BackDhamana Iliyogeuka Deni
This chapter is saved on your device for offline reading
Chapter 14

Urafiki wa Miaka Kumi

Salma alichagua chumba cha nyuma cha café iliyokuwa karibu na stendi ya daladala. Amina alifika na Rehema, lakini Rehema hakukaa kwenye meza ile. Alikaa sehemu ya mbele akiwa na daftari, akisema ukumbi huo ungekuwa na mtu wa tatu endapo mazungumzo yangegeuka kuwa makabiliano.

Salma alikuwa amekonda. Nywele zake zilikuwa zimefungwa kwa haraka, na mkono wake wa kulia ulikuwa ukizungusha kijiko ndani ya chai ambayo hakunywa. Alipomwona Amina, hakusimama.

“Umeleta dada yako,” alisema.

“Nimeleta mtu wa kunisaidia kutunza record. Hatutazungumza kama zamani.”

Salma akatabasamu kwa uchungu. “Tangu lini kila mazungumzo yetu yanahitaji record?”

“Tangu jina langu lilipoingia kwenye collection summary ya deni ambalo sikujua limegawanyika mara mbili.”

Salma akaangalia dirisha. Nje, watu walikuwa wakikimbia mvua ndogo iliyokuwa imeanza. Amina hakutaka kuanza na device log. Alitoa simu yake, akafungua voice notes na kuweka moja mezani.

Sauti yao ya zamani ilisikika ikiwa na kelele za jikoni. Salma alikuwa akisema, “Amina, usichukue tena mkopo wa haraka. Ukikosa order moja, usitumie mtu mwingine kama daraja.” Amina alijibu kwa kicheko, “Wewe ndiye unayeomba msaada.” Salma akasema, “Nitaomba ushauri, si OTP.”

Amina akaizima kabla haijaisha.

Salma akafunika uso kwa mkono. “Hiyo ilikuwa kabla ya mambo kuharibika.”

“Ndiyo maana nimeileta. Si ili nikuaibishe. Ni kwa sababu tulijua tofauti kati ya ushauri na access.”

“Nilikuwa nimeshikwa na supplier, wafanyakazi walikuwa hawajalipwa, na client alikuwa amefuta order baada ya kuchukua vifaa.”

“Najua. Niliona invoices.”

“Basi unajua sikuchukua second loan kwa starehe.”

“Najua ulikuwa kwenye crisis. Hilo halijibu kwa nini hukuniambia.”

Salma alinyamaza. Amina aliona kwenye meza mikwaruzo ya kikombe na tone la chai lililokuwa likiteremka. Alimpa muda. Kwenye malalamiko, kukaa kimya hakukuwa admission; lakini kwenye urafiki, kimya hicho kilikuwa na uzito mwingine.

“Nilijua hutakubali,” Salma alisema hatimaye.

“Ulikuwa umeomba nini?”

“Nilitaka kutumia device ileile niliyokuwa nimeanza nayo. KopaPapo ilisema account yangu inaweza kupata top-up ikiwa profile itaendelea vizuri. Nilipoona form ya second loan, nilidhani nikilipa order ya harusi ningeirudisha ndani ya wiki.”

“Na ukaniweka wapi?”

“Nilidhani second loan ilikuwa yangu.”

“Lakini collection ilikuja kwangu.”

Salma akashika kikombe kwa nguvu. “Sikujua mfumo ungeunganisha balance yako na yangu. Kwenye simu yangu ilionyesha Salma Msuya. Nilipoona notification ya kwanza, nilifikiri ni yangu.”

“Uliiona notification?”

“Ndiyo.”

“Na ukaniambia?”

“Nilitaka kwanza nijue kama ni error.”

“Ulikuwa na siku tatu kabla simu yako haijapatikana.”

Salma akainamisha kichwa. “Sikutaka uje kitchen na kuchukua kila kitu. Sikutaka mama yangu ajue. Sikutaka clients wajue nilikuwa nimefika mwisho.”

Amina alisikia hasira ikipanda, lakini hakupandisha sauti. “Kwa hiyo uliondoka na vifaa, ukazima laini na kuniacha nikiwa na collectors kwa sababu ulitaka kulinda sura yako.”

“Ndiyo.”

Jibu hilo lilikuwa baya kwa sababu halikujificha. Amina alitazama Salma kwa miaka yote waliyokuwa pamoja: chumba cha mtihani, first job, siku ya mazishi ya baba yake, na usiku waliogawana chakula baada ya event ambayo haikulipa. Alitaka historia hiyo imfanye kitendo kipungue. Haikupungua.

