Daniel na Peter walikaa kwenye benchi la mbao karibu na duka la simu lililokuwa nje ya kituo cha teksi. Hawakuja kutafuta mtu kwa nguvu. Rose alikuwa amewaonya kwamba kuuliza jina la mpokeaji hakuwapa ruhusa ya kufungua akaunti ya mtu mwingine, na Moses alikuwa amesisitiza kwamba ushahidi wa maana haupaswi kuanza na kosa jingine.
Peter aliweka risiti yake juu ya benchi. “Hii ndiyo nilipata baada ya kutuma pesa ya kwanza.”
Daniel aliisogeleza bila kuigusa. Jina la biashara lilikuwa Kivu Placement Services. Chini yake kulikuwa na namba ya simu iliyoishia 447, lakini kwenye ujumbe ambao Peter alimtumia siku ile, namba ya Charles iliishia 219.
“Ulituma kwa namba gani?” Daniel akauliza.
“219. Charles alisema 447 ni ya accountant wake.”
“Na risiti ina 447.”
Peter akavuta pumzi. “Nilituma mara mbili. Ya kwanza kwa 219, ya pili kwa 447. Nilidhani ni hatua mbili tofauti.”
Daniel alifungua daftari lake, akaandika tarehe na kiasi bila kuonyesha mshangao. Alikuwa amejifunza kwamba mshangao wa haraka ulimfanya mtu mwingine ajifiche. Peter alimtazama kwa muda, kana kwamba alitaka kujua kama Daniel angemshambulia kwa kutokuwa makini.
“Ulipewa maelezo gani?”
“Charles alisema malipo ya kwanza ni ya kufungua file. Ya pili ni ya confirmation baada ya district kuipokea.”
“Aliandika hivyo?”
Peter akatoa simu. Alifungua mazungumzo yaliyokuwa yamehifadhiwa kwenye folder la screenshots. Ujumbe wa Charles ulikuwa mfupi: *Tuma kwa namba hii leo. Usichelewe, nafasi huwa haingoji.* Chini yake kulikuwa na picha ya namba 219. Baada ya siku nne, Charles alimtumia ujumbe mwingine: *Confirmation iko kwenye account ya office, tumia 447.*
Daniel aliomba Peter asogeze simu. Hakunasa screenshot mpya; aliandika jina la file na tarehe kwenye daftari. “Tunaweza kuomba confirmation ya transaction kutoka kwa agent. Hatuwezi kumwita mtu huyu mwizi kwa sababu jina limebadilika. Tunahitaji kuonyesha namba, tarehe na maelezo yaliyotumwa.”
Peter alicheka kwa uchungu. “Ukiwa unazungumza hivi, unafanya ionekane kama mimi ndiye mtu aliyefanya makosa yote.”
“Nimeingia darasani kwako nikidhani umeiba kazi yangu,” Daniel alisema. “Nilifanya makosa yangu pia. Sasa hatuwezi kuunda file itakayotusaidia kwa kuficha sehemu zinazotuumiza.”
Walifika kwa wakala wa simu mwenye kiosk ya kijani. Peter alitoa kitambulisho na transaction reference. Wakala akakagua kwenye mashine, akamwambia kwamba jina la mpokeaji lililoonekana kwenye mfumo halikuwa Kivu Placement Services. Lilikuwa jina la mtu binafsi, *L. Ssenfuma*. Namba 447 nayo ilikuwa imesajiliwa kwa jina tofauti na 219.
“Mnaweza kutupatia printout?” Peter akauliza.
“Ninaweza kuthibitisha transaction kwa mhusika aliyelipa,” wakala alisema. “Lakini siwezi kuwapa taarifa za akaunti nyingine zaidi ya zilizo kwenye risiti yenu.”
Peter aliweka kidole kwenye risiti. “Hii inatosha kuthibitisha kwamba nilituma.”
“Inathibitisha ulituma. Haithibitishi kwamba watu hawa ni mtandao mmoja,” Daniel akamkumbusha.
Wakala akawapigia stamp nakala ya Peter. Daniel aliomba ya pili iandikwe kwamba jina la mpokeaji lilikuwa lile lililo kwenye mfumo wa transaction. Alipoona Peter akisita, Daniel akamwambia kwamba nakala hiyo haikuwa ya kumlinda Daniel peke yake. Ikiwa Charles alikuwa ametumia majina ya watu wengine, tofauti hiyo ingekuwa muhimu.
