Briefing ya traders ilifanyika kwenye courtyard ya kati mchana wa siku ya kumi na nne. Mzee Juma alisogeza crates pembeni, Amina akakaa na notebook yake, na Salma akasimama karibu na ubao uliokuwa umeandikwa *verified process only*. Faraji alikuwa mbele, mikono yake ikiwa kifuani. Wafanyabiashara wa vitambaa, viatu, vifaa vya jikoni na electronics walikusanyika kwa sababu kila mtu alikuwa amesikia sehemu tofauti ya rumor.
Salma alianza kwa kutaja tofauti tatu: application iliyopokelewa, inspection yenye findings, na closure order iliyoandikwa. Hakutaja majina ya accounts. Alisema service centre haikuruhusu stickers za watu binafsi, na complaint inaweza kuwekwa bila kumfanya anayelalamikiwa awe amehukumiwa.
Faraji akainua mkono. “Kwa nini yeye bado yuko open?”
Macho mengi yakamgeukia Tunu. Alikuwa ameleta folder, lakini hakutaka kuitumia kama ngao ya mtu mmoja. Salma akasema, “Because filed window and case receipt. Technical findings bado zina deadlines.”
Faraji akasema, “Hiyo inasikika kama favor.”
“Favor ingeonekana kama kuondoa checklist,” Salma akajibu. “Checklist ipo. Complaint yako imeongeza review, si imefuta process.”
Mwanamke wa shop ya vitambaa akauliza kama naye akipata rumor anaweza kuendelea. Salma akamwambia kila account itategemea record yake na tarehe yake; hakuna jibu la jumla linaloweza kuchukua nafasi ya case number. Mwanamume wa viatu akauliza ni nani anayeweza kuondoa sticker. Salma akasema document evidence ihifadhiwe, na service centre itoe direction.
Mmoja wa traders wachanga aliuliza kama posting ya checklist itawazuia watu kueneza voice notes. Salma alisema haiwezi kuzuia sauti zote, lakini inaweza kuwapa watu mahali pa kulinganisha. Amina akapendekeza kila update iwe na tarehe, chanzo na hatua inayofuata. Juma akaongeza kwamba notice ya building pia itahitaji tarehe na signature yake. Mabadiliko hayo yalikuwa madogo, lakini yalifanya corridor iwe na njia ya kupima habari kabla haijawa hukumu.
Tunu aliona kwamba baadhi ya traders walikuwa hawamzungumzi yeye tena; walikuwa wakijaribu kujua kama process ingeweza kuwasaidia wao siku nyingine. Hilo lilimtoa kwenye nafasi ya “case” na kumrudisha kwenye soko ambalo kila mtu alikuwa akifanya risk yake mwenyewe.
Tunu alihisi Faraji akimwangalia. “Unataka kusema complaint yako ilikuwa mbaya?” Tunu aliuliza.
“Nataka kusema ulifanya biashara wakati transfer haipo.”
“Ni kweli transfer haipo. Ndiyo maana nilifungua application.”
“Na ukiendelea, sisi wote tunaonekana kama tunaweza kupuuza records.”
Tunu alitaka kumjibu kwamba Faraji alimtishia kuuza stock yake na aliuliza unit yake kwa Juma. Lakini hilo halikujibu swali la rule. Alisema, “Unaweza kupinga application yangu. Lakini usiite private sticker rule, na usiseme inspection imefeli kabla inspector hajasema findings zake.”
Faraji akatoa complaint receipt kwenye bahasha. “Nimeweka rasmi.”
Salma akaiangalia. “Receipt hii imepokelewa. Itafanyiwa review kwa channel ileile.”
Amina akasimama. “Je, traders wanaweza kupata checklist ya kawaida bila majina? Watu wengi wanatembea na screenshots zisizo na tarehe.”
