Jumatatu ilianza kabla ya jua kuingia kwenye mabati ya Mtaa wa Mavuno. Tunu Sengo alifungua kufuli la shutter, akaisukuma juu kwa mikono yote miwili, kisha akakaa chini kuhesabu screws alizokuwa ameziacha kwenye repair mat usiku uliopita. Tatu zilikuwa karibu na chombo cha kupimia umeme. Moja ilikuwa imejificha chini ya kitambaa cha kusafishia screen. Alipoitoa, Beka Nuru akafika akiwa amebeba chai mbili kwenye mfuko wa karatasi.
“Umeanza na hesabu kabla ya chai?” Beka aliuliza.
“Screws zikikosekana, chai haiwezi kurudisha motherboard.”
Beka akaweka kikombe chake karibu na soldering iron ambayo haikuwa imewashwa. Duka la Kesho lilikuwa dogo, lakini kila kitu kilikuwa na mahali pake: chargers kwenye ndoano mbili za kushoto, cables zikiwa zimefungwa kwa rangi, screen protectors ndani ya droo yenye karatasi ya zamani, na repair mat katikati kama meza ya upasuaji. Tunu alijua mahali pa kila kitu hata giza likija.
Alikuwa amekuja kumalizia simu ya mteja wa Jumamosi, kubadilisha connector ya charging ya mama mmoja, na kupokea cartons za accessories kutoka kwa supplier kabla mchana. Siku ya kawaida ilikuwa na kelele zake: honi za pikipiki, watu wa bus stand wakipiga simu kwa sauti, na wafanyabiashara wa corridor wakigombania nafasi ya kupitisha gunia. Tunu alipenda kelele hizo kwa sababu zilikuwa ishara ya watu wanaofanya kazi.
Kabla hajawasha taa ya mbele, msichana aliyevaa koti la bluu akasimama kwenye mlango akiwa ameshika simu yenye screen iliyopasuka.
“Ulibaki nayo?” aliuliza.
“Nilibaki nayo. Screen imefika jana jioni. Beka, niletee envelope ya model hii.”
Msichana akatabasamu kwa wasiwasi. “Kabla tuanze, kuna ukweli wowote kwamba maduka kama hili yanafungwa wiki hii?”
Tunu akasimama. “Umesikia wapi?”
“Kwenye group la kina mama wa building yetu. Wamesema kuna list mpya. Watu wenye residency ya aina fulani hawataruhusiwa kuendelea na biashara.”
Beka akatupa macho kwenye shutter kana kwamba maneno yale yalikuwa yameandikwa juu yake. Tunu alichukua simu ya mteja, akaigeuza taratibu ili mwanga wa asubuhi usigonge glass.
“Kabla ya kuanza repair,” alisema, “tunaweza kuiandika kama inspection ya kawaida. Deposit ni ya parts, na ukiamua kutuachia simu, nitakupa receipt.”
“Na ikifungwa kesho?”
“Hujanipa notice.”
“Sikuuliza notice. Nimeuliza kama kuna uwezekano.”
Tunu alijua swali hilo halikuwa la simu pekee. Mteja hakutaka kupoteza hela kwenye duka ambalo lingeweza kutoweka. Alimrudishia simu.
“Uwezekano upo wa mambo mengi,” Tunu alisema. “Lakini sitaki kukuchaji kwa hofu ambayo sijathibitisha. Ngoja tuanze na hali ya simu. Ukiamua kusubiri, ni sawa.”
Msichana alitazama screen iliyopasuka, kisha mlango wa duka. “Nitakuja baadaye.”
Alienda bila kuacha deposit. Tunu akaandika kwenye daftari la ticket: *customer postponed because of unverified closure rumor*. Aliandika hivyo kwa sababu alijua tofauti kati ya kumbukumbu na hukumu. Beka aliona mstari huo.
“Utaandika kila mtu anayesikia?”
“Kama wanabadilisha uamuzi wao kwa sababu ya jambo hili, ndiyo.”
“Lakini hujui kama ni jambo la kweli.”
“Ndiyo maana narekodi kwamba sijui.”
Saa mbili baadaye, mteja wa charger aliyekuwa ameamuru seti sita alifika na noti mkononi. Alikuwa mzee mwenye kofia ya kitambaa, na alikuwa ameshaweka picha ya order kwenye simu yake.
