Kengele ya mlango ililia mara mbili mfululizo wakati Halima Sudi alikuwa ameshikilia penseli ya rangi juu ya sehemu nyembamba ya mchoro wa kitabu cha watoto. Saa ilikuwa imepita usiku wa manane. Mji ulikuwa umetulia kiasi kwamba sauti ya kengele ilionekana kubwa kuliko kawaida, ikapita kutoka sebuleni hadi kwenye studio ndogo iliyokuwa imeunganishwa na dirisha la upande wa ua.
Halima hakusogea mara moja. Alitazama simu yake. Hakukuwa na ujumbe kutoka kwa mlinzi, menejimenti wala jirani. Kengele ikalia tena, safari hii kwa muda mrefu. Aliweka penseli mezani na kwenda hadi kwenye intercom bila kuwasha taa ya korido ya ndani.
“Nani?” aliuliza.
“David. Kutoka jengo la pili.”
Halima alimtambua kwa jina. David Njoroge alikuwa mume wa Asha, mwanamke aliyekuwa amepeleka malalamiko kuhusu mwanga unaotoka kwenye dirisha la Halima. Halima alikuwa amepokea ujumbe mmoja tu wa menejimenti wiki iliyopita ukisema aelekeze taa yake chini usiku. Alikuwa tayari amefanya hivyo.
“Ni usiku sana,” Halima alisema. “Kwa nini uko mlangoni kwangu?”
“Kwa sababu taa yako bado inaingia chumbani kwetu. Tumelalamika mara nyingi na hakuna kinachobadilika.”
Halima aliangalia sehemu ya chini ya mlango. Kivuli cha mtu kilikuwa kimesimama karibu sana. “Sifungui mlango. Tafadhali rudi nyumbani. Tunaweza kuzungumza kesho kupitia menejimenti.”
David alikaa kimya sekunde chache. “Unajifungia ndani na kusema tuongee kesho, lakini sisi ndio tunalala na mwanga wako.”
“Na mimi niko peke yangu hapa. Kuja kwenye mlango wangu saa hii si njia ya kutatua hilo.”
Sauti yake ilibaki tulivu, lakini mikono yake ilikuwa imeanza kutetemeka kidogo. Alimpigia Bakari, mlinzi wa zamu ya usiku, huku akibaki karibu na intercom.
“Bakari, kuna mkazi mlangoni kwangu. Naomba uje kwenye ghorofa.”
“David?” Bakari aliuliza kana kwamba tayari alijua.
Halima akakaa kimya kwa mshangao. “Unajua yuko hapa?”
“Ninakuja sasa.”
Dakika mbili baadaye hatua zilisikika kwenye ngazi. David bado alikuwa pale. Bakari alimsalimia na kumuomba ashuke naye. David alikataa mwanzoni.
“Nilikuja kuzungumza tu,” alisema. “Sijamtishia.”
Halima akajibu kupitia intercom, “Sijasema umenitishia. Nimesema sitaki mtu anayekuja bila taarifa usiku mlangoni kwangu.”
Bakari alizungumza kwa sauti ndogo lakini thabiti. “Bwana David, twende chini. Nitaandika tukio hili. Kesho menejimenti itawasiliana.”
Neno *nitaandika* lilimbadilisha David. Hasira yake ilipungua na kubaki kitu kama maumivu. “Basi andika pia kwamba tumelalamika kabla. Msije mkaandika tu kwamba mimi ndiye mwenye tatizo.”
Halima alishika intercom kwa nguvu zaidi. “Sina shida hilo liandikwe. Nataka pia kuona hayo malalamiko ya kabla, kwa sababu hayakuwahi kunifikia.”
David akasema, “Asha alituma picha. Mara kadhaa.”
“Kwa nani?”
“Kwa ofisi.”
Hapo ndipo Halima alipohisi mgogoro ukibadilika. Hadi wakati huo alikuwa amefikiria David na Asha walikuwa wakiendelea kulalamika kuhusu jambo ambalo yeye tayari alikuwa amelirekebisha. Ikiwa kulikuwa na picha na ujumbe ambao hajawahi kuona, basi mtu fulani alikuwa amekata mnyororo wa mawasiliano katikati.
