Kikao cha mwisho cha mazungumzo kilifanyika katika ofisi ya msimamizi wa mali ambaye Bwana Kenga alipendekeza, mahali ambapo fedha yoyote ya recovery ingeweza kupokelewa na kugawanywa kwa utaratibu uliokubaliwa badala ya kupita tena kwenye akaunti ya mtu binafsi.
Mezani kulikuwa na orodha iliyosasishwa: balance zinazoweza kuthibitishwa, positions zilizoweza kufungwa, share ya ghala la Hassan, gari, madeni ya biashara na madai ya washiriki waliokuwa wamejiunga rasmi. Hakukuwa na ahadi ya asilimia mia moja.
Hassan alikuja akiwa na wakili wake. Hilo halikuwashangaza. Wakili alipitia kila kipengele na kupinga lugha iliyosema thamani “iliyofichwa” kwa share ya ghala. Wakaibadilisha kuwa “haikuwasilishwa kwenye orodha ya awali.” Juma aliona umuhimu wa maneno sahihi tena.
Pendekezo la Hassan lilikuwa kulipa Juma kwanza kiasi fulani ili “kupunguza mgogoro wa msingi.” Juma akakataa.
“Utaacha pesa mezani kwa sababu ya hao?” Hassan aliuliza.
“Siwaachi kwa ajili yao. Nataka mfumo ambao hauhitaji wewe kuchagua nani unampenda zaidi leo.”
Msimamizi akaonyesha formula ya muda ya malipo ya sawia kwa madai yaliyothibitishwa, subject kwa gharama na makubaliano ya mwisho. Hakuna mtu aliyelazimishwa kuikubali papo hapo. Wale waliokubali wangesaini. Wale waliotaka kwenda mahakamani wangehifadhi haki zao.
Omari alitaka asilimia kubwa kwa sababu aliweka fedha mapema. Musa alisema alipoteza deposit ya kiwanja kwa sababu ya mgogoro na alitaka hiyo iongezwe. Bwana Kenga aliwatenganisha: madai ya investment na hasara nyingine lazima yathibitishwe na kushughulikiwa kwa msingi wake, si kuchanganywa ili formula ionekane ya haki kihisia.
Juma alikubali kupokea recovery kwa utaratibu uleule wa madai yaliyothibitishwa. Mariam alikuwa amekaa nyuma, lakini alijua uamuzi huo ulikuwa wao wote. Hakuna fedha ya recovery ingeingia kwenye mpango mpya. Ingeenda kwenye akaunti ya familia ambayo wote wawili waliweza kuona.
Baada ya mapumziko, Hassan alimfuata Juma kwenye korido. “Unajua mwisho wa hii ni nini?”
“Hasara.”
“Urafiki.”
Juma alitazama rafiki yake wa miaka ishirini. “Urafiki ulianza kuumia kabla sijajua. Uliponitumia balance ambayo haikuwa statement na ukajua sitaweza kuingia kwenye account, ulikuwa tayari umebadilisha kitu.”
Hassan alishusha macho. “Nilikuwa naogopa kusema nimepoteza.”
“Najua aibu hiyo.”
“Basi nisamehe.”
Juma alikaa kimya. “Kuelewa si sawa na kusamehe leo. Na kusamehe si sawa na kufuta deni.”
Hassan hakupenda jibu hilo, lakini hakupigana nalo.
Walirudi ndani. Wakili wa Hassan akatoa schedule ya mali na madeni iliyokuwa imeongezwa share ya ghala, gari na accounts zilizotajwa. Bi. Nuru alibainisha vitu ambavyo bado vinahitaji valuation. Msimamizi akaweka tarehe za hatua: kuuza au kuweka chini ya usimamizi asset fulani, kufunga positions kwa njia iliyoandikwa, na kuweka malipo yote kwenye account ya recovery.
Hassan alisoma schedule polepole. “Nikitia saini, hii ndiyo record?”
“Ni record ya kile unachokiri leo,” Bwana Kenga alisema. “Mabadiliko yatakuwa kwa maandishi.”
