Jumatatu asubuhi, Amina alikutana na wakala wa mobile money aliyekuwa karibu na shule ya Leila. Hakumwambia Musa aende naye. Alibeba file ya receipts, notebook ya catering na simu yake. Kila receipt ilikuwa na namba, tarehe na kiasi, lakini baadhi ya references zilikuwa za jumla: FAMILY SUPPORT, SCHOOL HELP, TERM PAYMENT. Maneno hayo yalionekana kama majina ya watu waliokataa kuonekana.
Wakala alimfungulia dirisha la huduma na kuomba namba za transactions. Amina akatoa receipts moja baada ya nyingine. “Nataka statement ya transfers hizi, si screenshot ya Musa.”
“Ni account yako?”
“Baadhi ni za household. Niko na permission.”
Amina alikuwa amechukua picha ya ujumbe wa Musa uliompa ruhusa bila kuuliza kwa nini. Alijua uaminifu wa mdomo haukutosha tena, lakini hakutaka kuanzisha vita kwa kila karatasi.
Wakala akachapa statement. Kwenye ukurasa wa kwanza kulikuwa na malipo ya ada yaliyotumwa kwa shule kwa majina tofauti ya sender. Matatu yalitoka kwa Musa. Moja lilitoka kwa account iliyokuwa na herufi za kwanza M.K. Mawili yalikuwa cash deposits yaliyowekwa kupitia wakala wa mtaa mwingine.
Amina akaweka alama kwenye M.K.
“Unajua hii ni nani?” wakala aliuliza.
“Bado.”
Alifungua notebook yake. Leila alikuwa ameanza darasa jipya mwezi wa Aprili miaka mitatu iliyopita. Amina alikumbuka yeye ndiye aliyenunua sare ya kwanza na Musa akasema angegharamia ada. Hakuwahi kuona receipt ya kwanza. Kila term baadaye, Musa alimtumia ujumbe mfupi: Nimelipa. Amina aliamini kwa sababu Leila aliendelea kusoma.
Wakati huo, kuamini kulikuwa njia ya kutolazimisha mtoto aeleze mambo ya watu wazima. Sasa kulikuwa kizuizi cha kujua ni nani aliyelipia maisha yake.
Musa alimpigia simu. Amina akapokea.
“Uko wapi?”
“Kwenye wakala.”
“Umeenda kuchunguza payments?”
“Ndiyo.”
“Nilikuambia nitakupa records.”
“Nilihitaji kuona chanzo.”
“Unaniona mwizi?”
“Siulizi kama wewe ni mwizi. Ninauliza kwa nini payments za ada ziko chini ya references tofauti.”
Musa alipumua. “Nilitumia account yangu, na wakati mwingine Nuru alisaidia.”
Amina akaangalia herufi M.K. “Nuru alituma kupitia M.K.?”
“Huenda.”
“Huenda ni jibu gani?”
“Siwezi kukumbuka kila transaction ya miaka mitatu.”
“Lakini ulijua kwamba mimi sikujua Leila ni binti yako.”
Musa akanyamaza.
Amina akafunga file. “Nitakutumia list ya payments. Nataka uandike kila moja ilitoka wapi na nani aliijua.”
“Unataka tufanye uchunguzi wa familia mbele ya mtoto?”
“Sitaki kumhusisha Leila. Nataka uache kumtumia kama sababu ya kutonipa ukweli.”
Musa alikata simu bila kuaga.
Wakala akamsogezea karatasi. “Kuna transfer moja hapa iliyoreversed, halafu ikarudiwa na sender mwingine.”
Amina akaitazama. Tarehe ilikuwa wiki mbili kabla ya Leila kuhamia. Kiasi kilikuwa cha ada ya first term, lakini reference ilikuwa “support”. Transfer ya kwanza ilitoka kwa Musa, ikakataliwa kwa sababu ya jina la recipient. Ya pili ilitoka kwa account iliyokuwa na initials M.K.
Amina alipiga picha ya statement na kuituma kwa Joyce, si Musa. Joyce akajibu: Usihitimishe. Tafuta mwenye account na uulize kwa nini.