Bakari akamsihi David tena ashuke. Hatimaye hatua zake zikaondoka mlangoni. Halima hakufungua hata baada ya korido kuwa kimya. Alirudi kwenye meza ya studio lakini hakuweza kurudisha mkono wake kwenye mstari uleule wa mchoro.
Simu yake iliita. Asha ndiye aliyekuwa anapiga.
Halima alifikiria kutopokea, kisha akafanya uamuzi tofauti. “Halo.”
Asha alizungumza kwa haraka. “Samahani kuhusu David kuja huko. Nilimwambia asubiri kesho.”
“Kwa nini mmefika mahali pa kuja mlangoni?” Halima aliuliza. “Nilipokea ujumbe mmoja tu.”
“Ujumbe mmoja?”
“Ndio.”
Kulikuwa na ukimya upande wa pili. “Nilituma wa kwanza wiki mbili kabla ya huo. Nilipiga picha saa mbili tofauti. Joyce alisema angezungumza na wewe.”
Halima aligeuza kiti chake kuelekea dirishani. Taa yake ya kazi ilikuwa imeinamishwa chini kama alivyoambiwa. Kioo kilionyesha uso wake mwenyewe, penseli na vipande vya karatasi. Hakuna kitu katika picha hiyo kilichoweza kumwambia nani alikuwa ameshindwa kwanza.
“Kesho nataka tuongee mchana, si kwa simu usiku,” alisema. “Na nataka menejimenti ilete nakala za malalamiko yote.”
Asha akavuta pumzi. “Sawa. Lakini naomba usichukulie kwamba tulianza kumfuata mtu bila sababu. Mwanga ulianza kabla ya ugomvi huu.”
“Naomba nawe usichukulie kwamba kwa sababu mwanga ulikusumbua, mtu anaweza kuja mlangoni kwangu wakati wowote.”
“Naelewa.”
“Basi hayo ni mambo mawili tofauti.”
Baada ya simu, Halima aliandika barua pepe kwa Joyce Kweka wa menejimenti. Aliweka sentensi tatu tu: malalamiko ya mwanga, ziara ya usiku, na ombi la rekodi zote. Hakutaja David kama “mnyanyasaji,” wala hakudai malalamiko yalikuwa ya uongo. Alihitaji maneno ambayo yangesalia sahihi hata baada ya hasira ya usiku kupungua.
Bakari alituma picha ya ukurasa wa daftari la ulinzi. Kwenye mstari wa leo aliandika muda, jina la David, na kwamba aliondoka bila tukio la kimwili. Chini yake kulikuwa na mstari wa zamani ambao Halima hakutarajia kuona.
**David Njoroge — alifika kuuliza kuhusu complaint ya mwanga; alielekezwa apeleke kwa ofisi.**
Halima aliporudi kwenye chumba baada ya Bakari kuondoka, hakurudi moja kwa moja kwenye kazi. Aliweka kikombe kilichokuwa karibu na dirisha upande mwingine wa meza, akapima kwa macho umbali wa taa hadi pazia, kisha akachora haraka mpangilio wa chumba kwenye sketchbook. Sio kwa sababu alikuwa tayari amekubali kosa, bali kwa sababu hakutaka mazungumzo yajayo yategemee kumbukumbu ya mtu mwenye hasira. Aliandika saa aliyowasha taa, angle yake na mahali monitor ilipokuwa. Rehema ya kujitetea kwa sauti haikuwa na thamani kama hakujua hata chumba chake kinafanya nini kwa nje.
Kesho yake asubuhi, Bakari alimwonyesha daftari la ulinzi bila kumpa taarifa za wakazi wengine. Kulikuwa na calls kadhaa za kawaida za lift na parking; complaint ya mwanga ilikuwa entry moja tu. Hilo lilimsaidia Halima kutenganisha hofu yake na ukubwa halisi wa tukio. “Usiku ule nilihisi kama jengo lote linaningoja,” alisema. Bakari akajibu, “Jengo lilikuwa limelala. Watu wawili tu walikuwa na mgogoro.” Halima alihifadhi sentensi hiyo, si kama faraja, bali kama kipimo cha kutokupanua tukio kichwani kuliko rekodi yake.
Halima akavuta picha karibu. Tarehe ya mstari huo ilikuwa wiki mbili kabla ya ujumbe wa kwanza aliowahi kupokea kutoka menejimenti.
#