BackBaada Ya Mlango Kufunguliwa
This chapter is saved on your device for offline reading
Chapter 11

Ahadi ya Juma

Amina hakugusa karatasi mara moja. Alimtazama Juma, akitafuta dalili kwamba alikuwa anapunguza tena jambo. Juma akasukuma simu yake upande wake.

“Hapa kuna mawasiliano yote,” alisema. “Hujafutwa kitu.”

Amina akafungua ujumbe. Juma alikuwa ameanza na Bi. Wairimu, kisha Kato alikuwa ametuma namba ya malipo ya familia. Kiasi kikubwa kilikuwa kimetajwa kama msaada wa mazishi; Juma alikuwa amehamisha sehemu ndogo tu kama ishara kwamba walikuwa “serious.”

“Kwa nini hukuniambia ulituma?”

“Kwa sababu ulipokataa kulipa kabla ya kusoma, nilijua ningelazimika kukiri nimeenda mbele yako.”

“Hiyo ndiyo maana ya siri.”

“Ndio.”

Amina alisoma maelezo ya muamala kwenye risiti. Alikuwa bado hajafika kwenye neno moja lililokuwa mwisho. “Uliandika nini?”

“Nilitumia maelezo ambayo Wairimu alinitumia.”

Amina akafunika risiti kwa mkono. “Tusifike huko bado. Kwanza niambie: kwa nini?”

Juma aliegemea kiti. “Nimekushuhudia ukirudi nyumbani ukiwa huwezi kula. Nimeona wateja wakiondoka. Nilifikiri kiasi kidogo kitaonyesha heshima na kupunguza hasira.”

“Na nilipoomba usifanye?”

“Nilikuwa nimeshafanya.”

“Kwa hiyo ulipoahidi hakuna pesa nyingine, ulisema kweli kwa muda huo, lakini hukuambia kulikuwa na amana.”

“Ndiyo.”

Amina alitaka kupaza sauti. Badala yake alichukua karatasi na kuiweka katikati ya meza. “Hakuna pesa nyingine. Hutarejesha hii kwa siri, hutaituma zaidi kwa siri. Kwanza tunaona makubaliano kamili.”

Juma akaitikia. “Sawa.”

“Na kuanzia leo, mawasiliano yote yanakuwa wazi.”

“Ndiyo.”

“Hii si adhabu. Ni kwa sababu siri yako sasa imeingia kwenye mzozo.”

Juma akakunja vidole. “Najua.”

Walikwenda benki alasiri ili kupata uthibitisho kamili wa muamala na maelezo yaliyowekwa. Afisa wa huduma aliwapa nakala. Amina hakumwambia afisa kuhusu kifo wala mzozo; aliuliza tu maelezo ya muamala yalivyoingizwa.

“Yalitolewa na mtumaji,” afisa alisema, “kutoka kwenye maandishi ya maelekezo aliyotumia.”

Juma akasema, “Nilinakili kutoka ujumbe.”

Amina akamwangalia. “Ujumbe wa nani?”

“Wairimu.”

Walipotoka benki, Amina alitaka kwenda moja kwa moja kwa mpatanishi, lakini akajizuia. “Tutafanya kwa mpangilio,” alisema. “Nataka nakala ya ujumbe huo.”

Juma akaitoa. Bi. Wairimu alikuwa ameandika: *Kama mnatuma sehemu ya kwanza, weka ‘fidia ya familia ya marehemu Baraka’ ili iwe rahisi kuitambua.*

Neno hilo lilipiga Amina kwa nguvu kuliko kiasi. “Fidia?”

“Nilifikiri ni maelezo ya benki tu.”

“Ndiyo jinsi maneno yanavyokuwa hukumu bila mtu kugundua.”

Juma alifunga macho. “Samahani.”

“Hii si kuhusu kuomba msamaha haraka. Tunahitaji kurekebisha maana.”

Walirudi nyumbani na kuweka nyaraka zote kwenye faili moja. Juma alionyesha ujumbe ambao Kato alikuwa amemtumia akisema msaada huo ungeonyesha kuwa duka “limekubali kuwa familia imeumia.” Hakukuwa na sentensi moja ya wazi kwamba pesa ni kukiri sababu ya kifo, lakini neno la benki lilikuwa pana na hatari.

Amina alijisikia kwa mara ya kwanza kwamba Juma naye alikuwa amekuwa akitenda kutokana na hofu. Hilo halikuondoa kosa la siri. Lakini lilimzuia kumgeuza kuwa mpinzani mwingine.