Salma akasema anaweza kuacha copy ya checklist kwenye courtyard na kuweka namba ya service centre. Pia aliomba mtu asichapishe screenshot ya account ya mwingine. Juma akapendekeza ubao wa market uwe na tarehe ya update na jina la mchakato, si maneno ya “list ya kufungwa.”
Mzee mmoja aliuliza kwa nini office haikuwahi kuwapa maelezo kabla rumor haijaanza. Salma hakujitetea kupita kiasi. “Backlog na mawasiliano yasiyofika ni tatizo la process. Hilo halifanyi rumor kuwa notice. Tutarekebisha sehemu tunayoweza.”
Jibu hilo lilimfanya Tunu amwangalie upya Salma. Officer hakuwa akisema mfumo ulikuwa mkamilifu. Alikuwa akitenganisha kosa la mawasiliano na uamuzi wa kumfunga mtu.
Mwanamke wa vitambaa akamwomba Salma aandike kama temporary operation haikuwa guarantee ya final approval. Salma akasema ataweka maneno hayo kwenye ubao. Tunu akamwambia ni muhimu kwa sababu wateja wake waliweza kuchanganya “tunaendelea” na “tumeshamaliza.” Faraji akatikisa kichwa, si kwa kukubaliana na Tunu, bali kwa kuona kwamba warning hiyo ilimfanya complaint yake iwe na mpaka.
Faraji akamwambia Tunu, “Basi file yako ipitie rule hiyo hiyo mpaka mwisho.”
“Ndio ninachotaka.”
“Hata kama result si upande wako?”
“Hata hivyo.”
Faraji akakunja complaint receipt. “Na kama inspector atapata defects?”
“Nitarejea kuzirekebisha.”
“Bila kusema nilikufanya?”
“Defect ni yangu. Complaint ni yako. Si lazima viwe kitu kimoja.”
Maneno hayo yalisikika kwa traders wengine. Mmoja akasema market imekuwa ikichanganya “mtu hakubaliki” na “mtu hajakamilisha paper.” Tunu akajibu, “Mimi pia nilichanganya. Nilifikiri receipts nyingi zingeifanya transfer itokee. Sasa najua receipt inaonyesha payment, si kila fact ya biashara.”
Salma akakabidhi ubao mpya wenye hatua za process. Traders wakapiga picha. Amina akaandika tarehe ya update ya kwanza. Juma akakubali ubao ukae kwenye corridor hadi window ya cases iliyoathirika iishe. Hakuna mtu aliyeomba Faraji aombe msamaha kwa sticker kwa sababu hakuna proof kwamba ndiye aliyeweka. Badala yake, walikubaliana kwamba mtu atakayerudia kitendo hicho atahitajika kuleta evidence kwa process, si kuanzisha crowd.
Baada ya briefing, Faraji alimfuata Tunu pembeni. “Sikuwa nimeweka sticker,” alisema.
Tunu akamwangalia, hakumwuliza aape. “Sina proof ya kusema umeweka.”
“Lakini nilitaka unit.”
“Hilo najua.”
“Na niliweka complaint kwa sababu niliona window hiyo haitendei traders sawa.”
“Huo ni mpango wako wa biashara na haki yako ya complaint.”
Faraji akatikisa kichwa. “Usinifanye mwizi kwa sababu niliuliza bei.”
“Usinifanye nimefungiwa kwa sababu uliuliza.”
Wakarudi kwenye shops zao bila kupeana mikono. Tunu alifurahi kwamba hawakuwa wamegeuka marafiki wala maadui wa milele. Walikuwa competitors waliowekwa ndani ya process moja.
Jioni, Tunu alifungua folder ya appointment, akaweka checklist ya Salma, complaint receipt ya Faraji na settlement acknowledgement ya Pili. Karatasi hizo ziliingiliana, lakini hazikuchukua nafasi ya kila mmoja. Faraji anaweka complaint receipt yake mezani: “Basi file yako ipitie rule hiyo hiyo mpaka mwisho.”
---