Walipotoka, Peter alisimama kando ya barabara. “Nililipa extra kwa sababu nilitaka kuhamishwa kabla ya muhula kuanza.”
Daniel hakusema chochote.
“Nilijua namba ilikuwa tofauti. Nilidhani kampuni ina account nyingi. Sikutaka kuuliza kwa sababu nilikuwa nimekwishaambia watu kwamba nimepata nafasi.”
Huo ulikuwa ushahidi ambao ungeweza kumuumiza Peter mbele ya paneli. Alisema hivyo mwenyewe, bila Daniel kumsukuma. Daniel akaandika: *Peter alijua namba ilibadilika; hakujua maana yake.*
Simu ya Peter iliita. Charles alikuwa ametuma ujumbe mpya: *Usifanye mambo yawe makubwa. Jina la mpokeaji ni la accounting. Ukifuata taratibu, utapoteza nafasi.*
Peter alitaka kujibu, lakini Daniel akaweka mkono juu ya daftari, si juu ya simu.
“Usimjibu sasa,” alisema. “Hifadhi ujumbe, kisha wewe mwenyewe upeleke malalamiko yako. Si mimi nitakayekusemea.”
Peter alifungua portal ya malalamiko, akaanza kujaza fomu akiwa bado amesimama karibu na kiosk. Kila swali lilipomlazimisha kutaja malipo, tarehe na ahadi alizopewa, uso wake ulizidi kuwa mzito. Daniel aliona kwamba kuwasilisha malalamiko hakukuwa ushindi kwake; kulikuwa kukubali kwamba uhamisho alioutaka ungeweza kuanguka pamoja na uongo uliomleta.
Peter alibonyeza *submit*, akahifadhi reference number, kisha akamtazama Daniel. “Sasa nikikosa nafasi, nitakuwa nimejiletea mwenyewe.”
“Huenda,” Daniel alisema. “Lakini sasa hakuna mtu atakayeweza kusema ulitengeneza receipt baada ya tukio.”
Peter alikaa tena kwenye benchi. Alifungua file lake la transfer, akatoa nakala ya tangazo la nafasi ya Mwangaza na kuiweka karibu na risiti. Kwenye tangazo hakukuwa na jina lake, wala maelezo ya mtu aliyempa Charles mamlaka. Alisema aliliona kwenye group la walimu waliokuwa wakitafuta nafasi, kisha Charles akamwambia kwamba kulikuwa na “muda mfupi wa kuchukua hatua.”
Daniel aliandika sentensi hiyo, lakini akaweka alama ya kuuliza pembeni. “Hatuwezi kuweka pressure kama fact mpaka ujumbe uonekane.”
“Nina message,” Peter alisema. “Nilifuta kwenye simu yangu, lakini Charles aliituma kwa email baada ya kusema WhatsApp ilikuwa inasumbua.”
Aliitafuta. Email ilikuwa fupi, lakini ilikuwa na kichwa *Final opening before names close*. Chini yake, Charles aliandika kwamba Peter asimshirikishe mtu mwingine kwa sababu watu wengi walikuwa tayari wanangoja. Daniel alimuuliza kama alikuwa amelipa kwa kutegemea sentensi hiyo.
“Ndiyo,” Peter akasema. “Nilidhani ukichelewa, nafasi itachukuliwa.”
Daniel akafunga daftari. “Hiyo ni muhimu. Si kwa sababu inakufanya uwe mjinga, bali kwa sababu inaonyesha ulisukumwa kufanya uamuzi kabla hujauliza maswali.”
Peter akamtazama. “Na wewe ulisukumwa na nini?”
Daniel alitazama majengo ya shule yaliyokuwa mbali nyuma ya barabara. “Hofu ya kuonekana nimepoteza kazi yangu. Ndio maana nilikuita mwizi kabla sijakuta nakala ya barua.”
Kwa muda hawakuzungumza. Kelele za magari zilipita mbele yao, na kiosk iliendelea kuwapokea wateja waliokuwa na mahitaji ambayo hayakuhusu barua za uhamisho. Daniel aligundua kwamba wawili hao hawakuwa wameanza kuwa washirika kwa kuaminiana. Walikuwa wameanza kwa kukubali kwamba kila mmoja alikuwa na sehemu ya ukweli isiyomfurahisha.
Peter akafungua ujumbe wa confirmation, akauonyesha Daniel kwa mara ya mwisho. Jina la mpokeaji kwenye receipt lilikuwa tofauti, lakini lilikuwa tayari limeonekana kwenye malalamiko ya mwalimu mwingine.
---