Veranda ya Mariam ilikuwa ndogo, ikiwa na viti viwili vya chuma na sufuria ya maua iliyokuwa imekauka upande mmoja. Asubuhi ilianza kwa kelele za watoto waliokuwa wakielekea shule na sauti ya muuzaji wa maandazi kutoka barabarani. Nilifika bila kumjulisha muda kamili. Nilimtumia tu ujumbe: “Niko njiani. Leo sitaki majibu ya nusu.”
Alikuwa ameshaweka chai mezani, lakini hakugusa kikombe chake. Nilifungua laptop na kuweka vitu viwili mbele yake: screenshot ya transfer ya Jirani Move & Carry na picha ya message yake ya zamani iliyonishauri nibaki na part-time.
“Vitu hivi viko kwenye tarehe mbili tofauti,” nilisema.
Mariam aliketi upande wa pili. “Najua.”
“Transfer ilikuwa siku mbili kabla ya ujumbe wako.”
“Najua.”
“Na kabla ya hapo Kelvin alikwambia alikuwa not sure.”
Mariam akashika kikombe bila kunywa. “Alisema hivyo, ndiyo.”
“Lini?”
“Karibu wiki moja kabla hujaacha salon.”
“Karibu haitoshi.”
Alifungua simu yake, akaingia kwenye chat iliyokuwa imejaa ujumbe mfupi, voice notes na picha za vendor. “Niliogopa kutuma hii yote.”
“Uliogopa nini sasa?”
“Kwamba utaona nilikuwa upande wake.”
“Ulikuwa upande wake?”
“Hapana.”
“Basi upande gani ulikuwa?”
Alitabasamu kwa uchungu. “Nilikuwa katikati.”
“Umesema jana kwamba hukutaka kuchagua. Lakini kukaa kimya kulifanya uamuzi ufanywe bila mimi.”
Mariam alifungua chat ya Kelvin. Ujumbe wake ulikuwa umetumwa usiku, wiki tisa kabla ya hapo. “Sina uhakika kama naweza kuendelea na pressure ya harusi.” Mwingine uliokuja baadaye ulikuwa: “Nahitaji kuona kama Zawadi atapunguza kazi.” Nilihisi tumbo langu likikaza.
“Ulimjibu nini?”
“Nilimuuliza kama ameongea na wewe.”
“Alisema nini?”
“Alisema bado.”
“Na wewe ulifanya nini?”
“Nilikuuliza kama umeweka date ya kurudi salon.”
“Bila kuniambia alichosema.”
“Ndiyo.”
“Kwa hiyo ulijua kulikuwa na uncertainty kabla hata ya support yangu kusimama.”
“Nilijua hakuwa na uhakika. Sikujua angehamisha vitu.”
“Ulikuwa unaona tofauti hiyo kama kinga?”
Mariam alifungua mikono. “Nilifikiri kutokujua mwisho kulikuwa sababu ya kutokukwambia mwanzo.”
“Ulinishauri nibaki na part-time kwa sababu uliona hatari.”
“Ndiyo.”
“Basi ulijua hatari ya kutosha.”
Sauti ya chai ikichemka jikoni ilifika mpaka veranda. Mariam alisimama kuizima, kisha akarudi bila kujaza vikombe. Nilimuona akipambana na sentensi ambayo ingemfanya aonekane mbaya, lakini sikuwa nimekuja kumsaidia kuipunguza.
“Kelvin aliniambia usiku ule kwamba atazungumza nawe baada ya kuongea na mama yake,” alisema.
“Usiku wa booking?”
“Ndiyo.”
“Na akakuomba usiniambie?”
“Alisema, ‘Usimwambie Zawadi bado.’”
“Ukanikalia kimya.”
“Ndiyo.”
Nilirudisha macho kwenye transfer. “Na mover?”
“Aliniuliza namba ya company. Nilimtumia.”
“Uliuliza anaenda kuhamisha nini?”
“Alisema furniture na boxes. Nilidhani mnatayarisha kuhama.”
“Kwa nini hukuuliza mimi?”
Mariam alitazama sakafu. “Kwa sababu nilijua kulikuwa na jambo baina yenu ambalo hamkutaka watu wajue.”
“Na ulijua nami nilikuwa nimeacha kazi.”
“Ndiyo.”
“Uliunganisha mambo hayo mawili?”
“Nilijaribu kutokuyaunganisha.”
Nilifungua daftari langu. “Mtu anaweza kutokujua kwamba vitu vimehamishwa na bado akajua kwamba rafiki yake yuko kwenye hatari ya kupoteza kipato. Hilo si kosa la kutotabiri. Ni uchaguzi wa kutosema.”
Mariam alikaa kimya. Nilimpa muda, si kwa upole, bali kwa sababu nilitaka asijibu kwa reflex ya kujitetea.
“Nilidhani ukimkabili Kelvin, mtaachana,” alisema hatimaye.
“Na kama tungeachana?”
“Nilidhani utanilaumu.”
“Kwa hiyo ulilinda urafiki wako na yeye kwa kuniacha niendelee kuamini ahadi.”
“Nilikuwa nimeogopa kupoteza nyote wawili.”
“Ulipoteza upande wangu kwanza.”
Maneno yale yalitoka bila sauti kubwa. Mariam alitikisa kichwa, akakubali bila kupinga. Nilijua angeweza kuniambia kwamba nilikataa ushauri wake, kwamba nilisema mapenzi hayahitaji plan B. Hayo yalikuwa kweli, lakini hayakufanya ukimya wake usiwe uchaguzi.
“Ulikuwa na proof kwamba Kelvin alikuwa anataka kuniacha?” niliuliza.
