Achieng alivua shati lake la juu na kulifunga kwenye pua ya Kibet. Zawadi alitafuta swichi ya dharura ukutani, lakini sanduku lake lilikuwa limefungwa kwa kufuli. Malik alisikiliza injini ya friji.
Mfumo ulikuwa wa zamani; bomba kuu lilipita juu ya dari na kurudi kwenye chumba cha mashine upande wa nje.
“Tunapaswa kusimamisha feni,” alisema.
“Kwa mikono?” Zawadi aliuliza.
“Kwahiyo gesi haitasambaa.”
Achieng alipanda juu ya masanduku. Malik alimsukumia fimbo ya chuma iliyokuwa sakafuni. Alipoingiza kwenye feni ya kwanza, upepo ulimvuta karibu, lakini alishikilia. Mabawa yaligonga fimbo, yakatoa cheche, kisha yakasimama. Feni ya pili ilikuwa mbali zaidi.
Kibet, licha ya mkono wake, alisimama. “Nitaenda.”
“Ukianguka, hatutakubeba wote,” Malik alisema.
“Nimesababisha watu waanguke kwenye daraja. Niachie hili.”
Walitengeneza ngazi ya masanduku. Kibet akapanda, akavunja kifuniko cha feni kwa kisigino, kisha akaingiza bomba la plastiki kwenye mabawa. Injini ikalia na kuzimika. Lakini amonia ilikuwa bado inaingia kwa shinikizo.
Malik alikumbuka mpangilio wa maghala ya aina hiyo. Bomba la usambazaji lilikuwa na vali ya kupunguza shinikizo karibu na sakafu, mara nyingi nyuma ya paneli ya matengenezo. Aliifuata kwa kugusa ukuta, macho yakitoa machozi. Alipata paneli, lakini skrubu zilikuwa zimeganda.
Zawadi alitoa ufunguo wa gari kwenye mkoba na kuanza kuzifungua.
“Nilidhani sheria ndio ingetuokoa leo.”
“Sheria inahitaji tuwe hai kwanza.”
Skrubu ya mwisho ilitoka. Vali ilikuwa nyekundu. Malik aliizungusha, ikakataa. Kibet alitumia bega lake kuisukuma. Kwa pamoja waliifunga. Mlio wa gesi ukapungua.
Sasa tatizo lilikuwa kutoka.
Mlango mkubwa ulikuwa na chuma kizito. Lakini sakafu ya ghala ilikuwa na njia ya maji ya kuyeyuka chini ya masanduku. Malik aliiona kwa sababu ukungu wa baridi ulielekea kwenye ufa mdogo. Waliondoa wavu na kupata mfereji wenye upana wa mabega.
Achieng aliingia kwanza, akivuta mwili wake kwenye maji machafu ya samaki.
Zawadi alimfuata, kisha Kibet. Malik alibaki nyuma kusukuma kadi ya kumbukumbu ndani ya mfuko wa plastiki kwenye viatu vyake. Aliposikia mlango ukianza kufunguliwa, alijitupa kwenye mfereji.
Wanaume wawili waliingia ghala wakiwa na barakoa. Bwire alikuwa mmoja wao.
“Wako wapi?” mmoja aliuliza.
Malik alisogea chini ya sakafu, akizuia kikohozi. Mfereji ulitoka nyuma ya jengo karibu na ziwa. Achieng alimpokea na kumvuta nje.
Walitembea hadi kwenye mashua ndogo ya mvuvi. Mama Njeri alikuwa ameifikisha baada ya kupokea ujumbe wa dharura kutoka kwa Achieng kabla ya taa kuzimwa. Wakiwa majini, Kibet alianguka kwa uchovu.
“Wanjiku,” alisema.
Zawadi alikuwa tayari amerekodi simu ya mtoto. Alifuatilia sauti za nyuma: jenereta ndogo, ndege wengi, na kengele ya shule. Achieng alitambua kengele hiyo ya chuma. Ilikuwa ya shule ya zamani ya St. Bakhita, iliyofungwa miaka miwili iliyopita na kutumiwa kama ghala la misaada.
Walifika na polisi wawili ambao Zawadi aliwaamini kupitia kitengo cha ulinzi wa watoto, si kupitia Rono. Jengo lilikuwa wazi. Ndani ya darasa la mwisho, walimkuta Wanjiku amefungwa kwenye kiti lakini hakuwa amejeruhiwa. Mlinzi mmoja alikimbia kupitia dirisha; mwingine alikamatwa.
