Jina la vendor lililonipa bride lilikuwa Asha, decorator aliyekuwa na kibanda cha vitambaa ndani ya soko la vifaa vya harusi. Nilimtafuta asubuhi kwa kupiga simu, lakini alijibu kwa ujumbe mfupi: “Njoo saa sita. Sitaki kuzungumza kwa simu.”
Nilifika kabla ya muda, nikapita kati ya rolls za kitenge, ribbons na maboksi ya viti vya plastiki. Soko lilikuwa na harufu ya karatasi mpya, gundi na vumbi lililochanganywa na manukato ya wauzaji. Kila kibanda kilionyesha picha za harusi zilizokamilika, watu wakitabasamu mbele ya arches ambazo sasa zilionekana kwangu kama vitu vilivyoweza kufutwa kwa message moja.
Asha alikuwa ameketi nyuma ya kitambaa cha cream, akifunga order ya mteja mwingine. Aliponiona, alimtuma kijana wake kuchukua vipimo, kisha akaniomba niketi.
“Ulisema unahitaji tarehe,” alisema.
“Nahitaji kujua ni lini uliambiwa harusi yangu imebadilika.”
Alifungua simu yake. “Nani amekuambia nilijua?”
“Bride wa Jumamosi. Alisema ulitaja cancellation.”
“Sikutaja kwa makusudi. Nilijibu swali la organizer.”
“Jibu lako lilikuwa nini?”
Asha alisogeza simu mpaka mbele yangu. Kwenye group chat ya vendors kulikuwa na ujumbe wa Kelvin wa wiki nne zilizopita: “Tafadhali simamisheni final setup ya event ya Zawadi na Kelvin. Tutawatumia tarehe mpya.”
Nilisoma mara mbili. Chini ya ujumbe huo, Asha alikuwa ameuliza kama deposit ibaki kwenye account ya booking. Kelvin alijibu: “Usifute, tutahamisha.”
“Wiki nne?” niliuliza.
“Ndiyo.”
“Uliuliza tarehe mpya?”
“Nilijaribu. Hakujibu kwa siku mbili. Baadaye alisema familia ilikuwa inarekebisha mipango.”
“Mipango ya harusi au ya event nyingine?”
“Nilidhani ni harusi ileile.”
Nilitoa screenshot ya booking ya ghala. “Ghala lilifunguliwa wiki tatu zilizopita. Ujumbe wako ni wiki nne zilizopita.”
Asha aliangalia tarehe, kisha akaniangalia. “Mimi sikujua kuhusu ghala.”
“Sikusema unajua.”
“Usiniingize kwenye ugomvi wenu.”
“Sihitaji upande wako. Nahitaji tarehe.”
Alinyamaza, akifuta vumbi kwenye display ya simu. “Nilipomtafuta Kelvin, aliniambia nisiwasiliane na wewe mpaka yeye atangaze. Nilifikiri alikuwa anataka kukupa surprise ya kubadilisha ukumbi.”
“Na uliamini?”
“Nilikuwa vendor, Zawadi. Mtu anayelipa ndiye anayenipa maelekezo.”
Nilihisi hasira, lakini nikaiweka kwenye daftari. Niliandika: Asha—message wiki 4; deposit haikufutwa; Kelvin aliomba kusubiri. Kisha nikamuuliza kama alijua vendor mwingine.
“Ana-caterer wetu,” alisema. “Lakini usimtaje nilikupa namba.”
“Nitampigia kwa heshima. Sitaki aeleze private conversation.”
Asha alinitumia screenshot hiyo, akafunika namba za watu wengine. Nilimshukuru, kisha nikasimama.
“Zawadi,” alisema kabla sijaondoka, “nilikutumia invoice wiki mbili baada ya ujumbe wa cancellation kwa sababu deposit haikufutwa. Kelvin aliniambia usiogope, bado angeweza kuitumia.”
“Hiyo ina maana gani kwako?”
“Kwangu? Ina maana sikujua booking imekufa. Nilijua tarehe ilikuwa imesimama.”
“Na kwake?”
Asha hakujibu. Alirudi kwenye ribbons zake.
Caterer alijibu simu nikiwa bado ndani ya soko. Alijitambulisha kama Mama Nuru, na sauti yake ilikuwa na kelele za sufuria nyuma. Nilijieleza kwa ufupi, nikasema Asha amenipa namba na kwamba sitaki kujua mapenzi yenu, nataka transaction na tarehe tu.
“Kelvin alikuambia event imebadilika wiki nne zilizopita,” alisema.
“Ulilipwa deposit?”
“Ndiyo.”
“Ulirudisha?”
“Hapana. Aliomba ihamishwe kwenye event ya familia yake.”
“Event ya nani?”
“Siwezi kutoa mambo ya familia.”
“Sihitaji jina. Nataka nijue kama deposit ya harusi yangu ilienda kwenye event nyingine.”
Kulikuwa na ukimya. “Ilihamishwa kwenye sherehe ya kumaliza ujenzi wa nyumba ya mama yake. Ilikuwa tarehe nyingine.”
“Uliambiwa mimi sijui?”
“Nilidhani mnapanga pamoja.”
“Na alikupa maelekezo lini?”
“Wiki nne zilizopita. Kisha akasema usimtafute Zawadi bado.”
