Wiki iliyofuata haikuwa na tukio kubwa.
Hilo lilimshangaza Salim.
Hakuna mtu aliyempigia akisema maisha yake yamebadilika. Hakuna supplier aliyefuta deni. Hakuna mteja mkubwa aliyefika na contract ya kuokoa kila kitu.
Duka lilifunguliwa saa mbili asubuhi.
Salim alihesabu cash.
Akaangalia jobs zilizobaki.
Akaandika parts zilizotumika.
Jioni akafunga cashbook.
Kesho yake akafanya tena.
Siku ya Jumatatu alirudisha installment nyingine ndogo kwenye reserve ya familia.
Nuru alipokea notification akiwa kazini na kumtumia:
**Nimeiona.**
Salim akajibu:
**Usiseme “good job” sana. Nitaharibika.**
Nuru akatuma emoji ya macho yaliyogeuka juu.
Jioni walikaa mezani kwa review yao ya wiki.
Alya alikuwa pembeni akipaka rangi picha ya samaki aliyokuwa amepewa shuleni.
Nuru akafungua notebook ya familia.
“Reserve.”
Salim akataja kiasi kilichorudi.
“Duka?”
“Rent mpya imelipwa. Supplier balance bado ipo lakini ndani ya terms. Customer deposits zote ziko separate.”
“Refund ya Tunu?”
Salim akafungua record.
“Settlement bado haijafungwa. Terms mpya zilitakiwa ndani ya siku tatu.”
“Zimefika?”
“Bado.”
“Basi?”
“Bado.”
Nuru akatikisa kichwa.
Hakukuwa na zaidi ya hapo.
Alya akainua karatasi yake.
“Baba, shark ana meno mangapi?”
Salim akasema, “Mengi.”
“Hilo si jibu.”
Nuru akacheka.
Salim akatoa simu kana kwamba anataka kutafuta.
Alya akasema, “Usitafute. Guess.”
Salim akafikiria.
“Sijui.”
Alya akasema, “Basi kesho aquarium nitajua kuliko wewe.”
Salim alitabasamu.
Trip ilikuwa kesho.
Wiki kadhaa zilizopita form ile ilikuwa imekaa mezani kama tishio jingine la pesa. Sasa ilikuwa imelipwa, lunch ilikuwa imeandaliwa, na Alya alikuwa na excitement yake mwenyewe ambayo haikuhusiana na biashara ya baba yake.
Asubuhi walimpeleka kwenye school bus.
Alya alikuwa amevaa kofia ya bluu na backpack ndogo.
“Usiniletee shark nyumbani,” Salim alisema.
“Siwezi. Ni kubwa kuliko wewe.”
“Umeanza tena.”
Nuru akambusu kichwani.
Bus ilipoondoka, Salim na Nuru walibaki pembeni ya gate kwa sekunde chache.
Nuru akasema, “Unakumbuka ulipogusa reserve?”
Salim hakuhitaji kuuliza ipi.
“Ndiyo.”
“Hii ndiyo ilikuwa ndani yake pia.”
Salim akatazama bus ikipotea kwenye kona.
“Najua.”
“Sitaki tukumbuke tu kosa. Nataka tukumbuke pesa ilikuwa na kazi kabla hatujaipa kazi nyingine.”
Salim akatikisa kichwa.
“Ndiyo maana tumetenganisha accounts.”
Baada ya kuhamia kibanda kipya, walikuwa wameweka rule rahisi zaidi kuliko mfumo wowote Salim aliowahi kujaribu.
Pesa ya nyumba haikuenda dukani kwa transfer ya siri.
Pesa ya mteja haikuwa mapato mpaka repair ikamilike.
Order kubwa haikufanywa bila movement check.
Kila Jumapili jioni, Salim na Nuru waliangalia transfers za wiki.
Hakuna rule iliyokuwa ya kuvutia.
Hiyo ndiyo ilifanya ifanye kazi.
Dukani, Rehema alifika na simu ya kaka yake.
“Umeanza kuwa busy huku nyuma,” alisema.
“Kidogo.”
“Nilidhani kuhama kutakumaliza.”
“Na mimi.”
“Basi umebahatika.”
Salim alitazama simu aliyokuwa anaifungua.
“Labda. Pia rent ni ndogo na stock yangu sasa si museum.”
Rehema akacheka.
“Bado unauza chargers?”
“Models chache.”
“Basi nipe moja.”
Salim akatoa charger iliyokuwa kwenye fast-moving list.
Alipoandika sale, hakuiita ishara kwamba universe imethibitisha move yake. Ilikuwa charger iliyouzwa.
Mchana, supplier wa defective screens alipiga simu.
Claim yao ilikuwa imekubaliwa kwa sehemu. Supplier angecredit units mbili kwenye order inayofuata; moja ilikataliwa kwa sababu ya damage ambayo hawakuweza kuthibitisha ilitoka shipment.
Salim alihisi hasira.
“Units tatu zilikuja na shida.”
Supplier akasema, “Tuna evidence ya mbili. Ya tatu photos zilichelewa na seal ilikuwa imefunguliwa.”
Salim alitaka kupigana.
Kisha akauliza, “Nitumie decision na credit note kwa maandishi.”
Supplier akatuma.
Salim akaiweka kwenye folder.
Hakufurahia unit iliyokataliwa.
Lakini hakubadilisha mbili zilizokubaliwa kuwa tatu kichwani.