Kibet alimkumbatia mtoto kwa mkono mmoja na kulia bila sauti. Malik aligeuka pembeni, akimpa faragha. Achieng alisimama karibu naye.
“Ulikuwa hivyo uliponitoa kwenye nyumba ya baba,” alisema.
Malik alikaza taya. Miaka kumi na miwili iliyopita, baba yao alipokufa katika ajali ya kiwandani, Malik alikuwa amemchukua Achieng akiwa na miaka kumi na nne na kumlea huku akisoma chuo. Mara nyingi alimwona kama jukumu alilopaswa kulinda, si mtu mzima mwenye uwezo wake.
“Leo wewe ndiye uliyetutoa,” alisema.
“Basi acha kuniamuru kana kwamba bado nina miaka kumi na nne.”
Alikubali kwa kichwa.
Kadi ya kinasa ilipowekwa kwenye kompyuta ya Zawadi, rekodi ilikuwa na dakika arobaini. Bwire alizungumza mara kadhaa na mtu aliyemwita “Mkuu.” Sauti hiyo ilikuwa ya Victor, lakini mahakamani utambuzi wa Malik pekee haungetosha.
Kisha dakika ya thelathini na tatu ilileta sauti nyingine.
Inspekta Rono.
“Baada ya kukamatwa,” alisema, “nitahitaji cheti asili kwenye faili, si nakala.”
Victor akajibu, “Utakuwa nacho. Na mkataba wa usalama wa kaunti utakuwa wako baada ya kustaafu.”
Chumba kilitulia.
Zawadi akasema, “Sasa hatuwezi kumpelekea polisi.”
Kibet aliongeza, “Wala hatuwezi kusubiri mahakama. Ubomoaji unaanza sasa.”
Baada ya kumtoa Wanjiku, Achieng aliketi naye katika gari la huduma na kumuuliza maswali machache bila kumlazimisha kurudia hofu. Mtoto alisema watu waliomchukua walimwambia baba yake ni mwizi na kwamba polisi wangefungwa wote wawili kama hakutii.
Alikumbuka harufu ya dawa ya kuua wadudu na sauti ya ndege juu ya paa.
Maelezo hayo yalilingana na shule ya zamani na yakazuia upande wa Victor kudai Kibet alitunga utekaji.
Kibet alimwomba Malik asimwache Wanjiku aone picha zake akiwa amefungwa pingu siku moja. Malik akasema hawezi kuahidi matokeo ya kesi, lakini angehakikisha taarifa ya kulazimishwa na ushirikiano wake haifichwi. “Ukweli wote,” Kibet alisema. “Hata sehemu yangu.” Huo ulikuwa mwanzo wa kukiri kwake.
Wakati huo, Dkt. Mwinyi alituma ujumbe kwamba mafuta kwenye bolti yalikuwa na chembe za kipekee za kiwanda cha zamani. Alionya kuwa uchunguzi huo haukutosha kutaja chanzo bila sampuli ya kulinganisha. Malik aliandika hilo wazi katika maelezo. Hakutaka kurudia kosa la wapinzani wake la kugeuza dalili kuwa hitimisho.
Ili kumshinda Victor, walipaswa kuwa sahihi zaidi kuliko simulizi la haraka la mitandaoni.
Omondi alihifadhi pia kumbukumbu za nani aliyeingia kwenye mfumo wa dharura siku ya ajali. Akaunti ya usalama ya Tembo ilijaribu kufuta sensa ya saba mara tatu baada ya daraja kupasuka.
Jaribio lilikataliwa kwa sababu sensa hiyo iliandikwa kama kifaa cha zimamoto, si mali ya mkandarasi.
Kosa dogo la usajili ambalo kampuni haikuliona ndilo lililohifadhi historia. Malik aliandika jina la fundi aliyefanya jaribio hilo. Ushahidi ulionyesha mpango wa kuficha haukuishia kwenye eneo; uliendelea hata wakati majeruhi walikuwa hospitalini.
Kwa mbali, sauti ya mlipuko ilisikika kutoka mjini.
Tembo Infrastructure ilikuwa imeanza kuvunja daraja.