Amina hakutaka kuingia kwenye maisha ya mtu mwingine bila sababu. Lakini jina hilo lilikuwa sehemu ya gharama ya mtoto aliyekuwa amelelewa ndani ya nyumba yake. Alipiga simu kwa number iliyokuwa kwenye statement. Haikupokelewa.
Mchana, Amina alirudi nyumbani na kumkuta Musa akipanga vyombo vya Leila kwenye kabati. Leila alikuwa shuleni. Amina aliweka file mezani.
“Uliwahi kuniambia ada zote zilitoka kwako.”
“Zilitoka kupitia kwangu.”
“Hilo si jibu moja.”
Musa akatoa receipt ya zamani. “Nuru alituma fedha. Mimi nilipokea na kulipa.”
“Kwa nini usinambie?”
“Nilihofia ungemwona kama anayeendelea kuingilia maisha yetu.”
“Na kwa hiyo ukamfanya Leila aishi hapa bila mimi kujua yeye ni binti yako?”
Musa alifunga kabati. “Nilitaka kumweka salama.”
“Usalama gani unahitaji mke wako asijue uhusiano wa mtoto?”
Musa hakujibu. Amina akafungua statement kwenye simu. “M.K. ni nani?”
“Dada yake Nuru.”
“Kwa nini alilipa first term?”
“Nuru hakuwa na uwezo wa kutumia account yake siku hiyo.”
“Na kwa nini reference ilisema support?”
“Kwa sababu huo ndio mfumo.”
“System haichagui reference peke yake. Mtu aliandika.”
Musa alikaa. “Amina, ulipomkubali Leila, nilikuwa nimeishi na hofu kwamba nikisema ukweli nitapoteza kila kitu. Nuru alikuwa amekataa kumpeleka kwenye familia yake kwa muda. Leila alihitaji shule. Nilijua ungekuwa mtu wa kumlinda.”
Amina alihisi sentensi hiyo ikimpa sifa na kumvua haki kwa wakati mmoja. “Ulinichagua kwa moyo wangu, lakini ukakataa kunipa taarifa ya uamuzi.”
“Nilijua ungependa kusaidia.”
“Na ukajua pia ningeuliza maswali.”
Musa akainamisha kichwa.
Amina akatenganisha receipts tatu na kuziweka kwenye bahasha. “Hii ni sehemu ya maisha ya Leila, si silaha ya kumshambulia Nuru. Nitafuatilia payments, lakini sitamwambia Leila kwamba ada zake zilitumika kwenye vita ya watu wazima.”
“Unanilazimisha nifungue kila kitu.”
“Ndiyo. Kwa sababu kila unapofungua sentensi, kuna tarehe nyingine nyuma yake.”
Alipokuwa akiweka receipts kwenye file, aliona transfer ya kwanza ya mwaka wa pili. Sender haikuwa Musa, wala Nuru, wala M.K. Ilikuwa initials zilizofanana na jina la kampuni ndogo ambayo Musa aliwahi kufanya nayo logistics.
Amina alirudia statement kwa kutumia kidole, akihakikisha tarehe ya payment haikuwa ya shule nyingine. Jina la recipient lilikuwa sahihi. Kiasi kilikuwa kilekile kilichokuwa kwenye fee receipt. Alipiga picha ya ukurasa wa kwanza, wa pili na wa mwisho, kisha akaandika kwenye notebook: payment source haijathibitishwa, lakini transaction ni ya kweli.
Musa alijaribu kuchukua file. Amina akaifunga kabla mkono wake haujafika. “Hii si kwa ajili ya kumdhalilisha,” alisema. “Ni kwa ajili ya kujua ni mambo gani uliyaita msaada bila kuniambia.”
Musa akasema, “Kampuni hiyo haikuwa na uhusiano na Leila.”
“Basi utasema uhusiano ulikuwa upi.”
Amina akamgeukia. “Hii payment ilitoka kwa nani?”
Musa alitazama receipt, na kwa mara ya kwanza uso wake ukakosa jibu kabla hajazungumza. Kwenye statement, malipo ya ada ya Leila yalikuwa yamefanywa kwa jina la kampuni ambalo Amina hakuwahi kulisikia.
---