Zilikuwa karibu. Nilijisikia kama mtu anayejua kwa mara ya kwanza kwamba kuchelewa kwa ujumbe kulikuwa na kitu nyuma yake.
Lulu aliuliza, “Utaweka hii kwenye settlement?”
“Ni historia ya uamuzi wangu, si claim ya pesa.”
“Kwa nini?”
“Kwa sababu nilisema sitaki plan B. Nilichagua kuacha fallback. Siwezi kumdai Kelvin alipe kila siku niliyokataa kufanya kazi.”
“Lakini unaweza kudai alikuwacha utegemee ahadi mpaka alipoanza kukutoa kimya.”
“Ndiyo.”
“Basi hayo mawili yanaweza kuwa kweli.”
Niligeukia. “Hilo ndilo linaloniumiza zaidi.”
Lulu alifunga laptop kwa muda. “Ulitaka story iwe rahisi. Yeye awe mtu aliyepanga kila kitu, wewe uwe hujafanya uamuzi wowote. Lakini maisha hayakutendei hivyo.”
“Najua.”
“Na hilo halimfanyi awe sahihi.”
“Najua pia.”
Alifungua laptop tena. “Soma thread nzima, si sehemu inayokupa ushahidi.”
Nilisoma. Kelvin aliniuliza mara mbili kama nilitaka kumsaidia kupanga budget. Nilijibu kwamba nilimwamini. Aliniambia tuweke kiasi cha dharura. Nilijibu kwamba hakuna haja, kwa sababu baada ya harusi tutakuwa pamoja. Aliniuliza kama ningependa kuendelea na mobile clients. Nilisema harusi ilikuwa karibu na sitaweza kugawa akili.
Kila ujumbe ulikuwa na upande wangu ndani yake. Nilihisi aibu si kwa sababu nilipenda, bali kwa sababu nilikuwa nimetumia mapenzi kama sababu ya kujiondoa kwenye mipaka niliyoijua.
“Usiandike ‘nilikuwa mjinga,’” Lulu alisema, kana kwamba alikuwa amesoma mawazo yangu.
“Niliandika nini?”
“Uliandika tu tarehe.”
Nilitazama daftari. Chini ya tarehe niliandika: “Nilijua clients walikuwepo. Nilichagua kuacha fallback baada ya ahadi. Kelvin alijua utegemezi huo na aliendelea kuahidi support hata alipokuwa na mashaka.”
Lulu alitikisa kichwa. “Hiyo ni ya kweli.”
“Na haitanifanya nionekane dhaifu?”
“Ukweli si ombi la kupendwa.”
Nilisearch phrase “plan B” kwenye chat. Ujumbe mmoja ulitokea kutoka kwangu, uliotumwa usiku nilipokuwa nimegombana na Mariam kuhusu kazi. Niliufungua. Nilikuwa nimeandika kwamba kama mchumba wangu angenitunza, sitaki kuishi kama ninaandaa kutoroka. Kelvin hakujibu mara moja. Alinitumia moyo asubuhi iliyofuata.
Nilisoma tena, kisha nikashusha simu.
“Utaifuta?” Lulu aliuliza.
“Hapana.”
“Kwa nini?”
“Kwa sababu ni sehemu yangu ya uamuzi.”
Nilihifadhi thread yote kwenye archive na nikatuma copy kwa email. Simu ilinipa notification ya ujumbe mwingine wa zamani niliokuwa nimeuona mara nyingi lakini sikuwahi kuufungua. Ulikuwa umetumwa na Kelvin siku chache baada ya kuniambia nisimamishe clients, na ulihifadhiwa chini ya picha ya calendar ya harusi.
Nilifungua.
Nilipofungua siku ya kwanza ya resignation, nilipata mazungumzo ambayo nilikuwa nimeisoma zamani bila kuyasikia. Kelvin aliniuliza kama ningependa kubaki na clients wawili au watatu, nami nikamjibu kwamba nilitaka kupumzika kabisa. Nilipomwambia hivyo, hakunilazimisha kuacha. Lakini baada ya hapo aliendelea kutumia maneno ya kunibeba, akijua nilikuwa nimesogeza mapato yangu pembeni. Tofauti hiyo ilikuwa ndogo kwenye screen, lakini kubwa kwenye maisha.
Lulu alikaa kimya nilipoweka ujumbe wangu wa “sitaki plan B” kwenye daftari. Hakuniambia nilikuwa nimekosea. Aliniuliza kama nilikuwa nimepewa nafasi ya kuamua nikiwa na taarifa kamili. Jibu lilikuwa hapana, lakini pia nilikubali kwamba nilikuwa nimekataa baadhi ya kinga nilizojua nilihitaji. Niliandika sentensi mbili tofauti: “Nilichagua kuacha fallback” na “Kelvin alichelewesha ukweli huku akijua utegemezi wangu.” Kisha nikafungua calendar ya wateja na kuhesabu siku ambazo ningehitaji kujenga tena. Hapo ndipo nilipoacha kutafuta identity ya mhanga mkamilifu. Nilihitaji mtu aliyefanya uamuzi, aliyekosea, na bado angeweza kuanza upya.
Ujumbe uliofuata kutoka kwake mwenyewe ulikuwa: “Nikitunzwa na mchumba wangu, sitaki plan B.”
---