Siku ya nne baada ya kuhamia kwa Salma, Mariam alifika Ofisi ya Makazi ya Bandari Mashariki kabla mlango haujafunguliwa.
Kulikuwa tayari na watu kumi na mmoja kwenye foleni. Wengine walikuwa na mafolder ya plastiki kama yake. Mzee mmoja alikuwa ameshika barua yenye stamp ya zamani. Mwanamke aliyevaa hijabu ya kijivu alikuwa akizungumza kwa simu kuhusu deposit iliyolipwa miezi mitano iliyopita. Kila mtu alionekana kuwa na karatasi iliyokuwa na maana kubwa kwake na isiyo na maana kwa mfumo mpaka zamu yake ifike.
Tunu alikuwa shule. Mariam alikuwa ameacha kibanda chake kikiwa kimefungwa hadi mchana. Kila dakika aliyokaa pale ilikuwa mshahara ambao haukuingia.
Mlango ulipofunguliwa, waligawiwa namba.
Mariam alipata 27.
Alikaa kwenye benchi la chuma na kuweka folder mapajani. Ndani kulikuwa na vitu vitatu alivyovikagua mara mbili: kadi ya priority yenye stamp ya kijani, risiti ya amana, na nakala ya demolition notice yenye uthibitisho wa BM-P-0417.
Screen kubwa ukutani ilikuwa inaonyesha matangazo ya Makazi ya Tumaini.
PHASE ONE — HANDOVER IN PROGRESS. PHASE TWO — REGISTRATION OPEN. UPGRADE OPTIONS AVAILABLE.
Chini yake kulikuwa na picha za apartments zenye tiles nyeupe, balcony ndogo na watu waliotabasamu kana kwamba hakuna aliyewahi kulala kwa dada yake akisubiri namba ya nyumba.
Namba 27 ilipoitwa, Mariam alikwenda dirisha la tatu.
Afisa aliyekaa pale alikuwa mwanamke mwenye badge iliyoandika RUKIA MASANJA.
“Jina?”
“Mariam Jengo.”
“Priority number?”
“BM-P-0417.”
Rukia aliingiza namba kwenye system.
Uso wake haukubadilika, lakini mouse ilisimama.
“Umeshalipa deposit?”
Mariam akasogeza risiti kupitia tundu la kioo.
Rukia aliangalia risiti, kisha screen, kisha risiti tena.
“Payment ipo.”
“Na unit?”
Rukia alibonyeza tab nyingine.
Kimya.
Mariam akasema, “Nimeambiwa priority yangu active.”
“Ndiyo.”
“Basi unit yangu iko wapi?”
Rukia akasogeza screen kidogo upande wake mwenyewe, kana kwamba angle ingeweza kubadilisha taarifa.
“Kwenye phase one, status inaonyesha sold out.”
Mariam hakusikia vizuri kwa sekunde moja.
“SOLD OUT?”
“Ndiyo.”
“Lakini mimi nililipa kabla demolition.”
“Ninaona.”
“Na nimepewa priority.”
“Ninaona pia.”
“Basi sold out ina maana gani kwangu?”
Rukia akavuta pumzi. “Ina maana allocations za phase one zimefika mwisho wa units zilizopo kwenye mfumo wa sasa.”
“Na priority yangu?”
“Bado active.”
Mariam alitazama kioo kati yao.
“Unaniambia niko kwenye foleni ya kwanza lakini nyumba zote zimeisha.”
“Naelewa inaonekana hivyo.”
“Haionekani. Hivyo ndivyo ulivyosema.”
Watu wawili nyuma ya Mariam waligeuka kusikiliza.
Rukia akashusha sauti. “Kuna option ya phase two. Kuna units mpya.”
“Bei?”
“Ziko juu kidogo.”
“Kiasi gani juu?”
Rukia akataja range.
Mariam alihisi tumbo likikaza. Kiasi cha kuongeza kilikuwa karibu sawa na deni alilobaki nalo SACCO pamoja na miezi kadhaa ya transport ya Tunu.
“Sina hiyo pesa.”
“Basi unaweza kusubiri review ya remaining priority cases.”
“Review lini?”
“Hakuna tarehe confirmed.”
Mariam akafungua folder.
“Hii risiti ina tarehe. Hii barua ina tarehe. Hii demolition notice ina tarehe. Kwa nini jibu lenu pekee halina tarehe?”
Rukia hakujibu mara moja.
“Mama Mariam, mfumo ulihamishwa kutoka platform ya zamani. Kuna records ambazo zinaendelea kusafishwa.”
“Je, payment yangu ilipotea?”
“Hapana. Ipo.”
“Priority yangu ilipotea?”
“Hapana. Ipo.”
“Unit ilipotea?”
“Siwezi kusema hivyo bila audit.”
“Basi niandikie hilo.”
Rukia akakunja uso kidogo. “Niandike nini?”
“Kwamba payment confirmed, priority active, lakini allocation haionekani.”
