Zahara alikuwa na wakati mgumu sana. Siku tatu zilikuwa zimepita tangu Malaika Empire kutangaza rasmi kuanza kwa shindano lao, na ofisi yake ilikuwa imejaa makaratasi, rangi zilizomwagika, na michoro iliyochorwa vibaya.
Alitupa kalamu yake kwenye meza kwa hasira na kusugua uso wake. Michoro aliyokuwa amejaribu kuifanya ilionekana kama takataka.
Hakuwa na ubunifu wowote, na uwezo wake wa kuchanganya rangi ulikuwa mbaya sana.
Mipango yake ya kuajiri mbunifu wa siri iligonga mwamba baada ya wabunifu wote wazuri aliowatafuta kumwambia kuwa wameajiriwa na makampuni mengine ghafla (hili lilikuwa kazi ya Sofia wa Amina).
"Nifanye nini sasa?"
Zahara alijilalamikia, machozi ya hasira yakimlenga.
"Juma anategemea nishinde hili.
Baba yake ameweka pesa zote kwenye kampeni yangu.
Nikishindwa hata kufuzu hatua ya mchujo, Juma ataniacha.
Atagundua kuwa sina kipaji."
Alisimama na kuanza kutembea huku na huko. Ili kuondoa msongo wa mawazo, aliamua kwenda kwenye nyumba ya wazazi wake. Alihitaji kuchukua baadhi ya vitu vyake vya zamani ambavyo alifikiri vingempa 'msukumo' (inspiration).
Alipofika kwenye nyumba yao kubwa, alipanda moja kwa moja hadi kwenye chumba cha stoo, ambapo vitu vya zamani vilihifadhiwa.
Alipokuwa akipakua maboksi, jicho lake lilianguka kwenye boksi moja lililoandikwa "Vitu vya Amina."
Baada ya Amina kuondoka na kwenda kuishi kwenye chumba cha kupanga miaka iliyopita, familia ya Zahara ilikusanya vitu vyake vichache vilivyosalia na kuvitupa stoo.
Zahara alipiga teke lile boksi kwa dharau, lakini ghafla, kitabu kimoja kigumu cheusi kilianguka kutoka ndani ya boksi hilo.
Zahara aliinua kile kitabu. Jalada lake lilikuwa limechakaa kidogo.
Alifungua ukurasa wa kwanza, na macho yake yalipanuka kwa mshangao.
Michoro iliyokuwamo ndani ya kile kitabu haikuwa ya kawaida.
Ilikuwa ni michoro ya nguo za kike, lakini ilikuwa na uhai, umaridadi, na mtindo ambao Zahara hakuwahi kuuona maishani mwake.
Mistari iliyochorwa ilikuwa na usahihi wa hali ya juu, rangi zilikuwa zimepangwa kwa utaalamu mkubwa sana unaovutia hisia za mtu anayetazama.
Ubunifu huu ulikuwa ni wa kisasa, wenye kuchanganya utamaduni wa Kiafrika na umahiri wa kiulaya kwa namna ambayo ilikuwa kamili.
Zahara aliendelea kugeuza kurasa kwa mikono inayotetemeka.
"Haiwezekani..." alinong'ona.
"Hizi ni kazi za Amina?
Huyu msichana maskini mjinga?
Hapana, labda aliiba michoro hii kutoka kwenye magazeti ya zamani."
Lakini alipoangalia kwa makini, kila mchoro ulikuwa na saini ndogo iliyojificha chini kwenye kona: *'A.'*
Moyo wa Zahara ulidunda kwa kasi.
Alikuwa ameshikilia dhahabu mikononi mwake.
Hii michoro ilikuwa mikali sana, kiasi kwamba ingeweza kushinda shindano lolote duniani.
Na kwa kuwa Amina aliondoka na kuiacha hapa miaka iliyopita, ina maana alikuwa ameikataa au kuisahau.
"Yule mjinga haelewi thamani ya alichonacho," Zahara alitabasamu kwa uovu, akishika kitabu kile kifuani mwake kama hazina kuu.
"Lakini mimi ninaelewa.
Amina, kwa kuwa ulikuwa hutaki kunipa zawadi ya harusi, nimeichukua hii.
Kazi hii si yako tena.
Hii ni yangu."
