Mvua ilianza dakika tano baada ya ambulance kuondoka Mwangaza. Kwanza ilikuwa tone nzito juu ya windshield, kisha ukuta wa maji uliomeza taa za magari mbele yao. Sila, paramedic aliyekuwa akiendesha, alipunguza mwendo. Malik alikuwa nyuma pamoja na Kevin na Rehema, monitor ikitoa sauti fupi kila baada ya sekunde chache.
“Pressure?” Malik aliuliza.
Achieng hakuwa nao; nafasi yake ilikuwa imechukuliwa na paramedic wa pili, Naserian, aliyesoma screen. “Ninety-four over sixty-two. Pulse one-oh-four.”
Kevin alifumbua macho. “Tuko mbali?”
“Karibu saa moja na nusu kwa kawaida,” Rehema alisema kabla Malik hajajibu.
Sila akaita kutoka mbele, “Kwa hii mvua, zaidi.”
Rehema alimkazia Malik macho. “Hii ndiyo maana nilitaka tuondoke mapema.”
Malik hakujitetea. “Najua.”
Kevin akavuta pumzi ndefu na kushika kifua. “Maumivu yanarudi kidogo.”
Malik akasogea karibu, akamuuliza kiwango cha maumivu, akaangalia ECG portable strip. Mabadiliko hayakuwa makubwa kuliko ya mwisho, lakini trend haikuwa ya kutuliza.
“Naserian, dose ile tulikubaliana na Njeri. Kisha repeat pressure baada ya dakika tano.”
Rehema akasema, “Kama angekuwa Bahari City tayari, wangefanya nini?”
“Huenda imaging zaidi na intervention kulingana na findings.”
“Huenda?”
“Ndiyo. Sitakudanganya kwamba kila hatua huko ni automatic. Lakini wana uwezo ambao hatuna Mwangaza.”
“Hilo ndilo nilitaka kusikia tangu mwanzo.”
Malik alimtazama. “Na mimi nilitaka kuthibitisha kwamba tunapaswa kufanya tunachoweza kabla ya kumpeleka.”
“Kwa nini hilo ni muhimu sana kwako?”
Swali hilo halikuwa la clinical. Malik alichelewa kujibu.
“Kwa sababu nimefanya kazi mahali watu wakisikia ‘Mwangaza’ wanadhani tulituma mgonjwa bila kufanya basic stabilization. Nimerudi hapa kwa sababu nataka hiyo ibadilike.”
Rehema akatikisa kichwa polepole. “Lakini ndugu yangu si argument yako na Bahari City.”
Maneno hayo yalikaa ndani yake.
“Hapana,” Malik alisema. “Si argument yangu.”
Ambulance ilitikiswa na shimo la barabarani. Kevin aliguna. Monitor ikatoa alarm ya muda mfupi; Naserian akashika cable na kuthibitisha reading.
Sila akaita, “Road imejaa maji karibu na Kijiji cha Tamu. Tunaweza kutumia bypass, lakini inaongeza kama dakika kumi na tano.”
Malik akachukua simu ya ambulance na kumpigia Njeri. Safari hii alipatikana haraka.
“Kevin anaendelea na recurrent pain, pressure low-normal. Weather delay. Tuko karibu Tamu.”
Njeri akamuuliza values, dawa, oxygen, rhythm. “Usibadilishe destination. Cath team tayari wamepewa heads-up. Kama pressure inashuka zaidi, niambie mara moja.”
“Copy.”
Kabla hajakata, Njeri alisema, “Malik, ulifanya vizuri kufungua transfer mapema. Lakini timeline yako ina gap ambayo tutahitaji kuelewa.”
“Ninaijua.”
“Good. Hii si blame call.”
“Nimeelewa.”
Alikata simu na kukuta Rehema akimtazama.
“Aliuliza delay?”
“Ndiyo.”
“Ulimwambia nini?”
“Kwamba tuna gap kwenye communication na tutai-review.”
Rehema akaegemea ukuta wa ambulance. “Hospitali nyingi hunyamaza mpaka familia ipige kelele.”
