Mashine ya kwanza ilifika kabla ya mjumbe wa mahakama.
Ilikuwa ya njano, kubwa na yenye meno ya chuma yaliyoinuliwa juu ya udongo.
Lori la wafanyakazi lilifuata nyuma yake.
Wanaume sita walishuka, wote wakiwa na fulana za Lake Crown Estates.
Mama Ruth alisimama mlangoni.
Wanawake wanne kutoka chama chake walikuwa wamefika baada ya kupigiwa simu. Walisimama upande wake, lakini hakuna aliyekaribia mashine.
Neema alishikilia nakala ya ramani ya kiwanja. Achieng alikuwa bado kwenye simu, akifuatilia ombi la muda la kuzuia uharibifu.
Msimamizi wa kazi, mwanaume aliyesoma jina lake kama Daniel Wekesa, alitembea mpaka kwenye ua.
“Tumepewa ruhusa ya kuanza kusafisha eneo,” alisema.
Achieng hakukuwa hapo. Alikuwa ameenda kukutana na mjumbe wa mahakama barabarani.
Neema akamwambia Daniel, “Kiwanja hiki kiko kwenye pingamizi.”
“Si kwa mfumo wetu.”
“Usajili wake umepewa changamoto.”
“Hiyo si kazi yangu.”
“Utaanza wapi?”
Daniel akafungua ramani yake.
Neema aliiangalia.
Mstari wa mpaka ulikuwa umechorwa vibaya.
Ulikata nyumba ya Mama Ruth katikati na kuingiza sehemu ya shamba la jirani.
“Hii si ramani ya usajili,” alisema.
“Ni ramani ya mradi.”
“Mradi hauwezi kubadilisha mpaka.”
Daniel akakunja karatasi.
“Mama, naomba uondoe watu.
Hatutaki shida.”
“Mama gani?”
Ruth aliuliza.
“Hili ni jina langu.
Sema Ruth.”
Daniel akatabasamu kwa uvumilivu bandia.
“Bi. Ruth, tumepewa kazi.”
Neema akasema, “Ukiingiza mashine hapa kabla ya pingamizi kusikilizwa, utakuwa umeunda uharibifu ambao hauwezi kurekebishwa.”
“Umetoka wapi?”
“Naitwa Neema Atieno Ouma.”
Msimamizi alilitambua jina.
Uso wake ukabadilika kidogo.
“Yule wa kwenye habari za familia?”
“Yule ambaye ardhi yake imehamishwa bila idhini.”
Aligeuka na kutoa ishara kwa dereva wa mashine.
Injini ikawaka.
Wanawake waliokuwa nyuma ya Mama Ruth wakasogea mbele.
Neema aliwazuia.
“Msisimame mbele ya mashine.”
Mama Ruth akamwangalia.
“Basi tufanye nini?”
“Tufanye waandike wanachofanya.”
Neema akawasha kamera ya simu ya Achieng aliyokuwa amepewa.
Akaelekeza kwa Daniel.
“Taja jina lako, kampuni yako, nambari ya kiwanja na msingi wa kuanza kazi.”
Daniel akakasirika.
“Zima kamera.”
“Sitasimamisha kazi yako kwa mwili wangu.
Lakini utaweka jina lako kwenye uamuzi huu.”
Dereva wa mashine alizima injini kwa muda.
Daniel akamgeukia.
“Nani amekuambia uzime?”
“Nataka kujua kama kuna karatasi,” dereva alisema.
Msimamizi alifungua simu yake na kupiga mtu.
Neema alitazama barabarani.
Hakukuwa na gari la Achieng.
Dakika tano zikapita.
Mashine ikawashwa tena.
Daniel akasema, “Tutaanza na miti.
Nyumba itasubiri.”
Hilo ndilo lilikuwa lengo.
Wakikata miti na kuharibu mpaka, baadaye wangesema eneo tayari limesafishwa.
Neema akafungua ramani ya usajili.
“Ukienda upande huo, utaingia kwenye kiwanja cha jirani.”
Daniel akasema, “Hilo si tatizo lako.”
“Litakuwa lako.
Weka kwa maandishi kwamba umearifiwa.”
Akampa karatasi.
Daniel hakuchukua.
Injini ilipiga kelele.
Mashine ilianza kusogea.
Mara hiyo, gari jeupe lilitokea barabarani kwa kasi.
Achieng alikuwa ndani pamoja na mwanaume aliyevaa koti la kijivu na kushikilia bahasha rasmi.