Nilifunga macho. Maneno hayo yalikuwa sawa na yale Mariam alikuwa amenionyesha kwenye chat, lakini sasa yalikuwa yakitokea kwenye chanzo kingine. Sikuwa na haja ya kuongeza sauti. Niliomba atume confirmation ya deposit bila kuonyesha taarifa za watu wengine. Alisema angeituma baada ya kuongea na Kelvin.
“Usiniulize nichague upande,” alisema. “Mimi napika kwa anayelipa.”
“Sikuombi uchague upande. Kumbukumbu yako ndiyo ninayohitaji.”
Alinikatia simu baada ya kuahidi kutuma screenshot.
Nilikaa kwenye benchi la soko nikapanga tarehe. Mwezi mmoja uliopita, Kelvin alikuwa akijadili meza za harusi na mama yake. Wiki nne zilizopita, vendors waliambiwa wasimamishe setup. Wiki tatu zilizopita, ghala lilipewa mzigo. Wiki mbili zilizopita, Asha bado alinipa invoice. Wiki moja iliyopita, Kelvin aliniambia alikuwa amechoka kujaribu. Jana alimaliza uhusiano.
Mstari ule haukuonyesha tukio moja la ghafla. Ulionyesha mtu aliyekuwa akibadilisha maisha yetu hatua kwa hatua, huku akiniambia bado tuko kwenye hatua ileile.
Nilimpigia Kelvin. Safari hii alijibu baada ya kuita mara moja.
“Uko wapi?” aliuliza.
“Kwa vendor.”
“Kwa nini unawafuata watu?”
“Kwa sababu unaniambia vitu vyangu viko ghala, lakini watu wako walikuwa wakibadilisha bookings kabla hujaniambia.”
“Zawadi, usichanganye kila kitu.”
“Ujumbe wako kwa Asha ulikuwa wiki nne zilizopita.”
“Nilikuwa najaribu kusimamisha gharama.”
“Ulisimamisha malipo yangu pia.”
“Nilikuwa sijui nifanye nini.”
“Uliweza kujua cha kufanya kwa vendors.”
Alikaa kimya.
“Deposit ya caterer ilienda kwenye event ya familia yako?”
“Tutazungumza kuhusu pesa baadaye.”
“Hii si invoice ya mapenzi. Ni pesa ya event tuliyokuwa tunalipa pamoja.”
“Usifanye ionekane kama nilipanga kukulaghai.”
“Sijasema hivyo. Ninasema uliamua bila kuniambia.”
“Niliogopa unge—”
“Uliogopa nini?”
Hakuendelea. Sauti ya gari ilipita upande wake, kisha simu ikawa kimya.
“Nitakusubiri utume breakdown,” nilisema. “Sitaki kugombana na vendors. Nataka kila fedha iwe na jina lake.”
“Nitaituma.”
“Na usiwapigie kuwaambia wasinijibu.”
“Nitafanya ninachoweza.”
“Fanya kilichobaki.”
Nilikata simu kabla mazungumzo hayajarudi kwenye ombi la msamaha lisilokuwa na tarehe. Asha aliponiona nikiweka simu mfukoni, hakuniuliza alichosema Kelvin. Alinipa karatasi ndogo yenye tarehe ya message na akasema, “Hii ndiyo nakumbuka. Zaidi ya hapo sitaki kuwa sehemu ya story.”
“Umeshanisaidia.”
Niliondoka sokoni nikiwa na screenshots tatu, jina la caterer na ahadi ya confirmation nyingine. Nilipofika kwenye kituo cha daladala, Mariam alinitumia ujumbe: “Kelvin amekupigia?”
“Ndiyo.”
“Amesema nini?”
“Kwamba pesa tutazungumza baadaye.”
Mariam hakujibu mara moja. Dakika mbili baadaye alituma picha ya ujumbe wa zamani ambao alikuwa ameu-save bila kunionyesha. Ulikuwa mfupi, umetumwa wakati Kelvin alikuwa akizungumza na vendors. Chini ya jina lake kulikuwa na maneno matatu yaliyofanya tarehe zote nilizokusanya zikae mahali pamoja.
Asha alifungua history ya order kwenye tablet yake na kunionyesha namna deposit ilivyobadilika kutoka reserved hadi pending. Hakukuwa na alama ya refund. Nilimwomba aweke kwenye invoice kwamba maelekezo ya kusimamisha setup yalitoka kwa Kelvin, si kwangu. Alisema hakuweza kuandika tafsiri ya nia, lakini angeweza kuandika tarehe na ujumbe. Huo ulikuwa mstari niliohitaji.
Mama Nuru alinitumia confirmation ya caterer wakati nilikuwa bado nimesimama kwenye njia ya soko. Deposit haikuwa imetoweka; ilikuwa imehamishwa. Hilo halikunifanya niseme Kelvin alikuwa amechukua pesa zote, lakini lilionyesha harusi yangu ilikuwa imeanza kuvunjwa kwenye accounts kabla ya mazungumzo yetu. Niliunganisha copies kwenye folder na kuziita kwa tarehe badala ya “ushahidi wa Kelvin.” Nilipofika daladala, nilimpigia Lulu nikamwambia nitadai accounting ya wazi, si upande wa vendor wala hukumu ya haraka. Kisha nikasoma tena message ya Mariam. Maneno matatu yale hayakuwa tena uvumi. Yalikuwa kiungo kati ya watu waliokuwa wamejua na mtu ambaye hakujua.
Message ya Kelvin ilikuwa na maneno matatu tu: “Usimwambie Zawadi bado.”
---