Salim hakuchagua mgahawa kwa bahati. Mhudumu alimjua kwa jina, meneja alikuja kumsalimia, na meza yao ilikuwa karibu na dirisha lenye bahari. Alitaka Amina akumbuke kwamba Mombasa ilikuwa na watu waliomjua yeye, si yeye Amina.
“Ulikuwa unapenda prawns hapa ukiwa mdogo,” alisema.
“Sikumbuki.”
“Kwa sababu Nairobi imekufundisha kusahau.”
Amina hakujibu mtego huo. Alifungua daftari na kuweka kalamu juu yake. “Nimekuja kusikia explanation ya Kisiwa Heritage.”
Salim alieleza kuhusu mafundi waliotaka malipo ya haraka, suppliers wasiotoa invoices nzuri na repairs zilizohitaji mtu mmoja kufanya maamuzi. Baadhi ya maelezo yake yalikuwa yanawezekana. Amina aliyaandika yote, hata yale yaliyomsaidia.
“Kwa hiyo kampuni ilifanya management?”
“Ndiyo.”
“Na repairs?”
“Wakati mwingine.”
“Na kwa nini beneficiary contact inarudi kwako?”
Salim akavuta glasi yake karibu. “Nilisaidia kuanzisha arrangements.”
“Arrangement si ownership trail.”
Chakula kilipokuja, Salim alibadili mbinu. Alizungumza kuhusu Saada, kuhusu miaka ambayo familia ilimsaidia Amina kusoma, kuhusu watu waliokuwa tayari kusema amekuja kugawanya mali baada ya kifo. Kisha akataja asilimia ya mauzo ambayo angeweza kupewa kama professional fee.
Amina aliweka uma chini. “Hiyo fee imeidhinishwa na nani?”
“Naweza kuifanya iidhinishwe.”
“Hilo ndilo tatizo.”
Kwa mara ya kwanza uso wa Salim ukakosa upole. “Usijifanye safi kuliko familia yako.”
“Sijafanya hivyo. Nimekataa tu kulipwa ili nisome namba kwa namna unayotaka.”
Alipoondoka, hakuhisi ushindi. Alijua mtu aliyeshindwa kumnunua angejaribu kumsukuma. Notisi ya saa sabini na mbili ilipofika, ilithibitisha hilo.
Bahari View ilikuwa hoteli ya aina ambayo Salim alipenda: waiters waliokuwa wanamuita kwa jina, menu ndefu na meza zilizokuwa mbali vya kutosha kufanya kila mazungumzo yaonekane binafsi.
Amina alifika dakika tano mapema. Salim tayari alikuwa hapo.
“Amina,” alisema, akionyesha kiti. “Leo hakuna laptops.”
Amina akakaa na kuweka folder nyembamba mezani. “Hakuna laptop.”
Salim alitabasamu. “Hiyo folder ni nini?”
“Karatasi.”
Tabasamu likapungua kidogo.
Walipoagiza chai, Salim alianza na Saada. Alizungumza kuhusu miaka aliyomtunza, repairs alizosimamia, wapangaji waliopiga simu usiku, kodi za serikali na jengo lilivyokuwa “linakula pesa kama mtoto asiyeisha shule.”
Amina alimsikiliza bila kumkatiza. Baada ya dakika kumi, alitoa ukurasa mmoja.
“Kisiwa Heritage ililipwa milioni nne na laki nane ndani ya kipindi hiki.”
Salim akaitazama. “Ndiyo.”
“Scope ya kazi?”
“Management, repairs, procurement.”
“Kwa nini company address ni saluni?”
“Old registration address.”
“Kwa nini Hamza ni director?”
“Family vehicle. Hakuna sheria inayokataza.”
“Kwa nini beneficiary account moja ina contact number yako?”
Salim akamtazama kwa muda. “Sasa umefika kwenye simu?”
“Ndiyo.”
“Accountants walikuwa wanatumia namba yangu kwa notifications. Nilikuwa ninasimamia.”
“Pesa zilirudi kwako?”