“Nimekuja kuchukua,” alisema, “lakini nitatoa mbili tu. Kwanza nijue kesho mtafanya kazi.”
“Order ilikuwa ya sita.”
“Nimebadili mawazo.”
“Nimeelewa. Hii si bidhaa inayohitaji reservation ya muda mrefu. Ukirudi, nitakuwekea bei ileile kwa zile zilizobaki kama stock ipo.”
Mzee akasogeza charger moja kwenye upande wake. “Usikasirike. Mtu akikopa pesa kwako, nawe unauliza kama biashara yake bado ipo.”
Tunu alitaka kusema kwamba amefungua duka miaka kumi na moja, hajawahi kukimbia rent, na supplier wake angeweza kumuuliza yeye mwenyewe. Badala yake alisema, “Sikukasirikii. Nimeandika order mpya.”
Baada ya mzee kuondoka, Faraji Lelo alionekana kwenye veranda ya duka lake, akipanga earphones kwenye rack. Alikuwa milango mitatu chini, lakini macho yake yalifika mbali. Alipita akisema kwa sauti ambayo haikuhitaji jibu.
“Soko halipendi kusubiri majibu, Tunu. Soko linapenda mtu anayejua kesho.”
“Kesho ya nani?” Tunu aliuliza.
Faraji akageuza kidevu. “Ukiijua, utaendelea kuwa mbele.”
Beka akamfuata kwa macho. “Huyo anajua kitu?”
“Anaweza kujua anachotaka tu.”
Mchana ulipofika, voice note tatu ziliingia kwenye simu ya Beka. Ya kwanza ilisema watu fulani wamepewa siku saba. Ya pili ilidai stickers zimeonekana kwenye maeneo ya mbali. Ya tatu ilikuwa ni sauti ya mwanamume aliyesema, “Msingoje officer; ukisikia umeorodheshwa, funga mapema.” Hakukuwa na tarehe, case number wala jina la office.
Beka aliiweka simu kwenye counter. “Tuwasikilize watu. Wengi hawawezi kuwa wamekosea.”
“Watu wengi wanaweza kurudia mtu mmoja,” Tunu alisema. “Kesho naenda municipal service centre. Leo duka linafanya kazi.”
“Na kama kesho watasema ni kweli?”
Tunu akamtazama apprentice wake. Beka alihitaji mshahara wa wiki yake na alikuwa amemtumia mama yake pesa siku mbili zilizopita. Tunu hakutaka kumwambia “usiogope” wakati yeye mwenyewe alikuwa akihisi baridi chini ya mbavu.
“Basi tutajua tunachopaswa kufanya,” alisema. “Kufunga kwa sauti ya mtu usiyemjua hakutupi jibu.”
Jioni, Amina Rawi wa Kalamu Stationery alikuja na risiti za printer mkononi. Alikuwa rafiki wa Tunu tangu walipokuwa wameanza kuuza bidhaa kwenye meza moja karibu na bus stand. Sasa duka lake lilikuwa na printer mpya ambayo ililia kila karatasi ikiwa imekwama.
“Juma landlord amenipigia,” Amina alisema. “Ameuliza kama umeambiwa uondoke.”
“Mimi sijambiwa.”
“Nilimwambia hivyo. Lakini aliuliza mara mbili.”
Tunu akafunga cashbook, akaiweka chini ya repair mat. “Umeona notice yoyote?”
“Hapana. Nimeona watu wakitafuta jibu rahisi.”
Usiku ulipokaribia, Tunu alihesabu sales. Zilikuwa chini ya kawaida kwa kiasi cha kununua parts mbili tu, si cartons alizopanga. Alifunga ticket za simu zilizobaki, akampa Beka key ya ndani, kisha akasimama mbele ya shutter.
“Utaenda kweli kesho?” Beka aliuliza.
“Nitakwenda kabla foleni haijawa ndefu.”
Tunu alichukua charger iliyokuwa mezani, akamrudishia mteja aliyekuwa amesubiri kwa muda. Mteja huyo hakufungua mfuko. Aliweka charger mezani na kusema, “Nitairudia nikijua kesho bado utakuwa hapa.”
---