Siku ya saba ilianza na ukimya usio wa kawaida wa Mtaa wa Mavuno. Tunu aliwasili saa moja na nusu asubuhi, kabla ya Beka, kwa sababu alitaka kuwasha taa za duka na kuangalia repair ya Salim kabla ya foleni kuanza. Alipokaribia shutter, aliona rangi nyekundu katikati ya chuma.
Sticker ilikuwa kubwa kuliko karatasi za kawaida za matangazo. Juu yake kulikuwa na maneno **INSPECTION FAILED — CLOSE UNTIL FURTHER NOTICE**, alama iliyofanana na muhuri, na mstari mdogo uliosomeka **TRADER STATUS UNDER REVIEW**. Hakukuwa na case number wala tarehe ya officer.
Tunu alisimama hatua mbili mbali. Moyo wake ulianza kwenda haraka, lakini mikono yake ilibaki ndani ya pockets za jacket. Alitoa simu, akapiga picha ya sticker yote, kisha picha ya kona iliyokuwa imejikunja. Akaandika saa na hali ya mwanga kwenye notebook. Alijua angeweza kuichana kwa hasira, lakini picha iliyopigwa baada ya kuichana ingekuwa na maswali mengi.
Beka alifika akiwa amefunga apron yake. Alipoona shutter, chai aliyokuwa ameshika ikatetemeka.
“Tumefungiwa?”
“Sijui. Usiguse.”
“Lakini iko kwenye shutter.”
“Sticker si officer.”
Amina alitoka Kalamu Stationery akiwa ameshika ufunguo. “Nimeona kwenye dirisha langu mtu aliweka kitu usiku. Nilidhani ni poster.”
Mwanaume wa duka la viatu upande wa pili, Mosi, alikuja akiwa na simu yenye kamera iliyopasuka. “Camera yangu inaangalia loading bay. Siwezi kusema imeona uso, lakini tunaweza kuangalia muda.”
Tunu akampigia Bi. Salma kwenye namba ya service centre iliyokuwa kwenye receipt. Salma alijibu baada ya ring mbili.
“Case number?”
Tunu akaitaja. “Kuna sticker kwenye shutter ikisema inspection failed na close until further notice.”
Salma hakumwambia aivue. “Subiri niangalie record.”
Sekunde zilikuwa ndefu. Beka aliangalia watu wawili waliokuwa wakipita na kusoma sticker. Mmoja akampigia simu mtu mwingine. Tunu aliona rumor ikipata picha.
“Tunu,” Salma alisema, “sioni closure action kwenye case yako. Sioni inspection ya jana usiku. Hakuna sticker ya official inayoweza kukosa case number na issuing record.”
“Kwa hiyo ni fake?”
“Nimesema haijathibitishwa kama official. Hifadhi evidence. Piga picha ya kila upande. Usifanye accusation ya mtu usiyemuona.”
“Na duka?”
“Kama hakuna closure order na window yako bado iko active, unaweza kuendelea, lakini ondoa sticker kwa namna ambayo haifuti picha. Nitakutumia confirmation ya maandishi.”
Tunu akafungua message ya Salma na kuihifadhi kwenye folder ya case. Amina alisoma juu juu, akasema, “Watu tayari wanapiga picha.”
“Wapige. Nitaweka facts pamoja.”
Mosi akawaongoza kwenye chumba chake kidogo cha viatu. Monitor ya camera ilikuwa na mistari ya kijani na tarehe iliyochelewa dakika nne. Walirudisha video kwa saa nne usiku, kisha wakaenda mbele kwa speed ndogo. Kivuli cha mtu kilipita kwenye veranda, kikasimama mbele ya Duka la Kesho. Mtu huyo alikuwa amevaa cap, shati jeusi na suruali iliyokuwa imekunjwa chini. Aliangalia pande mbili, akatoa sticker mfukoni, akaibandika kwa mkono wa kushoto.
“Simu yake ina mwanga,” Beka alisema.
“Uso hauonekani,” Mosi akajibu. “Usikisie.”
Kwenye frame moja, mtu huyo aligeuka kidogo. Kulikuwa na alama ya rangi nyeupe kwenye kiwiko cha shati, lakini haikutosha kumtaja. Tunu akaomba Mosi awape copy ya clip yenye tarehe na saa. Mosi akasema ataiweka kwenye memory card baada ya Juma landlord kuruhusu kutumia camera yake kwa case ya duka.
Mzee Juma alifika akiwa amevaa sandals na kanzu nyepesi. Aliona sticker, akavuta uso.
“Hii si ya building yangu.”
“Unajua?” Tunu aliuliza.
“Ninajua receipt yangu na notices ninazoweka. Hii ina maneno ya office lakini si muhuri ninaoutumia kwenye rent.”
“Uliambiwa na mtu wa soko kwamba nitafungwa?”
Juma akatazama watu waliokuwa wakipita. “Niliambiwa. Sikuiita fact.”
Mteja wa saa mbili, ambaye alikuwa amekuja kuchukua simu iliyotengenezwa, alifika wakati sticker bado iko kwenye shutter. Aliposoma maneno ya *inspection failed*, alirudisha bahasha yake mfukoni.
“Nitalipa baada ya kuona confirmation,” alisema.
Tunu akamwonyesha message ya Salma na akamwambia anaweza kuchukua simu bila kuongeza malipo. Mteja akasoma, lakini bado hakutaka kusimama kwenye crowd. Tunu hakumfuata wala kumshawishi. Alijua hofu ilikuwa gharama ya tukio, na haingeondoka kwa sentensi moja.
Beka akasema kwa sauti ya chini, “Tunaweza kuweka shutter nusu tu.”
“Hapana. Tukifungua, tufungue kwa record. Tukifunga, iwe kwa sababu tunajua kwa nini.”
Tunu akampigia tena Salma ili awe na instruction iliyo wazi. Baada ya kuthibitisha hakuna closure, alichukua scraper ndogo kutoka ndani ya drawer, akaondoa sticker taratibu bila kuikata. Aliiweka ndani ya envelope ya evidence, akaandika tarehe, saa na watu waliokuwepo. Beka alifungua shutter. Mwangaza wa ndani ukaingia kwenye njia.
Mwanamke mmoja aliyekuwa akienda bus stand akasimama. “Mnafungua baada ya kufungiwa?”
Tunu akamwonyesha case receipt bila kumpa taarifa binafsi. “Hii ndiyo status ya office. Sticker haikuwa na case number. Kama una swali, unaweza kupiga namba hii.”
Mwanamke akasoma, akamrudishia karatasi. “Basi nitakuja baadaye.”
Beka akapumua. “Unaona? Watu watasema tulifanya drama.”
“Watu watasema chochote. Evidence itasema ilichopigwa.”
Amina akatazama envelope. “Utaenda kuripoti kwa Faraji?”
“Sina uso wake kwenye video.”
“Lakini ndiye mwenye interest.”
“Interest si proof.”
Wakaweka sticker na memory-card request ndani ya plastic sleeve. Salma alituma ujumbe wa pili: *Keep evidence. Do not circulate faces or accuse. Formal note can be attached to case.* Tunu akauprinti kwa printer ya Amina, kisha akatia namba ya case juu.
Karibu saa nne usiku wa siku hiyo, Tunu alirudia video ya Mosi kwenye laptop. Frame ya kwanza ilionyesha shutter tupu. Ya mwisho ilionyesha mkono uliokuwa umeshika sticker. Kamera haikufika mbele ya mtu aliyekuwa akivaa cap. Kwenye video, mkono unaweka sticker saa 4:17 usiku—lakini uso unabaki nje ya frame.
---