Alikimbia kurudi kwenye gari lake na kuelekea moja kwa moja ofisini kwake. Alikaa kwenye meza na kuanza kupiga picha michoro hiyo.
Aliamua kubadilisha saini ya 'A.' na kuweka saini yake ya 'Z.'.
Hata hivyo, Zahara hakugundua jambo moja dogo: Ukurasa wa mwisho wa kitabu kile ulikuwa umechanwa.
Mchoro wa mwisho, ambao ungekuwa kilele (masterpiece) cha mkusanyiko huo wa nguo, ulikosekana.
Lakini Zahara, akiwa mjinga na asiyejua mengi kuhusu sanaa ya ngazi za juu, hakujali. Alikuwa na michoro kumi bora kabisa, na hiyo ilitosha.
Usiku huo, Zahara alimtuma barua pepe ya siri yenye michoro hiyo kwenye ofisi za Malaika Empire kwa ajili ya mchujo wa awali wa shindano.
Katika chumba cha kifahari kule Karen, Amina alikuwa amekaa mbele ya kompyuta yake, akicheza na kioo cha mvinyo, huku Sofia akiwa kwenye skrini akitabasamu.
"Bosi, tumepokea wasilisho la Zahara," Sofia alisema, akibonyeza kitufe na kutuma picha hizo kwenye kompyuta ya Amina.
"Ni michoro yako ya zamani, 'Mkusanyiko wa Machozi ya Jangwani' (Tears of the Desert Collection)."
Amina aliangalia michoro yake mwenyewe ambayo ilikuwa imebandikwa saini mbaya ya Zahara. Alitikisa kichwa chake kwa masikitiko ya kejeli.
"Zahara anathubutu kabisa kuiba michoro yangu na kuituma kwangu.
Ni kiwango gani cha ujinga huu?"
"Tunaikataa maombi yake, Bosi?" Sofia aliuliza, akiwa tayari kufuta jina la Zahara.
"Hapana!"
Amina alisema kwa sauti kali lakini yenye kufurahishwa.
"Mkubalie.
Mtumie barua ya pongezi.
Mwambie michoro yake imewashangaza majaji wote na kwamba anapewa tiketi ya moja kwa moja ya kuingia kwenye fainali kuu ya onyesho la fasheni.
Mwache afikiri yeye ni malkia mpya wa ulimwengu huu."
Amina aliinuka, akitazama mji wa Nairobi uliokuwa ukiwaka taa kwa mbali.
"Mruhusu aalike watu wote muhimu jijini, vyombo vya habari, na zaidi ya yote, mruhusu Juma atangaze ushindi wao mbele ya kila mtu.
Hapo ndipo nitakapoingia."
Kwenye ghorofa ya juu ya Jumba la jiji, mandhari ya jiji la Paris ilionekana kwa uwazi kupitia madirisha ya vioo. Majadiliano kuhusu usambazaji wa bidhaa hizo katika maduka ya kimataifa yalifikia hatua ya mwisho.
Washirika wa kibiashara walionyesha kuridhishwa kabisa na ubora wa sampuli zilizowasilishwa mbele yao.
Kazi hii ngumu ilianza kuzaa matunda yaliyotarajiwa na kila mtu.
Sehemu hii ya nambari 5 ilithibitisha rasmi maendeleo ya mradi huu wa fasheni bila kuacha shaka yoyote.
Wafanyakazi wote walionyesha nidhamu ya juu sana iliyosaidia kufanikisha mradi huo mkubwa wa fasheni barani Afrika na Ulaya. Kazi za mikono zilizofanywa na mafundi wa kienyeji zilivutia wateja wengi waliotembelea duka kuu la kitalii siku hiyo.
Uongozi wa kampuni ulitoa shukrani za dhati kwa wadau wote walioshiriki katika kufanikisha onyesho hili kubwa ambalo limeleta sifa kubwa kwa sekta ya fasheni. Matumaini mapya yalianza kuonekana.
Wafanyakazi wote walipata fursa ya kujivunia mchango wao katika mradi huu ambao uliweka historia mpya katika sekta ya nguo nchini.
Maudhui ya nguo hizi yaliweka msisitizo katika kulinda mazingira na kutumia vitambaa vya asili vinavyovumilia hali ya hewa.