“Usitumie lugha ya drama.”
“Ni swali.”
Salim akapinda kijiko kwenye kikombe. “Kampuni ilitusaidia kufanya kazi haraka. Ukienda kwa tender kila bomba linapovuja, nyumba ingeshafungwa.”
Amina akatoa invoice ya drainage. “Laki sita na themanini. Vifaa gani?”
“Siwezi kukumbuka kila screw.”
“Mkataba?”
“Utapewa.”
“Bank statement?”
“Utapewa.”
“Kabla ya sale?”
Salim akavuta pumzi. “Hapo ndipo unakosea. Sale ndiyo inatutoa kwenye hii mess. Ukichelewesha, deni linaendelea.”
“Na ukifunga sale kabla ya audit, hatutajua deni gani ni halali.”
“Familia haitaki audit ya mwaka mzima. Wanataka fedha.”
“Warithi wote wamesema hivyo?”
“Wengi.”
“Wapangaji?”
Salim akacheka. “Wapangaji si warithi.”
“Hapana. Lakini wana mikataba.”
“Contracts zina clauses.”
Amina aliona mazungumzo yakifika mahali Salim alitaka. Alikuwa hataki kujibu nyuma; alitaka kumvuta Amina mbele, kwenye hoja ya kwamba kuuza ni lazima.
“Basi,” Amina alisema, “nijibu swali moja. Kwa nini unaogopa delay ya wiki moja zaidi kuliko audit?”
Salim alitulia.
Waiter akaleta samaki na wali. Hakuna aliyegusa chakula.
“Sitaki familia ipoteze buyer mzuri kwa sababu ya kiburi chako,” Salim alisema.
“Kiburi changu hakiko kwenye balance sheet.”
“Lakini jina lako liko kwenye report. Na unajua lina thamani.”
Amina akamwangalia.
Salim alifungua simu yake, akasogeza screenshot ya draft ya distribution. “Nimezungumza na wengine. Ukisaini ndani ya siku mbili, nitahakikisha professional fee yako inalipwa vizuri. Zaidi ya hiyo, asilimia ndogo ya sale inaweza kwenda kwako kama compensation ya kazi na—”
Amina akainua mkono.
“Usiite compensation.”
“Ni kawaida familia kumshukuru mtu.”
“Baada ya report?”
“Kwa nini lazima uwe mgumu?”
“Kwa sababu unaweka asilimia ya mauzo mezani wakati ninauliza kuhusu account trail.”
Salim akavuta simu yake kurudi. “Unaona kila kitu kama rushwa.”
“Sijasema rushwa. Nimesema sitapokea.”
“Kila familia ina njia zake, Amina.”
Amina akafunga folder.
“Deni si mila.”
Salim akapiga meza kwa kidole kimoja. “Usifikiri Nairobi imekufanya uwe safi kuliko sisi.”
“Haijanifanya safi. Imenifanya nisaini vitu ninavyoweza kueleza kesho.”
Alisimama.
“Utapata letter yangu usiku huu. Sitathibitisha sale mpaka independent audit ikamilike.”
Salim hakusimama. “Utaachwa peke yako.”
Amina akachukua begi lake. “Nimewahi kuwa peke yangu.”
Alipofika kwenye parking, simu yake ilitetemeka. Email kutoka kwa wakala wa Bahari Crown. Subject: **Notice of Bid Closure**.
Alifungua.
Ofa ya mnunuzi ingeendelea kwa saa sabini na mbili tu. Baada ya hapo, deposit ingewekwa na mchakato wa closing kuanza.
Yusuf alipompigia dakika mbili baadaye, Amina tayari alikuwa akisoma attachment ya pili.
“Umeona?” Yusuf aliuliza.
“Ndiyo.”
“Saa sabini na mbili.”
Amina akatazama dirisha la mgahawa. Ndani, Salim alikuwa bado amekaa mezani, sasa akila polepole kama mtu ambaye deadline hiyo haikumshangaza.
“Hii ndiyo sababu alikuwa na haraka,” Amina alisema.
