Anuani ya Kisiwa Heritage Services ilimpeleka Amina kwenye saluni ndogo yenye kioo kikubwa, viti vitatu vya plastiki na redio iliyokuwa ikipiga taarab ya zamani.
Mmiliki wa saluni, mwanamke mwenye nywele zilizofungwa kwa kitambaa cha manjano, alisoma jina kwenye simu ya Amina kisha akakunja uso.
“Kisiwa Heritage? Hapa?”
“Anuani yao ya usajili ni hii.”
“Mimi nimekaa hapa miaka mitano. Kabla yangu kulikuwa na duka la simu. Kampuni ya heritage sijawahi kuona.”
Amina akapiga picha ya namba ya jengo, si ya watu waliokuwa ndani. Alirudi kwenye gari, akafungua rekodi ya usajili aliyokuwa ameomba. Kisiwa Heritage Services ilikuwa imeanzishwa miaka minne iliyopita—miezi miwili kabla gharama za “emergency management” kuanza kuongezeka kwenye vitabu vya Nyumba ya Taa.
Mkurugenzi mmoja: Hamza Salim Dato.
Mwenye hisa mwingine alikuwa kampuni ndogo iliyokuwa na anuani ya sanduku la posta, bila jina la mtu kwenye excerpt aliyokuwa nayo.
Amina alimpigia Yusuf.
“Nimepata director.”
“Nani?”
“Hamza.”
Kimya kifupi. “Anajua?”
“Hilo ndilo swali.”
Alimkuta Hamza saa moja baadaye kwenye cafe karibu na Treasury Square. Alikuwa ameketi na headphones shingoni, akijifanya yuko busy na laptop.
Amina akaweka excerpt mezani.
“Nisaidie.”
Hamza hakuiangalia mara moja. “Nini tena?”
“Kwa nini wewe ni director wa Kisiwa Heritage Services?”
Uso wake ukabadilika. Si kwa mshangao kamili. Kwa hofu ya jambo lililokuwa limefichwa vibaya.
“Ni kampuni ya baba.”
“Usajili unasema ni yako pia.”
“Aliniambia ni kwa tenders. Nilikuwa nimemaliza campus. Alihitaji director mwingine.”
“Ulisaini?”
“Fomu kadhaa.”
“Bank mandate?”
Hamza akakunja uso. “Sikumbuki.”
“Tax returns?”
“Sijui.”
“Invoices?”
“Amina, unanihoji kama polisi.”
“Hapana. Polisi wangeuliza maswali tofauti. Mimi nauliza kampuni ambayo imepokea mamilioni kutoka mali ninayokagua.”
Hamza akasukuma excerpt kurudi. “Unataka kumtia baba gerezani.”
“Sitaki kumtia mtu yeyote mahali. Nataka kujua nani alilipwa, kwa kazi gani, na nani aliidhinisha.”
“Unajua baba ndiye aliyeshika kila kitu wakati bibi alikuwa mgonjwa?”
“Najua. Hilo halijibu swali.”
“Unajua paa lilivuja? Mabomba yalipasuka? Wapangaji walilalamika kila siku?”
“Ndiyo. Na baadhi yao walilipia repairs pia. Hilo ndilo tatizo.”
Hamza alinyamaza.
Amina alilegeza sauti. “Sina nia ya kukuweka hadharani. Lakini ninahitaji bank statements za kampuni na invoice register. Kama kweli ilikuwa shortcut ya kufanya matengenezo, rekodi zitaisaidia familia.”
“Na kama hakuna?”
“Basi kutakuwa na swali kubwa zaidi.”
Hamza akatazama dirishani. “Baba atanichinja.”
“Kwa kuleta documents za kampuni ambayo wewe ni director?”
“Humjui akiwa amebanwa.”
Amina akataka kusema *namjua zaidi unavyofikiri*. Akaacha. Hamza alikuwa mtoto wa mtu huyo kabla hajawa shahidi wa kitu chochote.
“Una saa ishirini na nne,” alisema. “Ukiamua kutonipa, nitarekodi kwamba request haikujibiwa. Sitakuita mwizi kwa sababu ya jina kwenye fomu.”
Hamza akamwangalia kwa mara ya kwanza moja kwa moja. “Kwa nini unanipa nafasi?”
“Kwa sababu nilikuwa na miaka yako nilipogundua watu wazima wanaweza kukuweka kwenye jambo kisha wakakwambia ni heshima ya familia.”