Gari liliposimama, Achieng alishuka kabla mlango haujafungwa vizuri.
“Simamisha mashine!” alipaza sauti.
Mwanaume mwenye koti alitembea kwa Daniel.
“Wewe ndiye msimamizi?”
“Ndiyo.”
“Nina amri ya muda ya kuhifadhi hali ya mali hadi ombi lisikilizwe.”
Daniel alikataa kupokea bahasha.
“Ofisi yetu ya sheria lazima iione kwanza.”
Mjumbe wa mahakama akasema, “Ninakutumikia kama mwakilishi aliyepo eneo la kazi.
Ukikataa kushika, nitaweka chini ya mguu wako na kurekodi kuwa umetumiwa.”
Wanawake wakakaa kimya.
Daniel alichukua bahasha.
Achieng akatoa nakala nyingine.
“Nahitaji jina, sahihi na saa ya kupokea.”
“Siwezi kusaini.”
“Basi mjumbe ataandika ulikataa.
Kamera inaendelea.”
Daniel alitazama simu iliyokuwa mkononi mwa Neema.
Akasaini.
Saa ilikuwa 10:56 asubuhi.
Neema aliandika muda huo kwenye daftari lake.
Mashine zikazimwa.
Hakukuwa na vigelegele. Hakuna aliyeshangilia mara moja.
Wanawake walikuwa bado wanaangalia meno ya chuma kana kwamba yangeamka tena.
Kisha Mama Ruth akaketi chini kwa ghafla.
Neema akamshika.
“Tumewazuia?”
Mama Ruth aliuliza.
“Kwa sasa.”
“Kwa sasa ni muda gani?”
Achieng akasema, “Mpaka mahakama isikie pingamizi la awali.”
Daniel alikuwa pembeni, akizungumza kwa simu kwa hasira.
Dakika chache baadaye, alirudi.
“Mawakili wetu wanasema mnapotosha umma na kuharibu mradi halali.
Tutafungua madai ya kuingilia kazi na kuchafua jina la kampuni.”
Achieng akafunga faili.
“Waambie waandike vizuri.”
Daniel aliingia kwenye lori.
Mashine ziliondoka bila kugeuka.
Wanawake walipoanza kuzungumza kwa sauti, Mama Ruth alimshika Neema mkono.
“Leo hawajachukua nyumba,” alisema.
“Leo.”
“Kesho?”
“Kesho tutajua zaidi.”
Katika ofisi ya ardhi, Beatrice Kilonzo alikuwa amekaa mbele ya skrini yake wakati simu ilipoingia.
“Madam,” sauti ya mfanyakazi mdogo ilisema, “kuna wakili ameomba nakala za KIS/KIS/4471 na KIS/KIS/2280.
Pia amepata zuio la muda.”
Beatrice akasitisha kuandika.
“Jina la wakili?”
“Achieng Odera.”
“Na mteja?”
“Neema Atieno Ouma.”
Beatrice alifunga faili kwenye skrini.
“Kuna mtu mwingine ameona historia ya skani?”
“Sijui.”
“Usijue.
Angalia.”
Alikata simu na kupiga nambari nyingine.
“Tumegunduliwa mapema kuliko tulivyotarajia,” alisema.
Taarifa za ziada kuhusu ushahidi wa sura ya 8 zilithibitishwa rasmi katika kumbukumbu zote za mahakama bila kuacha shaka yoyote.
Usajili wa sura ya 8 ulikamilika vizuri kwa kuweka taarifa zote kwenye mfumo wa kodi wa wilaya.
[Sura 8-1] Ukimya mzito ulitanda kwenye korido za mahakama huku kila mtu akisubiri kuanza kwa kikao cha usikilizaji.
[Sura 8-2] Mawakili wa pande zote mbili walijipanga vizuri na mahesabu yao ya mwisho ili kuthibitisha haki ya kisheria.
[Sura 8-3] Stakabadhi za zamani zilizowasilishwa zilionyesha wazi historia ya umiliki na mabadiliko ya mipaka ya shamba.
[Sura 8-4] Wanafamilia walifuatilia kwa umakini mkubwa kila neno lililotolewa na mashahidi mbele ya jaji wa wilaya.
[Sura 8-5] Uchunguzi wa ziada ulihitajika ili kuhakikisha kuwa hakuna stakabadhi yoyote iliyokuwa imefutwa au kubadilishwa.