“Hapana. Nilikuwa na mashaka yake. Hakukuwa na siku aliyoandika, ‘Nimeamua.’”
“Na hiyo ni muhimu.”
“Ndiyo.”
“Sitaki ubadilishe story iwe scam tangu siku ya kwanza. Sikuwa hivyo nilivyo. Wewe pia hukujua kila kitu.”
Mariam aliniangalia kwa mara ya kwanza moja kwa moja. “Unanipa nafasi?”
“Nakupa nafasi ya kusema ukweli wote. Si nafasi ya kurudi kwenye friendship yetu.”
Alifungua folder la screenshots, akanitumia picha za messages moja baada ya nyingine. Kulikuwa na mazungumzo ya Kelvin kuhusu gharama, hofu ya familia na swali la kama wedding vendors wangeweza kusubiri. Hakukuwa na message ya kumwita mimi mjinga. Hakukuwa na mpango wa kunivua kila kitu tangu siku ya kwanza. Lakini kulikuwa na sentensi nyingi za kusogeza mazungumzo mbele: kesho nitasema, ngoja mama ajue, usimwambie bado.
Nilihisi hasira yangu ikibadilika. Haikupungua. Ilipata umbo.
“Uliwahi kumwambia aongee nami?” niliuliza.
“Ndiyo.”
“Lini?”
“Baada ya kukuambia ubaki na part-time.”
“Ulimwambia nini?”
“Kwamba ahadi ya support bila mazungumzo ya wazi inaweza kukuumiza.”
“Alijibu?”
“Alisema atarekebisha.”
“Na wewe ukaamini?”
Mariam alifumba macho. “Nilitaka kuamini.”
Nilitazama viti vile viwili vya veranda. Nilikuwa nimekaa hapo mara nyingi nikicheka kuhusu brides na wedding vendors. Sasa kila kitu kilikuwa na gharama yake: chai isiyokunywa, screenshot iliyofichwa, namba ya mover iliyotumwa bila swali.
“Sitaki uende kwa Kelvin ukamwambie nimekuja,” nilisema. “Sitaki umpigie vendor kumzuia. Kama una taarifa, nitume kwangu. Mimi nitaamua hatua.”
“Na sisi?”
“Kwa sasa, tutaacha.”
“Una maana friendship imeisha?”
“Maana yake siwezi kukaa karibu na mtu ambaye aliona ninaanguka na akaniambia kwa ishara tu.”
Mariam alitokwa na machozi mawili, akayafuta kabla hayajafika shavuni. “Nilitaka usalama wako.”
“Usalama usio na ukweli ni aina nyingine ya hatari.”
Alinyanyua kichwa. “Ninaweza kukusaidia kurudisha case.”
“Ukinipatia taarifa ya movers, ndiyo msaada. Usinipangie hisia zangu.”
Alinipa jina la mtu wa Jirani Move & Carry aliyekuwa amempigia Kelvin siku ile, lakini akasema hakuwa na namba yake. Niliandika jina la kampuni na tarehe tu. Kisha nikafunga laptop.
Mariam alinishika mkono niliposimama. Sikuuondoa, lakini sikumkumbatia. “Zawadi, sikutaka hili litokee.”
“Najua.”
“Bado unadhani nilikusaliti?”
“Ndiyo.”
Aliachia mkono wangu.
Nilipofika getini, nilisikia akiniita. “Kama ungeuliza kwa nini nilikuambia ubaki na part-time, ungenisikiliza?”
Niligeuka. “Labda. Lakini jukumu la kuuliza halikuwa lako peke yako.”
Alikaa kwenye kiti, akishika kikombe kilichokuwa kimepoa. Mimi niliweka ujumbe na screenshots kwenye folder la chronology, kisha nikatoka. Sikuwa nimepata villain wa hadithi. Nilikuwa nimepata mtu aliyenyamaza wakati angeweza kusema, na hilo lilitosha kubadilisha urafiki wetu.
Nilipofika barabarani, nilisoma message ya mwisho ambayo Mariam alikuwa ametuma kabla sijaondoka. Ilikuwa sentensi yake, lakini ndani yake kulikuwa na sauti ya mtu mwingine.
Mariam alinitumia thread nzima, si screenshots nne tu. Niliiona ikianza kwa Kelvin kusema alikuwa amelemewa, kisha ikapita kwenye maswali ya movers na deposit. Kwenye sehemu moja Mariam alimwuliza kama ameshaongea nami. Kelvin alijibu kwamba bado alikuwa akitafuta wakati sahihi. Nilimuuliza Mariam kwa nini hakunieleza wakati huo. Alisema alitaka kusubiri mpaka awe na uhakika wa mwisho.
“Ulikuwa unahitaji uhakika wa mwisho ili kuniambia kwamba kulikuwa na mwanzo wa tatizo?” niliuliza.
Hakupata jibu la haraka. Alikiri alifuta baadhi ya messages kwa sababu hakutaka screenshot zake zizunguke, lakini akasema angehifadhi copies zilizobaki bila kuzibadilisha. Nilimwambia hiyo ilikuwa choice yake, si kosa la Kelvin pekee. Mariam aliomba niendelee kumpa nafasi ya kurekebisha, nami nikamwambia nafasi hiyo isingekuwa ya bure wala ya haraka. Nilitaka kuongea naye bila kugeuza maumivu kuwa hukumu ya maisha yake, lakini pia sikuwa tayari kumrudisha kwenye nafasi ya mtu anayejua kabla yangu. Nilipofika kwenye geti, nilihisi ukweli haukuwa umefanya friendship iwe salama; ulikuwa umeifanya iwe na mipaka.
Mariam alisema, “Kelvin alisema usiache kazi.” Zawadi akajibu, “Na mimi nilisema nitamuamini.”
---