“Ninaweza kukuambia verbally.”
“Nimeshajifunza verbally haibebi godoro.”
Rukia alimtazama kwa muda. Hakukasirika. Alionekana kuchoshwa na conflict ambayo hakuianzisha lakini ilikaa kwenye dirisha lake kila siku.
“Mariam, kuna watu wengi.”
“Ndiyo. Ndiyo maana nataka nisiondoke hapa nikiwa na sentensi ambayo kesho mtu mwingine atasema haikusemwa.”
Rukia akachukua risiti na kuandika reference yake kwenye karatasi ndogo ya service note.
“Sitakuandikia ‘unit missing’ kwa sababu sijathibitisha hilo.”
“Sijaomba.”
“Na sitaandika system error bila technical review.”
“Sijaomba hiyo pia.”
“Basi unataka nini?”
“Facts zako.”
Rukia akakaa nyuma kidogo.
Mariam akaorodhesha kwa vidole.
“Payment ipo.”
“Ndiyo.”
“Priority ipo.”
“Ndiyo.”
“Allocation haionekani kwenye screen yako.”
Rukia alikaa kimya sekunde moja.
“Ndiyo.”
“Basi hiyo ndiyo niandikie.”
Rukia alichukua stamp ya mezani lakini bado hakuiweka kwenye karatasi.
“Unajua ukianza complaint rasmi, inaweza kuchukua muda.”
“Na nisipoanza?”
“Unaweza kusubiri batch inayofuata.”
“Kwa muda gani?”
“Hakuna guarantee.”
Mariam akafunga folder.
“Basi tayari nina muda. Sijui tu mwisho wake.”
Rukia alimwangalia kwa makini zaidi sasa.
“Unakaa wapi?”
“Kwa dada yangu.”
“Watoto?”
“Binti mmoja. Ana exam term.”
“Biashara?”
“Tailoring. Nimefunga kibanda asubuhi kuja hapa.”
Rukia aliangalia foleni nyuma yake. Kisha akavuta service note karibu.
Aliandika kwa mkono, si kwa printer.
Mariam hakusoma mpaka Rukia amalize na kuweka initials.
Kabla hajampa, Rukia akasema, “Hii si allocation. Ni note ya hali unayoonekana nayo leo.”
“Ndivyo nataka.”
Mariam alisoma.
Payment confirmed. Priority record active. Allocation not found on current view.
“Na stamp?” Mariam aliuliza.
Rukia akavuta stamp nyekundu ya help desk na kuipiga chini ya note.
THIBITISHO LA HUDUMA.
Mariam akaweka karatasi ndani ya folder lake.
“Hatua inayofuata?”
“Unaweza ku-file review request. Attach receipt, priority card, demolition verification na hii note.”
“Nuru ya kesi?”
“Utapewa baada ya submission.”
Mariam akaandika kwenye notebook.
Rukia akasema, “Na usinukuu kama nimesema kuna fraud.”
Mariam akamwangalia. “Sijasema fraud.”
“Watu wakikasirika wanapenda kuongeza maneno.”
“Mimi nataka kupunguza mpaka yabaki yanayoweza kuthibitishwa.”
Rukia akamwangalia kwa muda, kisha akaonyesha dirisha la forms.
“Taja ‘allocation trace request’, si general complaint. Itafika sehemu sahihi zaidi.”
Mariam alichukua form.
Alipotoka, jua lilikuwa kali na simu yake ilikuwa na missed calls saba. Wateja watatu. Salma mara mbili. Tunu mara moja. Na number isiyojulikana.
Alimpigia Tunu kwanza.
“Uko sawa?”
“Niko school. Nilikuwa nataka kujua umeipata?”
“Bado.”
“Wamesema nini?”
Mariam alisita.
“System inasema phase one sold out.”
Tunu alikaa kimya upande wa pili.
“Basi sisi tuko wapi?”
“Hilo ndilo nataka waandike.”
“Umeanza tena na karatasi.”
“Ndiyo.”
“Okay.”
Sauti ya Tunu haikuwa ya kukata tamaa. Ilikuwa mbaya zaidi: alikuwa ameanza kutarajia kwamba jibu la mama yake lingekuwa process, si nyumba.
Mariam alirudi kibandani saa saba na dakika ishirini. Wateja wawili walikuwa wameondoka. Mmoja aliacha ujumbe kwamba angeenda kwa fundi mwingine. Mariam aliweka hasara hiyo kwenye daftari bila drama: customer lost — morning closure for housing office.
Jioni, baada ya kumaliza alterations chache, alifungua service note tena. Alisoma stamp. Akalinganisha na risiti ya amana na kadi ya kijani.
Karatasi tatu. Mfumo mmoja. Jibu lisilokamilika.
Lakini sasa contradiction haikuwa kwenye simu ya Mariam pekee.
Rukia anaandika kwa mkono: “Payment confirmed; allocation not found.”
---