“Na familia nyingi hupiga kelele kwa sababu hospitali zilinyamaza mara ya kwanza.”
Kwa mara ya kwanza tangu asubuhi, walikubaliana bila mabishano.
Dakika ishirini baadaye, Kevin alitapika. Pressure ikashuka hadi 86/58. Malik alihisi dunia ikipungua kuwa monitor, uso wa Kevin, na mikono ya Naserian. Walirekebisha position, wakatoa dawa kulingana na mpango, wakathibitisha rhythm. Sila alipouliza kama waingie kituo kidogo cha afya kilichokuwa karibu, Malik alisema hapana baada ya tathmini ya haraka.
“Kituo hicho hakina capability ya ziada. Tunaendelea Bahari City. Lakini piga traffic police wa mbele watusaidie junction.”
Rehema alishika mkono wa Kevin. “Kev, nisikie.”
“Nakusikia.”
“Usifunge macho.”
“Nimechoka tu.”
Malik akasema, “Anaweza kufumba macho. Tunachotazama ni response yake na vitals. Kevin, niambie jina lako.”
“Kevin Naliaka.”
“Uko wapi?”
“Kwenye ambulance mbaya sana.”
Naserian akacheka kwa sekunde moja. Hata Rehema alitabasamu, kisha machozi yakamjia.
Muda huo ulimkumbusha Malik kwamba competence haikuwa kuonekana bila hofu. Ilikuwa kuendelea kufanya mambo ya msingi wakati hofu iko ndani ya chumba.
Walifika bypass, wakakutana na foleni ya malori. Sila alipiga siren, lakini magari hayakuwa na mahali pa kwenda. Malik akaangalia saa. Dakika zilikuwa tena kitu kinachoonekana.
“Call Njeri,” alisema.
Naserian akampigia. Malik akaeleza delay mpya. Njeri akasema Bahari City ingeandaa resuscitation bay moja kwa moja na consultant angewasubiri entrance.
“Referral haimaanishi nimekutoa mikononi mwangu,” Malik alimwambia Kevin baada ya simu. “Mpaka nikukabidhi kwa team nyingine, responsibility bado ni yetu.”
Rehema alisikia. “Hiyo ndiyo sentence ambayo ningependa wangesema kwa Daniel.”
Malik hakujua ajibu nini. Akaweka mkono kwa sekunde kwenye bega lake, kisha akarudi kwenye monitor.
Baada ya dakika kumi na mbili, traffic police walifungua njia. Ambulance ikapita. Mvua ilianza kupungua, lakini barabara ilikuwa bado na maji. Bahari City ilionekana baada ya muda kama mstari wa majengo marefu kupitia ukungu.
Kevin alikuwa bado conscious. Pressure ilikuwa imerudi 92/60. Maumivu hayajaisha kabisa, lakini hayakuongezeka. Malik alifanya handoff kwa sauti akitumia timeline yote: first symptoms, ECG changes, dawa, calls, transfer trigger, deterioration njiani.
Njeri alikuwa mlangoni. Alisikiliza bila kukatiza, kisha akauliza swali moja.
“Ni saa ngapi exactly transfer decision ilifanywa, na ni saa ngapi ambulance iliondoka?”
Malik alitoa karatasi.
“Decision 08:47. Departure 09:16.”
Njeri akatazama muda huo. “Dakika ishirini na tisa. Tutahitaji kujua kila dakika ilikwenda wapi.”
Rehema, akiwa karibu nao, hakusema chochote. Lakini Malik alijua amesikia.
Kevin alisukumwa ndani. Malik alibaki sekunde chache chini ya canopy ya ambulance, mvua ikidondoka kutoka kwenye coat yake. Aliweza kurudi Mwangaza na kusema transfer imefanikiwa. Badala yake, aliingia nyuma ya Njeri kuelekea resuscitation bay.
Kwa sababu sasa alielewa kwamba safari haikuwa mwisho wa rufaa. Ilikuwa sehemu ya ushahidi.
---