Akaandika:
**Defective-screen claim — 2 credited / 1 denied.**
Kassim alipita na kuona.
“Utakubali?”
“Nitauliza kama kuna review ya ya tatu.”
“Na kama hakuna?”
“Nitakuwa nimepoteza moja.”
Kassim akasema, “Umesema hivyo bila kuanguka.”
“Usinifanye motivational poster.”
Kassim akacheka.
Jioni Tunu alituma terms mpya.
Salim aliifungua PDF akiwa nyumbani na Nuru.
Clause ilikuwa imebadilishwa.
Haikuzuia complaint rasmi, mediation, au matumizi ya records kwa ushauri wa kisheria. Ilisema tu Salim asingetoa taarifa za uongo kwa makusudi kuhusu settlement.
Kiasi cha partial refund kilibaki kilekile.
Nuru akauliza, “Unaonaje?”
“Bado nataka pesa yote.”
“Hilo najua.”
“Lakini hii haijafungi mdomo wangu kama ya kwanza.”
“Ndiyo.”
Salim akasoma tena.
Settlement ingefunga claim yake binafsi ya refund baada ya malipo kuingia, si kabla.
“Hii ndiyo tulitaka iandikwe,” alisema.
“Uta-sign?”
Salim hakujibu mara moja.
Alifikiria kiasi alichopoteza.
Alifikiria reserve.
Alifikiria muda ambao angeweza kutumia akifuatilia refund yote.
Kisha akasema, “Nataka Bi Neema athibitishe hii ndiyo draft iliyotoka mediation.”
Nuru akatikisa kichwa.
Kesho yake Bi Neema alithibitisha kwa email kwamba wording hiyo ililingana na marekebisho yaliyojadiliwa. Salim akasaini.
Hakuiingiza refund kwenye cashbook.
Aliandika tu:
**Settlement signed — payment pending.**
Siku ya kwanza hakuna pesa.
Siku ya pili hakuna.
Salim hakutuma ujumbe wa hasira.
Deadline ilikuwa siku tatu.
Siku ya tatu saa saba mchana, notification ikaingia.
Kiasi kililingana.
Salim alikaa kwenye stool ya kibanda chake kidogo na kuiangalia.
Kisha akafungua daftari.
**Settlement payment — received.**
Akaweka tarehe.
Hakuna zaidi.
Alimtumia Nuru screenshot.
Nuru akajibu:
**Sasa ndiyo pesa.**
Salim akatuma sehemu iliyokubaliwa kurudisha reserve. Sehemu nyingine akaiacha kwa supplier obligation iliyokuwa tayari kwenye list.
Hakununua stock mpya kwa sababu balance ilionekana nzuri kwa dakika moja.
Jioni review ya wiki ilichukua dakika kumi na mbili.
Nuru akaangalia reserve.
“Bado haijarudi yote.”
“Najua.”
“Lakini sasa gap ni hii.”
Akaonyesha namba.
Salim akatikisa kichwa.
“Na supplier?”
“Balance ni hii.”
“Rent?”
“Paid.”
“Mama?”
“Tumesema tunaweza kusaidia kiasi hiki mwezi ujao kama cashflow haibadiliki. Hatujaahidi zaidi.”
Nuru akafunga notebook.
“Hiyo ndiyo review.”
Salim akasema, “Dakika kumi na mbili tu? Tulianza saa moja.”
“Kwa sababu sasa hatutafuti pesa zilizofichwa.”
Sentensi hiyo ilikaa mezani.
Salim hakujitetea.
“Ndiyo,” alisema.
Alya alirudi kutoka trip akiwa na brochure iliyokunjamana na habari nyingi kuliko mtu yeyote alivyokuwa ameomba.
“Baba! Shark ana rows za meno, si tu meno! Na wengine wakipoteza meno yanarudi!”
Salim akasema, “Kwa hiyo ulikuwa sahihi. Unajua kuliko mimi.”
Alya akang'aa.
“Na niliona turtle mkubwa hivi.”
Akaeneza mikono.
Mama Rahma, aliyekuwa amekuja kusikia report ya trip, akasema, “Huyo turtle alikuwa mkubwa kuliko baba yako pia?”
Alya akafikiria kwa umakini.
“Labda.”
Wote wakacheka.
Baadaye, Alya alipolala, Salim aliweka brochure yake karibu na form ya trip ambayo Nuru alikuwa amehifadhi.
Form ilikuwa na tarehe ya mwisho ya malipo.
Brochure ilikuwa na alama za vidole vya Alya na kona iliyochanika.
Salim alifikiria jinsi alivyokuwa karibu kugeuza pesa hiyo kuwa session nyingine ya Tunu.
Hakutaka kuishi maisha yake akijichapa kwa hilo kila siku.
Lakini hakutaka pia kusahau.
Nuru akaja na kusimama pembeni yake.
“Unafikiria nini?”
“Kwamba uaminifu ni boring.”
Nuru akatabasamu.
“Ni vizuri.”
“Lakini lazima ufanywe kila wiki.”
“Ndiyo.”
“Hauna completion stage?”
Nuru akacheka.
“Hapana. Pole.”
Salim akaweka brochure ndani ya drawer.
Kesho angefungua duka tena.
Angeandika cash tena.
Angeuliza supplier tena.
Angeangalia reserve tena.
Hakukuwa na hatua ya mwisho.
Kulikuwa na siku inayofuata.
---