Mariam alirudi studio muda mfupi kabla ya saa sita, akiwa na picha za archive kwenye simu na reference ya retrieval kwenye faili. Kendi alikuwa amepanga vitambaa vitatu juu ya meza: shaba, cream na kijani iliyokolea. Pembeni kulikuwa na sample ya taa ambayo supplier alikuwa ameiweka kwao kwa muda wa siku moja.
“Babu ameuliza deposit tena,” Kendi akasema.
“Tutamjibu baada ya kumaliza hesabu.”
“Hesabu nimeimaliza. Kama tunanunua kwa bei ya leo, margin inabaki ndogo sana.”
Mariam alitoa karatasi tupu na kuandika safu tatu: **Lazima**, **Inaweza Kusubiri**, **Tunaweza Kutengeneza.**
Kendi alimtazama kwa mashaka. “Hii ni wedding ya watu mia nne, sio birthday ya jirani.”
“Najua. Ndiyo maana hatutakaa tukingoja mkopo ambao bado umefungwa.”
Walichambua oda. Kitambaa cha viti mia nne kilikuwa lazima. Taa za njia na backdrop ya mbele zilikuwa lazima kwa sample. Ribbons maalum za meza za nyuma zingeweza kusubiri. Taa za ziada za upande wa ukumbi zingeweza kuchukuliwa baada ya awamu ya pili. Kwenye sehemu ya *tunaweza kutengeneza*, Kendi aliandika frames mbili walizoweza kurepaint badala ya kununua mpya.
“Mteja alichagua finish ya dhahabu,” Kendi alisema.
“Tuna spray ya rangi hiyo.”
“Spray ya zamani.”
“Tutajaribu kwenye sample.”
Kendi alikaa chini na kufungua spreadsheet ya gharama. Mariam alijua namba hizo kabla hazijaonekana: bei mpya ya kitambaa, usafiri kutoka River Road, malipo ya vibarua, kisha reserve ya dharura. Walipunguza vitu visivyo vya lazima, lakini bado kulikuwa na pengo la deposit ya supplier.
“Unaweza kutoa kwenye reserve ya nyumbani?” Kendi akauliza.
Mariam alifikiria kodi, ada ya mdogo wake na dawa za mama yake. “Naweza kutoa sehemu, si yote.”
“Hiyo ni hatari.”
“Hatari ipo tayari.”
Alipiga simu kwa Babu. Mzee huyo alijibu baada ya kuita mara mbili.
“Madam Mariam, sijaondoa order, lakini kuna watu wengine wanauliza kitambaa kile.”
“Nitalipa asilimia arobaini leo. Nitachukua essential rolls tu. Mengine baada ya sample.”
“Asilimia arobaini haitoshi.”
“Bei imepanda na mimi bado ninabeba oda nzima. Ukiniwekea kila kitu, utafungia stock yako bila kuzunguka.”
Babu alicheka kwa sauti fupi. “Umejifunza kuongea kama supplier.”
“Nimekaa kwenye biashara miaka kumi.”
“Na miaka kumi inakufanya uamini nitakungojea?”
“Inakufanya ujue sitapotea.”
“Kesho saa kumi na moja.”
“Leo nitakutumia asilimia arobaini. Mengine nitamalizia baada ya sample.”
“Usiniletee cheque.”
“Mobile transfer.”
“Na kama sample ikichelewa?”
“Utapata taarifa kabla ya kuchelewa, si baada.”
Babu alikaa kimya. “Tuma leo. Nitahold rolls mbili za shaba na cream.”
Mariam aliweka simu chini. Kendi alishusha pumzi.
“Tutapata hiyo arobaini?”
“Tutauza stock ya mapazia ya hotelini.”
“Wateja wa zamani wanataka discount kubwa.”
“Bora discount kuliko stock kukaa.”
Walipiga picha za mapazia na kuziweka kwenye status ya biashara. Kendi aliwapigia mahoteli mawili na mpiga picha aliyewahi kununua drapes zao. Saa moja baadaye, mteja wa zamani aliomba kuona. Mariam alimwandalia bei iliyokuwa chini ya ile ya mwaka uliopita, lakini bado ingeleta cash ya haraka.
Wakati huo huo, Asha alituma ujumbe: *Tunaweza kuja kuona sample Ijumaa? Mama yangu anataka kujua kama rangi ya viti italingana na ukumbi.*
Mariam akajibu: *Ndiyo. Tutakuwa na sample ya essential décor. Nitatuma layout mpya jioni.*
Kendi alimtazama. “Usimwambie layout mpya imepunguzwa.”
“Si kupunguzwa. Ni staged.”
“Kwa mteja, tofauti ni ndogo.”
“Kwa biashara, ni tofauti ya kama tutaendelea au la.”