Hilo lilimgusa. Amina aliona, ingawa Hamza hakusema.
Alirudi Nyumba ya Taa jioni. Salim alikuwa amekaa kwenye kiti cha ua akizungumza na fundi kuhusu ukuta wa nyuma. Alipomwona Amina, tabasamu lake lilikuwa la kawaida sana.
“Umetembelea saluni leo?”
Amina akasimama.
Habari zilikuwa zimeshafika.
“Anuani ya kampuni yako ina huduma nzuri ya nywele,” alisema.
Salim akacheka mara moja. “Hiyo ni old address. Accountants walitumia kwa registration. Mambo madogo.”
“Hamza ni director.”
“Ni mwanangu. Kuna shida?”
“Shida ni kampuni hiyo kulipwa na mali halafu hakuna mtu anayeweza kuniambia scope ya kazi.”
“Utapata nyaraka.”
“Lini?”
“Usiku si muda wa audit.”
“Fedha zilihamishwa mchana. Rekodi zinaweza kusomwa usiku.”
Mariam alitokea mlangoni kabla Salim hajajibu. “Amina, kula kwanza.”
Amina aliona uchovu usoni mwake. Alikubali kuingia, si kwa sababu mjadala umeisha bali kwa sababu mwili wake ulikumbuka kwamba alikuwa amekunywa kahawa na kula sambusa moja tu tangu asubuhi.
Baada ya chakula, alifungua laptop chumbani. Hakukuwa na email kutoka Hamza. Hakukuwa na statement.
Saa 11:14 usiku, simu yake ilitetemeka.
Namba isiyohifadhiwa ilikuwa imetuma picha moja kwa WhatsApp.
Invoice ya Kisiwa Heritage Services. **Emergency drainage repair — KSh 680,000.** Hakukuwa na mkataba ulioambatanishwa, hakuna maelezo ya vifaa, hakuna reference ya tender.
Chini, kwenye sehemu ya approval, kulikuwa na saini.
Amina aliikuza kwa vidole viwili.
Aliijua tangu utoto—ile M iliyokuwa inaanza kwa mstari mrefu na kuishia kama ndoano.
Saini ya Mariam.
Amina alikaa kimya kitandani. Kisha akafungua daftari lake na kuandika mstari mmoja:
**Kesho: si mjomba kwanza. Mama.**
Kabla ya kukutana na Hamza, Amina alitumia saa moja kutenganisha taarifa za kampuni na uvumi. Alipata tarehe ya incorporation, annual return moja iliyochelewa na record ya kwamba kampuni ilikuwa imebadilisha address mara moja lakini hakuna office mpya iliyoonekana kwenye invoice zake. Hakuweza kuona beneficial owner wa kila kitu bila process zaidi, kwa hiyo akaweka alama ya “unknown” badala ya kuandika jina la Salim kwa hisia.
Hilo ndilo lililomkera zaidi kuhusu kazi yake: sehemu nyingi za ukweli zilikuwa blanks. Watu walipenda blanks zijazwe haraka kwa mtu wanayempenda au wanayemchukia. Mkaguzi mzuri alilazimika kuishi nazo mpaka ushahidi ufike.
Baada ya mazungumzo ya cafe, Hamza alimfuata nje kabla hajaingia kwenye gari.
“Amina.”
“Ndiyo?”
“Ukigundua nilisaini kitu kibaya bila kujua, hiyo inamaanisha nini?”
“Inategemea kitu gani, authority gani ulikuwa nayo na ulifaidika vipi.”
“Kwa hiyo huwezi kuniambia niko safe.”
“Hapana.”
Hamza alicheka kwa uchungu. “Wewe hujui kutuliza mtu.”
“Ningekuambia uko safe, halafu kesho nikagundua si kweli, ungejisikiaje?”
Alikaa kimya.
Amina akaongeza, “Lakini kutokujua kila kitu si sawa na kupanga kila kitu. Usikubali mtu akuchanganye hayo mawili.”
Hamza alikubali kwa kichwa. Alipoondoka, Amina aliona wazi kwa nini Salim alikuwa amemweka mwanawe kwenye kampuni. Jina la Hamza lingeweza kufanya kampuni ionekane kama biashara ya kizazi kipya ya familia; pia lingeweza kusambaza uwajibikaji. Hilo halikuwa bado kosa lililothibitishwa, lakini lilikuwa sababu nyingine ya kutafuta statements badala ya confession.