Jumatano usiku, Amina aliweka timer ya simu katikati ya meza ya chakula. Hakukuwa na chakula mezani, isipokuwa jagi la maji, vikombe vitatu na folder yenye nakala ya fomu ya shule. Leila aliketi upande mmoja akiwa ameshikilia mikono yake. Musa alisimama karibu na dirisha kama mtu aliyekuwa tayari kuondoka kabla swali la kwanza halijaulizwa.
“Dakika ishirini na tano,” Amina alisema. “Kila mtu atasema alichodhani mwingine alijua. Hakuna kukatiza. Hakuna kusema ‘nilikuwa namlinda’ kabla ya kutaja tarehe.”
Musa akatazama timer. “Hii si interrogation.”
“Ni mazungumzo ambayo yamechelewa kwa miaka mitatu.”
Leila akamwangalia Amina. “Nianze?”
“Uanze na siku ambayo uliambiwa utahamia hapa.”
Leila akaweka kikombe chini bila kunywa. “Daddy alikuja kunichukua kutoka kwa nyumba ya Mama Nuru. Alisema nitakaa na familia yake kwa sababu shule yangu ilikuwa karibu na kazi yake. Aliniambia wewe ulikuwa umekubali.”
Amina akamgeukia Musa. “Ulikuwa umeniambia tunampokea mpwa wako kwa muda.”
“Nilijua hujui kila kitu,” Musa alisema.
Amina akanyoosha kidole kwenye timer. “Hilo ni jibu la mwisho. Kwanza Leila amalize.”
Leila aliendelea. “Usiku ule aliniambia tutamweleza pamoja. Alisema si vizuri kuanza kwa hofu. Nilidhani mlikuwa mmekubaliana tayari, lakini mlikuwa mnasubiri kuniambia namna ya kusema. Baada ya wiki moja, nilipokuona ukinisaidia kufunga nywele kabla ya shule, nilifikiri ulikuwa unajua. Baada ya mwezi mmoja, sikutaka kuuliza tena kwa sababu niliona nyinyi wawili mkiwa na furaha.”
Amina alisikia neno furaha likimchoma. Miaka hiyo haikuwa uongo wote kwake. Alikuwa amemfundisha Leila kusoma ratiba ya mitihani, kumpeleka kliniki, na kumsubiri nje ya ukumbi wakati wa mashindano. Lakini kila tendo hilo lilikuwa limefanyika ndani ya taarifa iliyokosekana. Alikuwa amekubali jukumu la malezi bila kupewa ukweli ambao ungeweza kubadilisha namna ya kukubaliana.
“Uliwahi kuniambia niseme nini nikikuuliza kuhusu baba yako?” Amina akauliza.
Leila akatikisa kichwa. “Hapana. Daddy alisema tutasema pamoja. Kisha kila wakati ulionekana umechoka au kuna order ya catering. Nilidhani unajua na mnaogopa mimi nitabadilika.”
Musa akafungua mdomo. Amina akamwinua mkono.
“Zamu yako ikifika.”
Timer ilionyesha dakika kumi na nane. Amina akamwomba Musa aeleze siku alipoamua kutumia neno mpwa.
Musa hakuketi. “Nilikuwa nimeogopa.”
“Jibu la tarehe.”
“Wiki moja kabla ya Leila kuhamia. Nuru alikuwa amenipa taarifa za shule. Nilijua lazima nikuambie. Nilifikiri ningeanza kwa kusema ni mtoto niliyemsaidia, kisha ukweli ungefuata.”
“Uliomba ushauri wa nani?”
“Mariam.”
“Na?”
“Alisema nisifiche.”
“Na ulifanya nini?”
“Niliendelea na mpango wa kumleta.”
Leila akamwangalia baba yake. “Ulinisema ulikuwa umeongea na Auntie.”
“Musa,” Amina alisema, “je, uliwahi kumwambia Leila kwamba mimi sikujua?”
Musa akakaa kwenye kiti. “Nilimwambia tutaeleza. Sikusema kwamba hujui.”
“Kwa hiyo ulijua yeye anaweza kudhani nimejua?”
“Nilidhani tutarekebisha kabla hajaanza kuuliza.”
“Ulikuwa unarekebisha nini kwa miaka mitatu?”
Musa akashusha kichwa. “Nilikuwa nasubiri muda ambao usingeleta madhara.”
“Na kila mwezi ulioendelea ulikuwa nini?”
Hakujibu.
Leila alisogea kwenye meza. “Daddy, ulisema Auntie alikubali kunipokea.”
“Alikubali kumpokea mpwa wangu.”
“Ulimwambia kwamba mimi ni binti yako?”
Musa akatikisa kichwa polepole. “Hapana.”
