Asubuhi iliyofuata, Asha aliondoka hostel kabla ya jua kupanda juu ya majengo. Alikuwa amebeba simu yake kwenye mfuko wa mbele wa begi na charger mbili kwenye bahasha ya plastiki. Moja ilikuwa na kichwa kilichochakaa, nyingine ilikuwa nyeupe na fupi, ikiwa na utepe wa njano ambao Mariam aliupenda kuufunga kuzunguka waya. Asha hakujua kama tofauti hiyo ingeweza kusaidia, lakini alijua hawezi kuacha kitu kinachomsumbua kwenye kona ya chumba na kutarajia ukweli uje wenyewe.
Phone repair kiosk ya Musa Kaseke ilikuwa kwenye mstari wa maduka karibu na kituo cha daladala. Kibanda hicho kilikuwa kidogo, kikiwa na ubao wa plywood ulioandikwa Musa Mobile Care kwa rangi ya bluu. Juu ya kaunta kulikuwa na skrubu kwenye vikopo vidogo, betri zilizofungwa kwenye mifuko, na redio iliyokuwa ikitoa muziki kwa sauti ya chini. Musa alimjua Asha kwa sababu alikuwa amewahi kutengeneza charging port ya simu yake mwezi uliopita.
Alipomwona, alifuta mikono kwenye kitambaa.
“Simu imekufa tena?”
“Bado inawaka,” Asha alisema. “Nahitaji kukumbuka service ya mwisho.”
Musa alimtazama Rehema, aliyekuwa amefika dakika chache baadaye. “Kumbukumbu ya simu ni kwa nini?”
“Appeal ya chuo,” Asha alisema. “Sitaki maelezo ya kiufundi ambayo huwezi kuthibitisha. Nataka tarehe, kifaa na kitu chochote ulichokiona mwenyewe.”
Musa akainua nyusi. “Basi umefanya vizuri kuja kuuliza kabla ya kuandika.”
Asha aliweka simu juu ya kaunta. Cover yake ya bluu ilikuwa imepasuka kwenye kona ya chini. Musa aliitoa kwa uangalifu, akaiangalia nyuma ya simu, kisha akavuta droo ya chini iliyokuwa na mafaili ya karatasi. Alitoa daftari lenye madoa ya mafuta na kuanza kugeuza kurasa.
“Ulikuja kwa charging fault,” alisema. “Nilikuambia port ilikuwa imelegea.”
“Lini?”
Musa alitazama alama iliyokuwa kwenye mstari. “Tarehe ya receipt ni siku ya Ijumaa, saa kumi na moja jioni.”
Asha akamwangalia Rehema. Ijumaa ndiyo ilikuwa siku kabla ya test. Simu ilikuwa imetoka mikononi mwa Musa usiku huo, ikarudi hostel ikiwa imefungwa cover yake.
“Uliiweka charger gani wakati wa service?” Asha aliuliza.
Musa alichukua receipt iliyokuwa imekunjwa katikati ya daftari. Karatasi ilikuwa imefifia, lakini namba ya simu na alama ya cover ya bluu vilionekana.
“Nilitumia charger ya majaribio ya hapa,” alisema. “Sikuachi charger ya kawaida ikiwa imeharibika.”
Asha akatoa charger ya kwanza kwenye bahasha. “Hii ndiyo niliyokuwa nayo baada ya kurudi?”
“Siwezi kusema bila kuiona siku hiyo.”
“Angalia tu kama inaweza kuwa ya simu hii.”
Musa akaipokea, akaiunganisha na kifaa cha kupima. Taa ndogo ikawaka. Akaangalia kichwa, akakigeuza, kisha akakitenganisha.
“Hii ni ya voltage tofauti na ya model hii,” alisema. “Inaweza kuchaji kwa muda ikiwa kuna adapter, lakini si charger niliyokupa kwenye service.”
Asha akatoa charger ya pili yenye utepe wa njano. Musa alipoiona, alikaza macho.
“Hii nimeiona?”
“Huenda ni ya Mariam.”
“Usiniambie jina. Niambie kifaa.”
Musa akaiangalia bila kuikanyaga. “Hii ina kichwa cha zamani. Simu yako ilikuja na USB-C iliyonyooka. Charger hii ni ya kifaa kingine, labda backup phone au earphones kubwa.”
Rehema aliandika kwenye daftari lake, kisha akauliza, “Unaweza kuandika statement?”
Musa alifunga kifaa cha kupimia. “Naweza kuandika nilichokagua leo na kile kilicho kwenye receipt. Siwezi kuandika nani alitumia simu siku ya mtihani.”
“Hatutaki uandike hivyo,” Asha alisema. “Nahitaji kutenganisha unachojua na unachodhani.”
Musa akamtazama kwa makini. “Hilo ni jambo la maana. Watu wakija hapa huwa wanataka jibu kubwa kutoka kwenye skrubu ndogo.”