Mariam aliandaa layout mbili. Ya kwanza ilikuwa ya sample iliyopangwa kwenye ukumbi: viti kumi na mbili, meza mbili, taa za njia na backdrop. Ya pili ilikuwa ya event nzima baada ya awamu ya pili. Aliweka wazi sehemu ambazo zingefanywa siku ya harusi, bila kusema kwamba fedha za kwanza zilitoka kwenye reserve ya nyumbani.
Mteja alipoona, alijibu kwamba angekubali sample hiyo ikiwa rangi ingekuwa sawa. Hilo lilimpa Mariam nafasi, si pesa. Alihitaji kwanza kununua material.
Kendi aliuza mapazia matatu kwa mteja wa zamani. Mtu huyo alimtumia deposit ya nusu na kuahidi kuchukua kesho. Mariam alitoa sehemu ya reserve iliyobaki, kisha wakatuma kiasi kwa Babu. Receipt ilipoingia, Kendi ali-print na kuibandika kwenye ubao.
Mariam hakusherehekea. Alijua asilimia arobaini ilikuwa mwanzo tu.
Kwenye saa ya mchana, ujumbe wa Jonas uliingia: *Legacy search bado inaendelea. Tuma archive request number ukipata certified copy.*
Mariam alimjibu kwamba alikuwa bado anasubiri physical batch page. Kisha akafungua report ya CRB na kuandika chini ya borrower code: **HAKUNA DISBURSEMENT ACCOUNT.**
Kendi alisoma maandishi hayo. “Bado unafikiri Halima alifanya?”
“Bado sijui.”
“Statement yake imekusaidia.”
“Imenisaidia kuona alichofanya, si kila kitu kilichotokea baada yake.”
Kendi hakusukuma swali. Alikuwa amemjua Mariam vya kutosha kujua kwamba kutokuwa na uhakika kulikuwa kukimtesa kuliko deni lenyewe.
Jioni, Babu alithibitisha kwamba rolls mbili zimeshikiliwa. Lakini aliongeza masharti mapya: bei ya roll ya tatu itakuwa ya kesho, na delivery haitaanza mpaka balance iingie. Mariam aliandika masharti hayo kwenye spreadsheet.
“Supplier mkuu anasema extension ya mwisho ni kesho,” Kendi akasema.
“Tutalipa.”
“Kwa pesa gani?”
Mariam alitazama picha ya bank report iliyokuwa kwenye simu. Kwenye mstari wa loan, namba ya deni ilionekana kama ukuta. Kando yake kulikuwa na picha ya receipt ya Babu. Moja ilikuwa inamzuia. Nyingine ilikuwa imemruhusu kuendelea kwa siku moja.
“Tutatafuta order nyingine ndogo,” alisema.
“Usichukue kazi nyingine ukijua tuko kwenye deadline.”
“Si kazi mpya. Ni kuuza stock iliyokaa.”
Kendi alifungua status tena. Mteja mwingine alikuwa ameuliza kuhusu drapes. Hakuwa amekuja kuokoa Mariam; alikuwa amenunua kitu alichokihitaji. Mariam alipokea malipo kwa M-Pesa, akalipa vibarua wawili na kuweka iliyobaki kwenye payment ya supplier.
Usiku ulipoingia, walifunga studio wakiwa wameacha sample ya backdrop ikiwa imeegeshwa ukutani. Mariam alichukua faili la archive na kulifunga kwenye droo tofauti na faili la biashara.
“Kwa nini unaweka mbali?” Kendi akauliza.
“Kwa sababu sitaki deni liamue jinsi tunavyonunua.”
“Lakini ndilo limefanya tuko hapa.”
“Ndiyo. Ndiyo maana lazima tulifuatilie bila kuliacha liendeshe kila uamuzi.”
Kendi alifunga mlango. Walipokuwa wakishuka ngazi, simu ya Mariam iliita. Ilikuwa Babu.
“Madam, nimepokea payment.”
“Nzuri.”
“Extension ya balance ni ya mwisho. Kesho saa kumi na moja, lazima nijue.”
“Nitakupa jibu.”
“Usinitolee jibu la mtu wa benki.”
Mariam alimtazama Kendi, kisha akasema, “Nitakupa jibu la mfanyabiashara.”
Alipokata simu, Kendi akacheka kidogo. “Hilo ndilo jibu nililotaka.”
Mariam alitazama usiku wa River Road. Walikuwa wameokoa order kwa kukubali bei kubwa, kuuza stock na kupunguza margin. Hakukuwa na mkopo wa kuwalinda. Hakukuwa na cushion ya makosa.
Kesho supplier mkuu angeamua kama kuendelea kwake kulikuwa na thamani.
---