Mlipuko haukutokea usiku ule.
Hilo ndilo lililomfanya Tunu aamke akiwa na tumbo zito zaidi.
Kassim alikunywa chai asubuhi, akavaa shati lake la gereji na kuondoka bila kutaja redio. Mariam alimsukumia Tunu mandazi mawili kwenye sahani na kumkumbusha kurudi moja kwa moja baada ya shule. Hakuna aliyesema kitu.
Tunu akafikiria labda Kassim alikuwa ameamua kukaa kimya.
Alikuwa amekosea.
Aliporudi mchana, begi lake lilikuwa juu ya meza.
Mariam alisimama pembeni yake.
Redio nyeusi ilikuwa imewekwa katikati ya meza kama ushahidi wa mahakamani.
“Kaa,” Mariam alisema.
Tunu hakukaa. “Umechukua begi langu?”
“Nimeuliza Kassim. Amesema alikuona na hii jana.”
“Kwa hiyo ukaingia kwenye vitu vyangu?”
“Usibadilishe swali. Umeitoa wapi?”
Tunu akamtazama Kassim. Alikuwa ameketi karibu na mlango, bado na nguo za kazi.
“Ulimwambia?”
Kassim akasema, “Nilijua atakuta.”
“Hakukuta. Ulimwambia.”
Mariam akapiga kiganja mezani. “Tunu. Hii imetoka wapi?”
“Ni yangu.”
“Ulikuwa nayo uliporudi?”
“Hapana.”
“Basi nani amekupa?”
Tunu akanyamaza.
Mariam akacheka kwa hasira isiyo na furaha. “Siku chache tu. Siku chache! Nimesema shule na nyumbani. Nimesema hakuna watu wa huko.”
“Watu wa huko ni kina nani?”
“Usinifanye mjinga.”
“Jina lake ni Jabi.”
Mariam akashtuka kidogo, kana kwamba kutamka jina kulimfanya mtu huyo aingie chumbani.
“Umemwona?”
“Ndiyo.”
“Wapi?”
“Sokoni.”
“Ulienda sokoni?”
“Ni karibu na njia ya stendi.”
“Ulienda kumtafuta?”
“Hapana.”
“Lakini ulikaa naye.”
“Dakika chache.”
“Na ukanidanganya kwamba kulikuwa na foleni getini.”
Tunu alihisi uso wake ukipata joto. “Kwa sababu ningekuambia ungeanza hivi.”
“Kwa hiyo kosa ni langu?”
“Sijasema hivyo.”
Mariam akachukua begi na kufungua zip nyingine.
Tunu akalisogelea. “Acha!”
“Lazima nijue kama kuna kitu kingine.”
“Ni begi langu!”
“Na wewe ni mtoto ninayemlea!”
Tunu akalivuta. Begi likadondoka chini. Kalamu, daftari na ruler vikasambaa sakafuni.
Kassim akasimama. “Jamani—”
“Wewe kaa huko!” Tunu alimfokea.
Mariam akasema, “Hiyo ndiyo tabia? Hiyo ndiyo umejifunza?”
Maneno yalifika mahali pa zamani ndani ya Tunu.
“Na wewe umejifunza nini?”
Mariam akanyamaza.
“Kunitafuta begi? Kuniambia kila mtu ni hatari? Kunisema mbele ya watu?”
“Ninakukinga.”
“Ulinikinga zamani uliponifokea mbele ya Mama Pendo kwamba ukichoka utanirudisha kijijini?”
Uso wa Mariam ukabadilika.
Kassim akaangalia chini.
Tunu aliendelea kabla ujasiri haujaisha. “Ulinikinga uliposema mimi ni mzigo? Uliposema nikifanya kosa moja nitaona? Kila siku nilijua nyumba hii ni yangu mpaka siku utakapokasirika.”
“Sikusema wewe ni mzigo.”
“Ulisema gharama zangu ni mzigo.”
“Nilikuwa nimekasirika.”
“Na mimi nilikuwa nasikia.”
Mariam akavuta pumzi kwa nguvu. “Kwa hiyo ndiyo maana uliondoka?”
“Si sababu moja.”
“Basi niambie sababu zote!”
“Sitaki!”
Tunu akainama kuokota daftari. Mikono yake ilitetemeka.
Kassim akasema kwa sauti ya chini, “Mama, nilimwambia kuhusu redio. Sikukuambia utafute begi.”
Mariam akamgeukia. “Na wewe sasa unamkingia kifua?”
“Sijasema hivyo. Nimesema nilichofanya.”
Tunu alimwangalia Kassim kwa mshangao. Hakuwa msamaha, lakini angalau hakujificha nyuma ya Mariam.
“Niliona jana,” Kassim akaendelea. “Nilidhani kuna mtu wa zamani amemfuata. Niliogopa mambo yataanza tena.”
