Rooftop café ilikuwa juu ya jengo ambalo Salma na Amina walikuwa wamekaa mara nyingi wakihesabu orders za catering na kupanga jinsi ya kukataa kazi ambayo haikulipa. Sasa meza ile ile ilikuwa na vikombe viwili vya chai, sahani ya maandazi ambayo hakuna aliyegusa, na folder ndogo ya receipts iliyofungwa kwa elastic. Jioni ilikuwa na upepo wa bahari; kelele za magari zilifika juu kama sauti iliyochanganywa.
Salma alifika mapema. Alisimama mpaka Amina aonyeshe kiti.
“Ulitaka tukutane hapa,” Salma alisema.
“Nilitaka mahali penye watu. Sio kwa sababu nakuogopa. Kwa sababu mazungumzo yetu yasibaki kama siri inayoweza kutafsiriwa baadaye.”
Salma aliketi. “Umebadilika.”
“Nimejifunza kwamba mazungumzo yenyewe hayawezi kubeba agreement.”
Salma alitazama folder. “Status yangu bado iko kwenye schedule. Payment ya supplier niliyoahidi imeshaanza. Sikuomba uongeze pesa.”
“Niliona reference.”
“Niliituma ili usijisikie niko hewani.”
“Hilo ni jambo zuri.”
“Lakini bado huamini.”
Amina akafungua folder. “Ninakuamini kwa vitu vinavyoonekana. Huo sio matusi.”
Salma alicheka kwa uchungu. “Kwangu ni mabadiliko makubwa. Zamani ulisema tu, ‘Nitakusaidia.’”
“Na wewe ukasema, ‘Nitakurudishia.’ Tulikuwa tunaita hayo urafiki bila kuuliza schedule, kiasi au mpaka.”
Salma alinyamaza. Walikaa muda wakisikia kikombe cha meza ya karibu kikigongana na sahani. Amina alikumbuka usiku wa kwanza collector alipomwita repayment party. Alikumbuka simu ya Salma iliyozimwa, PDF yenye OTP, device log, na ile siku Salma alikiri kwamba mkopo wa pili ulifichwa kwa sababu alijua Amina angekataa.
“Nataka kusema samahani,” Salma alisema.
Amina hakumkatiza.
“Sio samahani kwa sababu complaint ilinifanya niwalipe sehemu yangu. Samahani kwa sababu nilijua ungesema hapana, nikatumia jina lako kama mlango ambao haukuwa wangu kufungua. Nilipotea kwa sababu niliona ukiniona, ungejua nilichofanya kabla sijaweza kurekebisha.”
“Uliogopa nimekuacha.”
“Niliogopa utaniona mtu niliyekuwa.”
Amina alifunga folder. “Sikukataa kusaidia. Nilikataa kuwa account yako ya dharura.”
Salma akainamisha kichwa. “Ulikuwa ukisema maisha yangu ni yako pia.”
“Nilisema hivyo wakati tulikuwa wadogo. Hilo lilikuwa neno la mapenzi, si password ya kila mfumo.”
Salma alitoa simu yake na kuweka juu ya meza, screen ikiwa imefungwa. “Kuna screenshot uliyowahi kutuma. Ile ya OTP ya kwanza. Nilikuomba unitumie tena nilipokuwa nimesafiri, kwa sababu app ilikuwa inakataa device yangu.”
“Sikuituma.”
“Uliandika kwamba ungeitafuta.”
“Niliandika hivyo. Kisha nikaona ni makosa.”
Amina akafungua folder ya simu yake, bila kumwonyesha Salma vitu vingine. Kwenye drafts kulikuwa na picha iliyokatwa sehemu ya reference, pamoja na ujumbe ambao haujawahi kutumwa: *Hii ndiyo OTP screenshot uliyouliza.*
Aliitazama. Picha hiyo haikuwa na thamani tena, lakini ilikuwa kumbukumbu ya namna alivyokuwa karibu kuendelea na mfumo uleule wa kuokoa bila kuuliza mipaka.
“Uliihifadhi mpaka leo?” Salma akauliza.
“Nilisahau.”
“Au ulikuwa bado unataka kuamini kwamba ungeweza kunisaidia bila madhara.”