“Unaona kwa nini nilitaka kulipa?” Juma akauliza.

“Na wewe unaona kwa nini nilitaka kusoma?”

“Ndiyo.”

“Basi tusijaribu kushinda hoja hiyo tena.”

Juma alitoa noti ndogo ya karatasi na kuandika kila mawasiliano aliyokuwa amefanya, pamoja na tarehe. “Nitaweka haya yote.”

Amina akasema, “Na mimi nitaweka yangu.”

Uwazi haukurudisha uaminifu wao mara moja. Usiku huo Amina alirudi kulala chumbani, lakini walikaa pembeni tofauti za kitanda. Juma hakulazimisha mazungumzo. Kabla ya kuzima taa, alisema, “Nilifanya uamuzi wa fedha kwa jina letu bila wewe. Hilo lilikuwa kosa.”

Amina alijibu, “Nimesikia.”

Haikuwa msamaha bado. Ilikuwa rekodi ya kweli.

Asubuhi, alipokuwa akipanga karatasi za kwenda kwa Wairimu, macho yake yalirudia maelezo ya muamala. Kiasi kilikuwa kidogo kuliko dai lote, lakini lebo yake ilikuwa kubwa kuliko pesa yenyewe.

*Fidia.*

Wakiwa benki, Juma alitaka kurekebisha maelezo ya muamala papo hapo. Afisa akawaeleza kwamba rekodi ya muamala uliokamilika haiwezi kufutwa kama sentensi kwenye ujumbe. Hilo lilimfanya Juma aone uzito wa neno alilokuwa amenakili bila kufikiria. “Nilidhani ni lebo tu,” alisema wakiwa nje. Amina akajibu, “Lebo zinaishi muda mrefu kuliko maelezo ya mdomo.”

Badala ya kulaumiana tena, walikaa kwenye mgahawa mdogo karibu na benki na kupanga hatua tatu: kupata chanzo cha neno kutoka kwa Wairimu, kuomba ufafanuzi kwa maandishi, na kutuma pesa nyingine tu baada ya rasimu mpya kukubaliwa. Juma alitaka kurudisha amana kwa Kato ili kufuta tatizo; Amina akasema kufanya hivyo pia kungeweza kuonekana kama adhabu kwa familia. Wakaamua wasiguse muamala mpaka maana yake ifafanuliwe.

Juma alikiri kwamba alikuwa ameona aibu kumwambia Amina kwa sababu kila siku alikuwa akisisitiza uwazi kwa wengine. “Nilifanya kitu kilekile ninachokosoa—nilijaribu kuamua nini unahitaji kujua.” Amina alihisi sentensi hiyo ikivunja ukuta mdogo kati yao. Hakumfariji haraka. Aliiandika kichwani kama mwanzo wa kuwajibika, si mwisho wa ugomvi.

Juma alituma kwa Amina nakala kamili ya mawasiliano yake na Wairimu badala ya picha za skrini zilizochaguliwa. Amina hakuisoma kama mpelelezi anayetafuta kosa jipya; waliipitia pamoja na kuonyesha sehemu ambapo Juma alikuwa ametumia maneno kama ‘tumalize tu.’ Juma alisema sasa anaona jinsi haraka yake ilivyokuwa imefanya Wairimu afikiri maana ya malipo tayari imekubaliwa. Walikubaliana kwamba mawasiliano yoyote mapya yangetumwa kwa wote wawili, si kupitia mume kama shortcut.

Usiku, Juma alipokea ujumbe mpya kutoka kwa ndugu wa Kato akiuliza lini kiasi kingine kitatumwa. Safari hii hakujibu peke yake. Aliweka simu mbele ya Amina, wakaandika pamoja kwamba malipo mengine yatasubiri mpaka maana ya makubaliano ifafanuliwe. Hakukuwa na tishio wala maelezo marefu. Hatua hiyo ilikuwa jaribio la kwanza la uwazi wao mpya.

Amina pia alimwambia Juma hataki passwords zake kama ishara ya uwazi. “Sihitaji kukagua kila kitu unachofanya,” alisema. “Nahitaji usifanye maamuzi yanayobeba jina langu kwa siri.” Juma akakubali. Huo ulikuwa mpaka muhimu: kurekebisha uaminifu hakumaanishi ndoa kuwa mfumo wa ufuatiliaji. Walihitaji ufichuzi ya mambo ya pamoja, si kuondoa faragha yote kwa hofu ya siri nyingine.

Neno hilo sasa lilikuwa limeingia kwenye rekodi ya benki.

#

Reading settings
Line spacing
Theme