Hassan akachukua kalamu. Mkono wake ulisita kwenye mstari wa mwisho. Juma hakumhimiza. Huu haukuwa wakati wa ushindi wa rafiki juu ya rafiki; ulikuwa wakati wa mtu kuweka jina lake chini ya hesabu ambayo picha hazingeweza kubadilisha.
Msimamizi wa mali alieleza pia kwamba recovery account haitakuwa chini ya Juma, Omari wala Hassan. Statements za receipts na distributions zitatolewa kwa washiriki wanaohusika, na kila malipo yatakuwa na reference inayolingana na schedule. Juma alihisi irony: kitu alichohitaji tangu mwanzo—account inayoonekana na rule ya custody—kilikuwa sasa sehemu ya njia ya kutoka.
Hassan alipoona fees za usimamizi, alikasirika. “Pesa nyingine zinapotea kwa makaratasi.”
Bi. Nuru akasema, “Gharama inayoonekana inaweza kulinganishwa na risk. Tatizo la zamani si kwamba kulikuwa na fee ndogo au kubwa; ni kwamba watu hawakuweza kuona structure.”
Washiriki walijadiliana kuhusu order ya liquidation. Wengine walitaka kila position ifungwe mara moja. Wengine walitaka muda. Msimamizi alisema uamuzi ufuate authority ya makubaliano na valuation, si kura ya hasira. Juma hakutoa maoni kwenye instrument ambazo hakuelewa. Alijikita kwenye principle: hakuna participant atapokea private side payment nje ya schedule bila disclosure inayotakiwa.
Hassan alimpa tena nafasi kwenye mapumziko. “Ninaweza kukutumia kiasi leo kutoka kwa ndugu yangu. Halafu jina lako liondoke kwenye list.”
Juma aliuliza, “Hiyo itakuwa repayment yako binafsi?”
“Ndiyo.”
“Na wengine watajua?”
Hassan akakunja uso. “Kwa nini lazima wajue kila kitu?”
“Kwa sababu private preference ndiyo sehemu ya tatizo. Kama repayment binafsi inaruhusiwa chini ya agreement na inaathiri claim, iwe recorded. Sitachukua nyuma ya mlango.”
Hassan akaondoka bila kujibu.
Mariam alipomsikia baadaye, alisema, “Hii si kuhusu kuwa fair saint. Ni kuhusu kutorudi kwenye mfumo wa mtu mmoja kuchagua nani analipwa.” Juma akakubali.
Kabla ya saini, kila mshiriki alipokea summary ya claim yake mwenyewe na formula ya distribution. Musa akagundua kiasi chake kilikuwa tofauti kidogo na alichokumbuka; statement ilionyesha correction. Wakairekebisha kabla ya schedule kufungwa. Huo ndio ulikuwa ushindi wa kweli wa boring paperwork: kosa liligunduliwa kabla halijawa ugomvi mpya.
Kabla ya ratiba kusainiwa, msimamizi aliuliza kila mtu kama anaelewa kuwa proportional recovery inaweza kumaanisha kupokea chini ya principal yake. Hakutaka saini kutoka kwa mtu anayesikia tu neno *recovery*. Juma alisema anaelewa. Musa aliuliza maswali mawili zaidi. Omari aliomba muda wa kupiga simu kwa mshauri wake. Hakuna aliyesukumwa kwa sababu kikao kimechukua muda. Juma aliona tofauti na siku yake ya kwanza ya transfer, wakati “dirisha linafungwa” lilikuwa sehemu ya shinikizo. Hapa kuchelewa kwa dakika ishirini kulionekana kama haki, si hatari.
Baada ya saini, hakuna malipo yaliyofanywa papo hapo. Msimamizi alisema kwanza atathibitisha account ya recovery na taarifa za asset. Hassan alionekana kukerwa na hatua nyingine ya kusubiri, lakini Juma hakuomba shortcut hata kwa kiasi kidogo. Walipokea receipt ya kusajili claim na tarehe ya update inayofuata. Juma aliweka karatasi hiyo kwenye jalada. Tofauti na screenshot za zamani, haikuonyesha faida. Ilionyesha tu process—na kwa sasa hiyo ilitosha.
Hassan alisaini ratiba ya mali na madeni.
#