Leila akageuza uso wake. Amina alitaka kumgusa, lakini akasubiri mpaka Leila mwenyewe aweke mkono kwenye meza.
“Nilifanya nini ambacho kingekufanya uogope kuniambia?” Leila aliuliza.
“Hukufanya chochote.”
“Basi uliniweka kwenye nyumba ambayo haikujua mimi ni nani.”
Musa akafuta uso. “Nilijua ungependwa.”
“Upendo haukuwa jibu la swali.”
Amina akahisi mazungumzo yakielekea kwenye mahali ambapo hakuna mtu angeweza kujificha nyuma ya mtoto. “Leila, hakuna mtu hapa atakayesema uongo wako. Uliamini kwamba nilijua. Nimeona kwa nini. Hata hivyo, nataka ujue kwamba mimi sikukubaliana kulea kwa masharti ya siri.”
“Ungeikataa?”
Amina alikaa kimya kwa sekunde chache. “Ningekubali kukusaidia. Lakini ningemuuliza baba yako atuambie ukweli, na ningekubaliana nawe namna ya kunita. Uamuzi huo ulipaswa kuwa wangu pia.”
Leila akatikisa kichwa. “Nilidhani nilikuwa mzigo ambao mlikuwa mnauficha ili nisiogope.”
“Ulikuwa mtoto, si mzigo.”
Timer ikalia. Amina hakuzima mara moja. Sauti yake ndogo ilifanya kila mtu akumbuke kwamba dakika zilikuwa zimeisha, lakini swali halikuwa.
Musa akasema, “Naomba msamaha.”
Amina akamwangalia. “Utaomba msamaha baada ya kujibu.”
“Nilijua Amina hakujua. Nilijua Leila anaamini anajua. Niliogopa ukiniuliza, ningepoteza wewe, na nikisema ukweli ningempoteza Leila.”
“Kwa hiyo uliwafanya wote wawili waishi kwenye hofu uliyoichagua mwenyewe.”
Musa akainama.
Amina akafungua folder na kuweka ujumbe wa Nuru pamoja na fomu ya shule mezani. “Kuanzia leo, wewe si gatekeeper wa mawasiliano yangu na Leila. Nikizungumza naye kuhusu malezi, sitahitaji ruhusa yako. Nikizungumza na Nuru kuhusu shule, nitamjulisha Leila kwa namna inayomlinda. Na wewe utamwambia ukweli bila kumtuma mtoto aulinde.”
Musa akasema, “Unataka kuniondoa kwenye maisha yake?”
“Sitaki kumtoa baba yake. Nataka kumtoa mtu anayesimamia siri kutoka katikati yetu.”
Leila aliinua macho. “Nataka nisilazimishwe kuchagua nyumba ya kulala ili kuthibitisha nampenda mtu.”
“Utalala hapa ikiwa unataka,” Amina alisema. “Utaenda kwa Mariam ikiwa unataka. Lakini uamuzi hautatumika kama adhabu wala ujumbe wa ndoa.”
Musa alishika ukingo wa meza. “Na sisi?”
“Tutazungumza kuhusu sisi wakati Leila hayupo ndani ya mazungumzo.”
Leila alimtazama Musa kwa muda, kisha akauliza, “Uliniacha nifikiri yeye ndiye aliyenitaka nidanganye?”
Amina akaiweka timer pembeni na kugeuza karatasi zote ili kila mmoja aweze kuziona. “Hatutatumia kumbukumbu kama silaha,” alisema. “Tutaandika kilichosemwa, kilichoandikwa na kile ambacho bado hakijulikani.”
Leila akamuuliza kama Amina angemwita baba yake kwa jina la Musa au Daddy. Swali hilo lilimfanya Musa anyanyue kichwa, lakini Amina akamjibu Leila mwenyewe. “Utamwita unavyotaka. Mimi sitakufundisha uhusiano wako kwa niaba yako.”
“Na wewe utaniita nini?”
“Amina ikiwa unahitaji mtu mzima anayesema ukweli. Auntie ikiwa ni jina unalolichagua kwa mapenzi, si kwa sababu siri ya mtu mwingine ilikulazimisha.”
Leila akavuta pumzi. “Basi leo nitamwita Musa mbele yenu mpaka nijue neno gani ni langu.”
Musa alifungua mdomo, akataka kusema kwamba hakuwa mgeni. Amina akamzuia kwa ishara. Si kila maumivu yalihitaji kusahihishwa papo hapo. Wakati mwingine mtu alipaswa kusikia jina alilokuwa amelificha ndani ya nyumba.
Musa hakupata jibu la haraka. Amina hakumsaidia. Ukimya huo ulikaa kati yao kama ukweli wa kwanza ambao haukuweza kuhamishwa kwa maneno ya faraja.
---