“Ulinidanganya kuhusu notification nyingine,” Amina alisema.

“Nilikudanganya.”

“Uliomba OTP ya kwanza ukiita support.”

“Nilisema nitakulipa.”

“Si hilo nililouliza.”

Salma akafuta macho. “Nilifikiri nikimaliza order, nitakuambia. Nilijua utasema hapana kwa second loan. Ndiyo maana sikukuomba.”

Amina akafungua printout ya device summary na kuiweka kati yao. “Hii inaonyesha second loan ilitoka kwenye device na SIM yako. Inaonyesha first loan ilihusisha OTP yangu na screen iliyokuwa haieleweki. Haitaweka kila lawama upande mmoja.”

Salma aliisoma taratibu. “Utaenda mediation na hii?”

“Ndiyo. Na nitaweka pia kwamba nilitumia OTP ya kwanza. Sitakubali nijifanye sikufanya chochote.”

“Basi utanifanya nionekane mwizi.”

“Ulichoficha kitakuwa sehemu ya record. Wewe si sawa na mwizi kwa kila kitu. Lakini huwezi kutaka ukweli wa crisis yako uondoe ukweli wa kuniacha.”

Salma aliegemea nyuma. “Ungeweza kunipigia zaidi.”

“Nilipiga mpaka namba ikawa haipo. Nilifika kwako.”

“Nilikuwa naogopa.”

“Na mimi nilikuwa naogopa. Tofauti ni kwamba hofu yangu iligeuka kuwa jina kwenye account ya collection.”

Rehema alituma ujumbe mfupi kutoka mbele: *Mediation reference iko tayari. Usisaini makubaliano ya pesa hapa.*

Salma aliomba aone ujumbe huo. Amina akamwonyesha, kisha akasema, “Hatutamaliza deni kwenye café.”

“Nilileta elfu mia tatu,” Salma alisema, akatoa bahasha ndogo kwenye begi. “Ni sehemu ya first loan. Chukua, uondoe complaint.”

Amina hakugusa bahasha. “Hiyo ni cash bila allocation, bila lender, bila receipt.”

“Nataka kuanza kurekebisha.”

“Anza kwa kuja kwenye review rasmi na kukubali second loan itenganishwe.”

Salma alirudisha bahasha. “Hata ukinichukia, bado unataka utaratibu.”

“Kwa sababu urafiki wetu haupaswi tena kuwa mfumo wa malipo.”

Maneno hayo yalimfanya Salma atulie. Alifungua simu yake na kuandika ujumbe wa maandishi: *Nakubali kuja kwenye mediation. Sitadai Amina alikubali second loan. Nitaeleza kwa nini niliondoka.* Alimpa Amina asome kabla ya kutuma.

Amina akaona mikono ya Salma ikitetemeka. “Ongeza kwamba first loan iliingia kwenye business wallet yako na kwamba utaniletea records za matumizi.”

Salma akasita, kisha akaongeza. “Hivyo?”

“Ndiyo.”

Salma alituma ujumbe huo kwenye thread ya complaint, si kwa Amina pekee. Kisha akamwangalia. “Utaniacha kabisa?”

Amina alihisi swali likigonga sehemu ya zamani ndani yake. “Sijui.”

“Baada ya miaka kumi?”

“Miaka kumi haiwezi kuwa ruhusa ya kudai access milele.”

Salma alifumba macho. “Nilijua hutakubali mkopo wa pili. Ndiyo maana sikukuomba.”

Amina hakumjibu mara moja. Alifunga voice note, akaiweka kwenye evidence folder, na kuandika chini yake kwamba ilitumika kuonyesha history ya warning, si kuthibitisha nia ya Salma siku ile.

Walipotoka café, Salma alibaki ndani akisubiri mvua ipungue. Amina alitembea kwa Rehema kuelekea gari.

“Ulimwamini?” Rehema akauliza.

“Nilimsikia. Hiyo si sawa na kumkabidhi tena jina langu.”

Amina akamtumia Salma ujumbe wa mwisho wa siku: *Kuanzia sasa, mawasiliano yote kuhusu deni yawe kwa maandishi na kupitia complaint file. Mambo yetu ya zamani hayatafuta ukweli kwa niaba yetu.*

Salma hakujibu kwa muda. Kisha akatuma neno moja: *Nimeelewa.*

Amina hakujua kama neno hilo lingedumu. Lakini alijua urafiki wao ulikuwa umebadilika kabla hata ya mediation kuanza.

---

Reading settings
Line spacing
Theme