Alfajiri ya siku ya kumi na mbili, mvua ndogo ilifungua udongo karibu na pump shed ya Mto Mweupe. Amina alifika na Bwana Kondo akiwa amebeba gloves, envelope ya ushahidi na kamera. Juma alikuwa amefika kabla yao, akisimama karibu na toolbox iliyofichwa chini ya mabati.
“Hiyo ni ya baba,” Juma alisema.
“Ndiyo maana tunahitaji kuifungua mbele ya shahidi.”
Juma akatazama lock. “Baba alinipa kila kitu cha shed.”
“Custodian si owner.”
Kondo akasema mabati yalikuwa yameanza kuteleza. Amina akamwomba Juma asogee ili wasivunje lock. Walitoa toolbox kwa kutumia kamba na kijiti, udongo ukimwagika juu ya viatu vyao. Ndani kulikuwa na spanner, risiti mbili na kipande cha notebook kilichofunikwa na mafuta.
Juma alitaka kukichukua. Amina akamruhusu kukishika kwanza, lakini Kondo akasimama karibu. Juma akafuta mafuta kwa kitambaa, akafungua karatasi kwa uangalifu. Kwenye mstari wa juu kulikuwa na maneno: *Mto Mweupe reserve—saini mbili kabla ya malipo.* Chini kulikuwa na saini ya Mzee Sefu na nafasi ya pili.
“Jina langu lipo,” Juma alisema.
“Juma—custodian.”
“Baba aliniweka mbele ya watu wote.”
“Mbele ya eneo, si mbele ya umiliki.”
Kondo akachukua karatasi na kuonyesha tarehe. Ilikuwa siku ileile ya uhamisho uliodaiwa kuwa wizi. Chini ya tarehe kulikuwa na maelezo ya kwamba Amina angeangalia taarifa za matumizi, si kupokea fedha. Amina alihisi hasira na huzuni kwa wakati mmoja. Baba yake alikuwa ameandika sheria rahisi, lakini familia ilikuwa imeacha mtu mmoja ashikilie ledger, packet na funguo.
Juma akasema watu walimpa aibu ya kubaki na pampu iliyovunjika. Alikopa kwa sababu mafundi walitaka kulipwa, na alifikiri angerudisha kabla mtu yeyote hajajua. Amina akamwuliza kwa nini alituma complaint badala ya kusema amekopa.
“Kwa sababu ulikuwa umeenda kazini na nilibaki hapa,” Juma alisema.
“Kukaa hapa hakukupi ruhusa ya kufuta ukurasa.”
Kondo akamwomba Juma asonge chini ya kivuli. Amina aliweka karatasi ndani ya envelope, akaandika saa, mahali na watu waliokuwa wameigusa. Juma alisoma maelezo ya custody, kisha akatia saini kwamba alikabidhi fragment mbele ya Kondo.
“Unaniandikia kama mhalifu,” alisema.
“Nakuandikia kama mtu aliyekuwa wa mwisho kuishika kabla ya mimi.”
“Hivyo ndivyo mnavyoniona sasa.”
“Nakuona kama mdaiwa wa kueleza alichokopa, si cartoon criminal.”
Juma akakaa kwenye jiwe. Alisema alikuta packet ya complaint ndani ya bahasha ya baba, lakini hakuikata mwenyewe. Mtu wa deni alimpa muhtasari na kumwambia Rahma angeusaini kama Amina alikuwa amekataa mradi. Amina hakutaka kumlazimisha aseme jina la mshauri kabla ya baraza.
Kondo akamwuliza kama alijua page ya kwanza ilikuwa na jina la TwoSign. Juma hakujibu. Amina akamwomba aeleze kama aliona notebook nzima kabla ya kurasa kukosekana. Juma alisema aliiona, lakini hakusoma kila ukurasa. Hilo lilikuwa jibu lisilotosha, lakini lilifungua mlango wa Ch13.
Mvua ilianza kunyesha kwa nguvu. Amina akafunika envelope kwa mfuko wa plastiki na kumwomba Kondo awe shahidi wa custody. Juma akasimama, akisema familia ilikuwa imechagua karatasi badala ya mtu. Amina akamjibu kwamba karatasi ndiyo ilikuwa imebeba sheria ambayo wote walikuwa wamepuuza.
Kondo alifunga toolbox bila kuchukua kitu. Amina alipiga picha ya lock, udongo na alama za Juma kwenye kitambaa cha mafuta. Hakutaka picha ionekane kama confession, bali kama hali ya eneo. Juma akaondoka kuelekea karakana, akiacha viatu vyake vikichora mistari miwili kwenye matope.
Amina alifungua envelope kwa muda mfupi tu kuhakikisha karatasi ilikuwa kavu. Chini ya saini ya Juma kulikuwa na tarehe ileile ya uhamisho uliodaiwa kuwa wizi. Kabla hawajaondoka, Amina alifungua daftari la chain of custody mbele ya Juma. Aliandika kwamba toolbox ilikuwa imefunikwa na udongo, lock haikuvunjwa, na karatasi ilitolewa na Juma mbele ya Kondo. Juma alisoma kila mstari na akarekebisha neno moja: hakusema “nilikabidhi,” alisema “niliruhusu ichukuliwe.” Amina akakubali marekebisho hayo kwa sababu lilikuwa neno lake.
“Hata hapa unataka uwe sahihi?” Juma akauliza.
“Nataka record iseme ulichofanya, si nilichotaka kifanyike.”
Kondo akasema baba yao alikuwa akifanya hivyo kwa vifaa vya pampu. Kila fundi alitia alama kwenye risiti, si kwa sababu wote walikuwa wezi, bali kwa sababu kumbukumbu inamlinda mtu anayesahau. Juma akatazama karatasi na kusema baba alikuwa na imani zaidi na rekodi kuliko watu.
Amina akamwambia rekodi si adui wa imani. Ni namna ya kuifanya imani isianguke kwa mtu mmoja. Juma hakujibu. Alifungua simu yake na kuonyesha ujumbe kutoka kwa mshauri wa deni uliosema: *Ukichelewa, ardhi ndiyo itabaki.* Amina aliomba screenshot itunzwe, lakini Juma akasema angeitoa kwenye baraza.
Walipofika kwenye njia ya kutoka, Kondo akamwuliza Amina kama angeweza kumlinda Juma dhidi ya aibu ya kijiji. Amina akasema angeweza kutenganisha deni na wizi, lakini hawezi kufuta ukweli wa kukopa. Kondo akasema hilo ndilo jambo alilokuwa akihitaji kusikia kabla ya kuwa shahidi. Amina akasema ukweli huo ungeingia kwenye review kwa uangalifu.
Amina akaweka envelope kwenye folder lililofungwa. Mvua ilifanya matope ya viatu vya Juma yaungane na njia ya pikipiki, lakini alama ya tarehe kwenye page ilibaki wazi. Kondo aliomba nakala ya envelope kwa review yake, na Amina akamwambia angepewa baada ya kuisoma kampuni. Kondo akasema alitaka kuona kama watu wawili walikuwa wamefuata sheria ya baba kabla ya wote kuanza kusema walikuwa wameisahau. Alisisitiza kwamba shamba lilihitaji maji, lakini maji hayangehalalisha siri. Amina akafunga folder kwa kamba mbili, akahakikisha hakuna ukurasa uliogusa mvua, mafuta au mikono ya mtu mwingine, kisha akaandika tarehe, saa, mahali pa kuhifadhi ushahidi na jina la shahidi wa custody wa siku hiyo kwenye jalada la review kwa usalama wa kila mtu aliyeshiriki.
---