“Mambo gani?” Tunu akauliza.
Kassim akasita. “Kutokujua uko wapi. Mama kuamka usiku. Polisi kuuliza maswali. Mimi kuacha gereji kwenda kukutafuta.”
Kwa sekunde chache, Tunu aliona miezi yake ya kutokuwepo kutoka upande ambao hakuwahi kuutazama. Lakini kabla hatia haijamfunga mdomo, aliona begi lake likiwa wazi mezani.
“Kuogopa hakufanyi kila kitu kiwe sawa,” alisema.
Kugongwa kwa mlango kukawafanya wote watulie.
Nuru aliingia baada ya Mariam kufungua. Alikuwa amefika kwa ziara ya follow-up waliyopanga siku ya kwanza. Alitazama vitu sakafuni, redio mezani, na nyuso zao.
“Naweza kurudi baadaye,” alisema.
“Hapana,” Mariam akasema. “Vizuri umefika. Mwambie. Mwambie hii si kawaida.”
Nuru hakuketi mara moja. “Nimwambie nini?”
“Amekutana na kijana wa mtaani. Amenificha. Amenidanganya. Na sasa anasema mimi ndiyo nilimfukuza.”
Tunu akasema, “Sijasema ulinifukuza.”
Nuru akainua mkono kidogo. “Mariam, kama unataka nisaidie, sitakuwa hakimu wa nani ameshinda.”
“Lakini kuna sheria.”
“Ndiyo. Na kuna sababu sheria zinahitaji kueleweka na kukubaliwa, hasa baada ya kurudi.”
Mariam akakaa kwa nguvu kwenye kiti.
Nuru akamwangalia Tunu. “Ulikutana na Jabi?”
“Ndiyo.”
“Ulikuwa salama wakati huo?”
“Ndiyo. Sokoni, mchana.”
“Ulimwambia mtu?”
“Hapana.”
“Kwa nini?”
Tunu akaonyesha meza. “Hii.”
Nuru akamwangalia Mariam. “Na begi?”
Mariam akasema, “Nilihitaji kujua.”
“Ulimwomba kwanza?”
“Angeweza kusema hapana.”
“Ndiyo.”
Jibu hilo moja lilikaa chumbani.
Kassim akaokota ruler sakafuni na kuiweka mezani.
Nuru akavuta kiti. “Tuna mambo mawili tofauti. Tunu alificha mawasiliano na mtu ambaye ni sehemu ya maisha yake ya wakati alikuwa mbali. Hilo ni jambo la usalama tunalohitaji kulizungumza. Pili, Mariam alitafuta begi bila ruhusa. Hilo ni jambo la trust tunalohitaji kulizungumza. Tukichanganya, kila mtu atatumia kosa la mwenzake kufuta lake.”
Mariam akasema, “Mimi ndiye mtu mzima hapa.”
“Ndiyo. Hiyo inamaanisha una wajibu zaidi, si kwamba huna mipaka.”
Tunu hakutarajia Nuru aseme hivyo wazi.
Mariam akatazama redio. “Ninaogopa tu. Huelewi? Nilikaa miezi bila kujua kama yuko hai. Sasa anarudi halafu baada ya siku chache anaonana na mtu wa maisha yale.”
Sauti yake ilivunjika kwenye sentensi ya mwisho.
Hasira ya Tunu haikuisha, lakini ilibadilika umbo.
Nuru hakukimbilia kumfariji. Aliweka redio pembeni, akafunga zip ya begi, kisha akaliweka kwenye kiti karibu na Tunu. Kitendo hicho kilikuwa kidogo, lakini kilirudisha kitu mahali pake bila kusema nani ameshinda.
“Nuru,” Mariam alisema, “niambie nifanye nini ili asiondoke tena.”
Nuru akageukia Tunu. “Hilo si swali ambalo mtu mmoja anaweza kulijibu kwa ahadi.”
Mariam akamwangalia Tunu moja kwa moja.
“Basi niambie wewe. Kitu kimoja tu. Ukikasirika tena, utatoweka tena?”
Tunu alifungua mdomo.
Alitaka kusema hapana. Alijua hilo ndilo jibu ambalo lingeleta utulivu, lingemrudishia begi, lingefanya Mariam apumue.
Lakini alikumbuka stendi, siku aliyokuwa ameondoka bila mpango, na jinsi mtu anaweza kufanya jambo kubwa akiwa na dakika tano tu za hasira na mahali pa kwenda.
Akafunga mdomo.
Mariam alisubiri.
Tunu akasema kwa sauti ndogo, “Siwezi kukuahidi hivyo.”
Hakuna aliyesogea.
Kwa mara ya kwanza, hofu iliyokuwa imejificha ndani ya sheria za nyumba ilikaa mezani ikiwa na jina lake halisi.
---