Amina hakukataa. Alibonyeza delete, kisha akaifuta tena kwenye recently deleted. Hakufanya hivyo kuadhibu Salma. Alifanya hivyo kwa sababu OTP haikuwa risiti ya urafiki. Ilikuwa ufunguo wa uamuzi ambao kila mtu alipaswa kufanya kwa account yake.
Salma aliangalia mikono yake. “Umeifuta.”
“Ndio.”
“Basi nikiomba msaada?”
“Nitakusaidia kusoma terms, kupanga questions, kuomba records, au kwenda nawe kwenye desk ikiwa utanialika. Sitatoa password, OTP, PIN, wallet yangu, au ID yangu kukufanyia uamuzi.”
“Na kama sina muda?”
“Tutatafuta msaada ambao hauhitaji kuiba muda wa mtu mwingine.”
Salma alitabasamu kwa mara ya kwanza, lakini tabasamu hilo halikufuta aibu. “Hiyo ni lugha ya Rehema.”
“Ni lugha niliyojifunza baada ya kuingia kwenye collection call.”
Walisoma schedule ya Salma. Kulikuwa na tarehe, kiasi na reference. Amina aliona sehemu moja iliyokuwa na fee isiyoelezwa. Salma alikubali kuiuliza lender kabla ya kulipa. Zamani angekuwa ameisaini ili jambo liishe; sasa alichukua kalamu na kuandika swali pembeni.
“Hii ndiyo msaada unaoweza kunipa,” Salma alisema.
“Ndiyo. Sio pesa yangu, sio identity yangu.”
Wakati jua lilipungua, Salma alisimulia kwa ufupi alichokuwa amefanya baada ya kuondoka. Alikuwa amewaambia wafanyakazi wake kwamba order mpya zingeingia kwenye account tofauti, amewapa suppliers schedule iliyoandikwa, na amemrudishia mteja mmoja deposit iliyokuwa imechanganyika na gharama za jikoni.
Amina hakumsifu kupita kiasi. “Hizo ni hatua nzuri. Zitaendelea kuwa nzuri hata kama mimi sipo.”
Salma akakubali. “Hilo ndilo gumu.”
“Urafiki wetu hauwezi kuwa mfumo wa kudumu wa backup.”
“Unaona bado tunaweza kuwa marafiki?”
Amina alitazama jiji chini yao. Alihisi pengo la zamani, si kama shimo la kufunika haraka, bali kama mpaka ambao ungehitaji kutambuliwa kila walipokutana. Alimpenda Salma, lakini mapenzi hayo hayangeweza kufuta ledger, consent au device log. Msamaha, kama ungekuja, ungehitaji nafasi bila access ya moja kwa moja.
“Tunaweza kujaribu kujuana upya,” Amina alisema. “Bila kukopa identity ya mwenzetu. Bila biashara kuchanganywa na urafiki. Na ukisema jambo la pesa, tutaandika.”
Salma alisikia, akakubali bila kuomba Amina aweke ahadi ya muda wa urafiki.
Walizungumza pia kuhusu vitu vidogo ambavyo vingekuwa rahisi kuviita “mambo ya zamani”: PIN ya wallet waliyowahi kushirikiana wakati wa kuagiza chakula, screenshot zilizokuwa zimebaki kwenye group, na receipts za catering zilizochanganya jina la Salma na account ya Amina. Amina aliomba kila mmoja ahakikishe hakuna file la mwingine linalotumiwa bila ruhusa. Salma alikubali kufuta copies alizokuwa nazo na kumtumia uthibitisho wa kufuta, si kwa sababu Amina alitaka kumdhibiti, bali kwa sababu mipaka ilihitaji vitendo.
Salma aliuliza kama kukaa mbali kulimaanisha hawatarudi tena kwenye café. Amina akasema wanaweza kukutana, lakini si kila mkutano uwe ombi la msaada. Wangeweza kuzungumza kuhusu kazi, familia na siku ya kawaida bila kuweka deni katikati ya kila sentensi. Salma alikubali, akijua uhusiano wa zamani hautarudi kwa kubonyeza kitufe cha reset.
Walipoinuka, Salma alichukua receipt yake na Amina akafunga folder. Hakuna aliyesema “tumesahau.” Mlangoni mwa lifti, Salma aligeuka.
“Kama siku moja nitahitaji msaada mwingine?”
Amina alitabasamu, si kwa ahadi ya zamani, bali kwa mpaka mpya. “Ndiyo. Lakini sitakupa tena nenosiri la maisha yangu.”