Asha alihisi aibu kidogo. Alikuwa amekuja akitumaini receipt itamwonyesha simu ilikuwa wapi kila dakika. Sasa alikuwa anapata tarehe ya service, alama ya cover, na tofauti ya charger. Hakukuwa na uchawi wa kumtoa kwenye barua ya kufukuzwa. Lakini kila kitu kilikuwa kinapunguza giza kwa upande mmoja.
Musa alifungua faili la nyuma na kutoa karatasi nyingine. “Kuna note hapa. Nilimwambia mteja kwamba charging port ikilegea, asitumie cable yenye kichwa kilichopinda. Mteja alikuja na charger ya njano.”
“Mteja alikuwa nani?” Rehema aliuliza.
Musa akatazama note, kisha Asha. “Jina ni Asha kwenye receipt.”
“Nilikuwa hapa mwenyewe,” Asha alisema. “Nilikuja na simu na charger nyeupe. Hii ya njano haikuwa yangu.”
Musa hakubishana. “Basi siwezi kusema ilifika hapa na nani. Inawezekana uliichukua baadaye. Inawezekana mtu mwingine aliiweka kwenye begi. Receipt yangu haibebi hadithi hiyo.”
Asha akaitazama simu yake. Katika chumba, charger ya pili ilikuwa imebaki imechomekwa baada ya Mariam kuondoka. Mariam alikuwa amesema kila kitu kwake kilikuwa kuhusu pesa. Sasa kulikuwa na cable ambayo haikufanana na simu ya Asha, na Mariam alikuwa amekiri simu ilitoka chumbani. Uhusiano huo ulikuwa swali, si jibu.
“Utaweza kuthibitisha kwamba simu hii ndiyo iliyokuwa kwenye service?” Asha aliuliza.
Musa aligonga kona ya cover. “Crack hii iko kwenye receipt. Niliandika blue case, lower-right crack. Pia serial ya device iko kwenye mfumo wa receipt, lakini sitaitoa bila ombi la chuo.”
“Naweza kuomba rasmi.”
“Fanya hivyo. Kisha nitatoa kilicho kwenye record.”
Rehema akafunga daftari. “Asha, hii inatosha kuomba external statement.”
Musa aliandika maelezo mafupi kwenye karatasi yenye kichwa cha kiosk. Tarehe ya service, charging fault, cover ya bluu yenye ufa kwenye kona ya chini, na charger ya majaribio iliyotumika. Aliongeza kwamba charger yenye utepe wa njano haikulingana na model ya simu iliyoletwa leo.
Kabla hajatia sahihi, alimgeukia Asha. “Nikiandika, sitasema simu yako haikuwa ukumbini.”
“Usiseme.”
“Sitamtaja Mariam.”
“Usimtaje bila kitu cha moja kwa moja.”
Musa akasaini. “Hii ndiyo inaaminika.”
Asha alipokea karatasi hiyo kwa mikono miwili. Ilikuwa nyepesi, lakini ilikuwa ushahidi wa kwanza uliotoka nje ya urafiki wao. Musa alikuwa mtu ambaye hakuwa na deni kwake, hakutegemea scholarship, wala hakuhitaji Asha amfunike. Alikuwa ameshika simu yake, si siri yake.
Walipotoka kwenye kibanda, jua lilikuwa limeanza kuwaka kwenye mabati ya maduka. Rehema aliweka nakala ya statement ndani ya folder lisilopinda.
“Usifanye charger kuwa kesi nzima,” alisema.
“Sifanyi.”
“Umeona jinsi unavyotaka kila kitu kijibu?”
Asha alibeba bahasha ya plastiki. “Nataka kila kitu kiwekewe mpaka.”
“Na mpaka wake ni upi?”
“Receipt inathibitisha simu hii ilirekebishwa Ijumaa. Musa anaweza kutofautisha charger. Hayo tu.”
Rehema akatikisa kichwa. “Basi tutaomba access logs na statement ya proctor. Charger itakuwa ncha ya pili.”
Asha alirudi hostel akiwa na simu mfukoni na statement kwenye faili. Alipofungua mlango wa chumba, kitanda cha Mariam kilikuwa tupu. Chaja yenye utepe wa njano haikuwepo tena kwenye soketi, lakini waya wake ulikuwa umeacha alama ndogo ya vumbi ukutani.
Asha aliiweka simu juu ya meza, akalinganisha charger iliyobaki na picha iliyokuwa kwenye receipt. Hakutaka kuandika kwamba Mariam ndiye aliyebeba kifaa kingine. Bado hakujua. Alijua tu kuwa charger hiyo ilikuwa imeingia kwenye mlolongo wa simu yake bila maelezo.
Akapindua statement ya Musa. Chini ya tarehe kulikuwa na mstari mmoja uliomfanya ainamishe kichwa kwa muda mrefu: Hii charger uliyokuja nayo haikuwa ya simu hii.
---