“Kesho ofisini kwangu saa mbili.”
“Nitakuwepo.”
Amina akafunga simu. Kwa mara ya kwanza, siku tatu alizojipa mwenyewe hazikuwa tena kipimo cha uvumilivu.
Zilikuwa zimegeuka mbio dhidi ya saa.
Kabla ya Amina kuondoka hotelini, Salim alibadilisha njia. Sauti yake ilishuka.
“Unajua mama yako hatakuwa na amani ukifanya hili public.”
Amina alirudisha begi kwenye kiti. “Usimtumie kama bei nyingine.”
“Si bei. Ni ukweli. Mariam alisaini. Ukivuta thread hii, yeye pia ataonekana.”
“Nimeshazungumza naye.”
Salim alionekana kushtuka kidogo. “Amesema nini?”
“Hilo ni kati yangu na yeye mpaka liwe relevant kwenye report.”
“Unaona? Hata wewe unalinda familia.”
“Hapana. Nalinda scope.”
Salim akacheka. “Maneno.”
Amina akamwangalia kwa muda. “Mjomba, kama ulikuwa unafanya repairs halali, nitaziweka kama repairs halali. Kama kuna deni halali, litaonekana. Sina interest ya kuifanya nyumba ionekane haina matatizo.”
“Basi kwa nini hunisadiki?”
“Kwa sababu sadaka na ukaguzi ni vitu viwili tofauti.”
Salim akapunguza macho. “Saada angechukia kuona familia mahakamani.”
“Saada pia aliuliza kuhusu mikopo.”
Kwa mara ya kwanza usiku huo, Salim hakujibu haraka. Huo ukimya ulimwambia Amina zaidi ya hotuba zake nyingi.
Alipotoka, alituma email rasmi akithibitisha kwamba amekataa incentive yoyote inayohusiana na sale na kwamba bado anasubiri documents. Ali-copy Mariam na Hamza. Hakutaka mazungumzo ya chakula yawe kumbukumbu ya watu wawili tu.
Usiku kabla ya kulala, aliandika kwenye conflict log yake kwamba offer ya Salim ilikuwa imekataliwa. Hakutaka kumbukumbu hiyo ibaki kwenye hisia pekee.
Amina alipoandika barua ya kukataa incentive, aliweka pia muhtasari wa maelezo aliyotoa Salim: Kisiwa Heritage ilitumika kwa procurement ya haraka; records zingetolewa; na sale ilikuwa urgent kwa sababu ya deni. Alimtumia Salim draft hiyo akiomba arekebishe factual errors, si kuidhinisha opinion.
Jibu lake lilikuwa: **You are twisting family conversation into evidence.**
Amina akajibu: **Ninarekodi maelezo yanayohusiana na ukaguzi. Tafadhali eleza kilichoandikwa vibaya.**
Hakupokea correction.
Mariam alipomuona usiku huo, aliuliza kama Salim alimpa pesa. “Alitoa proposal inayohusishwa na sale,” Amina akasema.
“Kiasi gani?”
“Si muhimu kwa sasa.”
“Kwangu ni muhimu.”
Amina akafikiria, kisha akamwonyesha screenshot ya distribution draft. Mariam alikaa kimya. “Aliwahi kufanya hivi kwa wengine,” alisema. “Kuwapa kitu ili wasiulize sana.”
“Una ushahidi?”
“Hapana. Ni hisia na kumbukumbu.”
“Basi usiiweke kama fact.”
Mariam akatabasamu kwa huzuni. “Nimeanza kujifunza lugha yako.”
“Usijifunze yote. Inachosha.”
Dakika baadaye notice ya saa sabini na mbili iliingia. Amina alipoweka timer kwenye simu yake, alijua Salim alikuwa amehamisha mchezo kutoka maelezo ya zamani kwenda shinikizo la sasa. Kama hawangepata msingi wa kisheria haraka, audit ingeendelea wakati mali yenyewe ikiwa tayari imefungwa kwenye deal.
Saa ilianza kupungua.